Πύλη

Ιάσωνος

  • Greek
  • English (United Kingdom)

Η ΑΝΑΜΕΙΞΗ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΙΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΣΤΗΝ ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

4660
Join Internet Secrets BEFORE reading the article below!
Ο ανθελληνικός ρόλος των εβραίων κατά τα χρόνια του βυζαντινού Μεσαίωνα, διοχετεύθηκε έντεχνα επίσης μέσω των Σταυροφοριών. Οι Σταυροφορίες, υπήρξαν το δολιότερο εφεύρημα του εβραϊσμού, προκειμένου να καταλύσει κάθε έννοια Ελληνικότητας που απέμενε στο Βυζάντιο. Με πρόσχημα δήθεν, την «απελευθέρωση της Παλαιστίνης από τον οθωμανικό κατακτητή», διοργανώθηκαν οκτώ σταυροφορίες με σημείο εκκινήσεως την κεντρική Ευρώπη, οι οποίες στο σύνολο τους έπληξαν ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό, παρεκκλίνοντας καθ' ολοκληρία από τον υποτιθέμενο αντικειμενικό σκοπό τους.

Η ΑΝΑΜΕΙΞΗ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΙΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΣΤΗΝ ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΗ αρχή έγινε από τον εβραϊκής καταγωγής Πέτρο Ερημίτη, ο οποίος το 1096 ισχυρίσθηκε ότι είδε σε όραμα τη μορφή του Ιησού, ο οποίος του ζήτησε δήθεν, να ξεκινήσει μία εκστρατεία εναντίον των απίστων οθωμανών. Αυτή ήταν η αφορμή για τη διοργάνωση της Πρώτης Σταυροφορίας, η οποία επέφερε την επί τριακονταετία λεηλασία του Βυζαντίου, αντί του «πολέμου κατά των απίστων». Μόνο το 1099 οι σταυροφόροι κατέλαβαν για τα προσχήματα την Ιερουσαλήμ, δικαιολογώντας την παρουσία τους. Στα πλαίσια της δεύτερης κατά σειράν σταυροφορίας, η οποία ξεκίνησε το 1117, δεινοπάθησαν στην κυριολεξία Ελληνικές πόλεις, όπως το Ικόνιο, η Δαμασκός και η Ασκαλώνα, χωρίς ποτέ οι σταυροφόροι να επιδιώξουν να φθάσουν στην Ιερουσαλήμ.

Μέσω αυτών των κατ' επίφαση «σταυροφοριών», οι οποίες θα πρέπει να σημειωθεί ότι ήταν το επικάλυμμα οικονομικών, στρατιωτικών αλλά και πολιτικών δολοπλοκιών, που συμπίπτουν με την οικονομική διείσδυση των εβραίων και των Δυτικών Ευρωπαίων στην τρωτή και αιμορραγούσα πλέον βυζαντινή αυτοκρατορία, κτυπήθηκε αλύπητα η Ελληνική φιλοσοφία, το Ελληνικό πνεύμα και οι Ελληνικοί πληθυσμοί των περιοχών, τις οποίες λεηλατούσαν οι κατ' επίφαση σταυροφόροι.

Κατά τη διάρκεια της τέταρτης σταυροφορίας, οι εβραϊκής καταγωγής ηγήτορές της, ο Βαλδουίνος και ο Ερρίκος Δάνδαλος, επετέθησαν ευθέως κατά της Κωνσταντινουπόλεως, την οποία αφού κατέλαβαν, εν συνεχεία επιδόθηκαν ανενόχλητοι στην καταστροφή ολόκληρης της αυτοκρατορίας, έχοντας εγκαταλείψει πλέον τα προσχήματα. Οι δύο αυτοί κατακτητές, αφού διαμέλισαν την Ελλάδα σε δύο τμήματα, συνέχισαν το καταστροφικό τους έργο, έως ότου σκοτώθηκαν από κατοίκους της Θράκης, κατά τη διάρκεια των μαχών.

Οι Σταυροφορίες συνεπώς οδήγησαν στην κατάλυση της βυζαντινής αυτοκρατορίας το 1204 μ.Χ., ένα πλήγμα το οποίο προλείανε το έδαφος για την μετέπειτα κατάκτηση από τους οθωμανούς το 1453. Ας εξετάσουμε όμως τις παρασκηνιακές συνθήκες οι οποίες τις προκάλεσαν.

Ο 8ος και 9ος αιώνας αποδείχθηκαν εξαιρετικά προσοδοφόροι για τους εβραίους. Εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο την απαγόρευση του δανεισμού χρηματικών ποσών με τόκο, απαγόρευση την οποία η καθολική εκκλησία είχε επιβάλλει στους χριστιανούς, αναγορεύοντας τον δανεισμό σε «αντιχριστιανική πράξη», οι εβραίοι κυριάρχησαν απόλυτα στον συγκεκριμένο τομέα. Αναδείχθηκαν σε κυρίαρχους της νοσηρής τοκογλυφίας, αφ' ενός θησαυρίζοντας και αφ' ετέρου υποδουλώνοντας στη δουλεία των τόκων ολόκληρη την Ευρώπη.

Αρχικά η επαίσχυντη δραστηριότητα της εβραϊκής τοκογλυφίας διεξαγόταν στους δρόμους, όπου οι εβραίοι έστηναν τους πάγκους τους, τις επονομαζόμενες μπάνκες (εξ' ου και το μπανκ = τράπεζα). Η κατοχή όμως του μονοπωλίου από το βυζάντιο σε τομείς με ιδιαίτερη σημασία για το εμπόριο και την οικονομία (πορφύρα, μετάξι κ.ά.) δεν ήταν δυνατόν να αφήσει τους εβραίους κεφαλαιοκράτες αδιάφορους. Μετά τον 9ο αιώνα, οι σκοποί των εβραίων έγιναν ιδιαίτερα ορατοί.

Κυρίαρχοι του πλούτου πλέον οι σιωνιστές, υπέβαλλαν στους Βενετούς και Γενοβέζους την ιδέα, ότι το Βυζάντιο έλεγχε το μονοπώλιο των συναλλαγών και του εμπορίου μεταξύ Δύσεως και Ανατολής, φαινόμενο το οποίο θα έπρεπε, επ' ωφελεία τους, να σταματήσει. Οι εβραίοι αρχικά επιδόθηκαν στην αποκοπή του βυζαντίου από την Ιταλία, κλείνοντας όλες τις αγορές για τα βυζαντινά προϊόντα.

Η σταδιακή εξασθένηση του βυζαντίου από τους αδιάκοπους πολέμους και τον ασφυκτικό οικονομικό-εμπορικό αποκλεισμό, προώθησε τα σχέδια των σιωνιστών, στο έπακρο. Σε πρώτο στάδιο οι απελπισμένοι βυζαντινοί, δέχθηκαν την εισροή των εβραϊκών κεφαλαίων υπό μορφή εξωτερικού δανεισμού, επιτρέποντας παράλληλα την εγκατάσταση γενοβέζων, εβραίων και βενετών μεγαλεμπόρων στην Κωνσταντινούπολη. Επρόκειτο για την αρχή του τέλους. Οι σιωνιστές έθεσαν υπό τον ασφυκτικό έλεγχό τους την ετοιμοθάνατη οικονομία του βυζαντίου και σε αντάλλαγμα των δυσβάστακτων δανείων που είχαν συνάψει, αξίωσαν και έλαβαν προνόμια και στη συνέχεια ολόκληρες εδαφικές εκτάσεις στην Ελλάδα.

Έχοντας περιέλθει η Βυζαντινή Αυτοκρατορία στο έσχατο αυτό σημείο καταπτώσεως, ήταν πλέον εύκολη λεία για τα νύχια του σιωνισμού. Όταν η οικονομική κατάρρευση του βυζαντίου, η οποία συνεπαγόταν μεταξύ των άλλων διοικητική και στρατιωτική εξασθένηση, έγινε ιδιαίτερα εμφανής, οι σιωνιστές επιδόθηκαν στην προσπάθεια κατευθύνσεως των δυτικών ευρωπαίων και ιδίως των βενετών, κατά της αποσυντιθέμενης από την συνεχή εξωτερική και εσωτερική υπονόμευση αυτοκρατορίας. Επικαλούμενοι θρησκευτικά προσχήματα, οι δυτικοί ευρωπαίοι, επέβαλλαν τελικά την θέληση των εβραίων αφεντικών τους, οι τραπεζίτες των οποίων χρηματοδοτούσαν αφειδώς το... θεάρεστο έργο των σταυροφοριών. Επί τετρακόσια και περισσότερα χρόνια, οι εβραίοι αφαίμαξαν το βυζάντιο, προτού το υπονομεύσουν ολοκληρωτικά.

Καταλήγοντας θα θυμίσουμε ότι, η «ξεχασμένη» πύλη στα τείχη, η Κερκόπορτα, βρισκόταν στην εβραϊκή συνοικία της Κωνσταντινουπόλεως...

Καθ' όλη την κρίσιμη περίοδο της πολιορκίας της Κωνσταντινουπόλεως, ολόκληρος ο ανεφοδιασμός του Μωάμεθ διεξήχθη από εβραίους εμπόρους, εγκατεστημένους στη Θεσσαλονίκη και την Ανδριανούπολη. Ο κατασκευαστής της «μπομπάρδας», του κανονιού με το οποίο οι Τούρκοι προξένησαν ρήγματα στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, ήταν ο ουγγροεβραίος Ουρβανός.

Το χρονικό του εβραίου Φραντζή, περιέχει σημαντικές λεπτομέρειες για την κατάσταση που επικρατούσε στην Πόλη, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Εβραίοι από κοινού με εξωμότες, γύριζαν απ' άκρου εις άκρον της Κωνσταντινουπόλεως και επιχειρούσαν να κάμψουν το ηθικό των υπερασπιστών της, ισχυριζόμενοι ότι «ήταν θέλημα Θεού η Πόλις να τουρκέψει».

Αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, οι εβραίοι θα εκδηλώσουν τις αληθινές προθέσεις τους εναντίον του γένους μας, συμμετέχοντας στις βιαιοπραγίες και στις λεηλασίες των κατακτητών. Μόλις ολοκληρώθηκε η κατάληψη της Πόλεως, 60.000 νέοι και νέες πουλήθηκαν ως σκλάβοι. Το σκλαβοπάζαρο των εβραίων λειτουργούσε στη συνοικία που βρίσκεται πλησίον του Γαλατά, κοντά στο Βαλούμ Παζάρ και απέφερε στους δουλεμπόρους τεράστια κέρδη.

Αξίζει να αναφερθεί ότι αμέσως μετά την 'Αλωση της Πόλης, οι Τούρκοι επιδόθηκαν στον αφελληνισμό της, καταφεύγοντας, μεταξύ των άλλων και στο μέτρο του εποικισμού. Είναι ιστορικά τεκμηριωμένο, ότι αμέσως μετά την άλωση του 1453, ο σουλτάνος Μωάμεθ ο Β', διέταξε τον εποικισμό της Κωνσταντινουπόλεως και για τον σκοπό αυτό μεταφέρθηκαν εκατοντάδες οικογένειες εβραίων από την περιοχή της Θεσσαλονίκης. Επ' αυτού ο άγγλος τουρκολόγος Lowry, αναφέρει ότι ολόκληρος ο εβραϊκός πληθυσμός της Θεσσαλονίκης, μεταφέρθηκε και εγκαταστάθηκε, οριστικά, με την υπόδειξη των τουρκικών αρχών, στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής πλέον Αυτοκρατορίας, συγκροτώντας μάλιστα ιδιαίτερη συνοικία (Cemaat). Επίσης δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, ότι ο Μωάμεθ είχε υπουργοποιήσει τους εβραίους Χακίμ και Γιακούμπ, μέλη της ανθελληνικής ομάδας «Γκαρέμπια».

Καθ' όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας οι εβραίοι θησαύριζαν εισπράττοντας φόρους από τον Ελληνισμό, ελέγχοντας το εμπόριο και κατάσχοντας Ελληνικές περιουσίες.

Οι τούρκοι τους παραχώρησαν τεράστιες αγροτικές εκτάσεις και πολλοί εβραίοι έγιναν μεγαλογαιοκτήμονες. Στα χωράφια τους εργάζονταν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες -μέχρι φυσικής εξοντώσεως- Έλληνες ακτήμονες, οι οποίοι αμείβονταν με πενιχρότατα ποσά. Στο διάστημα των τεσσάρων περίπου αιώνων τουρκικής δουλείας, οι εβραίοι θα μεταβληθούν σε αληθινούς δήμιους του Ελληνισμού. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Διονυσίου, επισκόπου Τρικάλων, ο οποίος τον 17ο αιώνα γδάρθηκε ζωντανός από τους εβραίους στη Λίμνη των Ιωαννίνων, γιατί είχε το θάρρος να επιχειρήσει την επαναστατική αφύπνιση του υπόδουλου έθνους. Εξ' ίσου τραγικό είναι το παράδειγμα του Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος μαρτύρησε συνεπαρμένος από τα οράματα της ανεξάρτητης Ελλάδας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, αποκεφαλιζόμενος από τους εβραίους συγκατακτητές. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κοσμάς γκρέμιζε ακόμη και εκκλησίες, προκειμένου να κτίσει σχολεία και να μεταλαμπαδεύσει το φως της Ελληνικής γνώσεως στο σκλαβωμένο γένος, οι δε εβραίοι πέτυχαν την εξόντωσή του μετερχόμενοι τον ακόλουθο δόλο: Γνωρίζοντας ότι ο Κοσμάς δίδασκε ακόμη και στα χωράφια τους εργαζόμενους 'Έλληνες, την ώρα της δουλειάς τους, τον κατηγόρησαν στις τουρκικές αρχές ότι ξεσηκώνει τους εργάτες και τους αποσπά από την παραγωγή, με αποτέλεσμα να πετύχουν τελικά τον άθλιο σκοπό τους, την θανάτωση του εξέχοντος αυτού κήρυκα του Ελληνικού λόγου...

Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, οι εβραίοι ουσιαστικά υπήρξαν οι πλέον ωφελημένοι. Ευνοήθηκαν αφάνταστα, μεταξύ των άλλων και στον τομέα του εμπορίου, υφιστάμενοι μία προνομιακή μεταχείριση από τον σουλτάνο που θα την εποφθαλμιούσαν και οι ίδιοι οι τούρκοι... Η επιρροή των ιουδαίων στους τούρκους ήταν τέτοια, ώστε οι εβραίοι υφαντουργοί, πέραν του απολύτου ελέγχου του εμπορικού τομέα τον οποίον είχαν διασφαλίσει από το 1515, κατασκεύαζαν ακόμη και τις στολές του τουρκικού στρατού...

Εξ' άλλου μέσα από την πληθώρα αναφορών, προκύπτει ότι οι εβραίοι εμφανίζονται περισσότερο αιμοδιψείς και από αυτούς ακόμη τους τούρκους. Δεν είναι καθόλου άσχετη η διαπίστωση αυτή προς την ομολογία του εβραίου Ιώσηππου, ο οποίος παραδέχεται ότι οι ομοεθνείς του υπήρξαν οι εμπνευστές των τελετουργικών φόνων. Ενώ ακόμη δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι τούρκοι είχαν αναθέσει σε εβραίους την επιλογή Ελληνοπαίδων για να συγκροτήσουν τα σώματα των γενιτσάρων.

ΠΗΓΗ


Σχόλια (2)
  • Σταύρος Βασδέκης
    Έχοντας την αίσθηση ότι μπορεί να είναι διαφωτιστική η παρακάτω άποψη του Μαρξ, όσον αφορά στον ρόλο της Εβραϊκής πρακτικής και νοοτροπίας, την καταθέτω εδώ.
    Κοντολογίς, νομίζω ότι το ζήτημα δεν είναι τόσο το τι κάνουν οι Εβραίοι, όσο η εβραιοποίηση της ανθρωπότητας.

    Ο ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
    http://www.athriskos.gr/modules/news/article.php?storyid=157

  • ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  - ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑΙ
    Η ΑΝΑΜΕΙΞΗ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΙΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΣΤΗΝ ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

    ΘΕΣΙΣ: ...Με πρόσχημα δήθεν, την «απελευθέρωση της Παλαιστίνης από τον οθωμανικό κατακτητή», διοργανώθηκαν οκτώ σταυροφορίες με σημείο εκκινήσεως την κεντρική Ευρώπη, οι οποίες στο σύνολο τους έπληξαν ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό, παρεκκλίνοντας καθ' ολοκληρία από τον υποτιθέμενο αντικειμενικό σκοπό τους...
    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Παλαιστίνης δὲν ἦτο πρόσχημα. Ἁπλῶς δὲν τίθεται θέμα «οθωμανικού κατακτητή», διότι οἱ μόνοι Τοῦρκοι ποὺ ὑπῆρχον τότε εἰς περιοχὰς σταυροφορικοῦ ἐνδιαφέροντος ἦσαν οἱ Σελντζοῦκοι. Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν α΄ Σταυροφορίαν, αὐτὴ κατέστη ἐφικτὴ μόνον τῇ βοηθείᾳ τοῦ βασιλέως τῶν Ῥωμαίων κυρ Ἀλεξίου τοῦ Κομνηνοῦ, ὁ ὁποῖος διέθεσε στόλον καὶ χρῆμα, ἐπιτυχῶν μάλιστα, διὰ τῶν σταυροφορικῶν ὅπλων, τὴν ἐπανάκτησιν διὰ τὸ ῥωμαϊκὸν στέμμα, τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ μάλιστα τῆς Ἀντιοχείας. Οἱ σταυροφόροι ἔδοσαν πολυνέκρους μάχας, ὡς ἡ τοῦ Δορυλαίου (1-7-1097), διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἀλεξίου, μάχας αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν λαμπρὰν σελίδα καὶ σκοπόσημον τῆς –τότε- εὐρωπαϊκῆς ἀνδρείας καὶ σθένους, ἰσοτίμους τῶν τῆς Ναυπάκτου καὶ τῆς Βιέννης.

    ΘΕΣΙΣ: ...Η αρχή έγινε από τον εβραϊκής καταγωγής Πέτρο Ερημίτη...
    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Ὁ Πέτρος δὲν στηρίζεται ἔκ τινος πηγῆς ὅτι ἦτο Ἰουδαῖος. Αἱ μόναι «πρωτογενεῖς» περὶ αὐτοῦ πηγαί, εἶναι ἡ «Ἀλεξιὰς» τῆς Ἄννας Κομνηνῆς, τὰ «Gesta Francorum» Ἀνωνύμου καὶ ἡ «Historia rerum in partibus transmarinis gestarum», τοῦ Γουλλιέλμου τῆς Τύρου. Οὐδαμοῦ ἐκεῖ ἀναφέρεται τι περὶ ἑβραϊκῆς καταγωγῆς. Ἀντιθέτως τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἐν λόγῳ δημαγωγὸς ὑπῆρξεν ἱερεύς, ἀποκλείει κάθε τέτοιον ἐνδεχόμενον, καθ᾿ ὅτι ὁμιλοῦμε περὶ τοῦ ια΄ αἰῶνος καὶ ὄχι περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ χριστιανισμοῦ.

    ΘΕΣΙΣ: ...Αυτή ήταν η αφορμή για τη διοργάνωση της Πρώτης Σταυροφορίας, η οποία επέφερε την επί τριακονταετία λεηλασία του Βυζαντίου, αντί του «πολέμου κατά των απίστων». Μόνο το 1099 οι σταυροφόροι κατέλαβαν για τα προσχήματα την Ιερουσαλήμ, δικαιολογώντας την παρουσία τους...
    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Πῶς εἶναι δυνατὸν, ἐφ᾿ ὅσον ἡ α’ Σταυροφορία ἤρξατο ἀπὸ τοῦ 1096, ἡ δὲ Ἱερουσαλὴμ ἐπηλευθερώθη τὸ 1099, ἐπὶ τριάκοντα ἔτη νὰ λεηλατῆται τὸ Βυζάντιον;

    ΘΕΣΙΣ: ...Στα πλαίσια της δεύτερης κατά σειράν σταυροφορίας, η οποία ξεκίνησε το 1117, δεινοπάθησαν στην κυριολεξία Ελληνικές πόλεις, όπως το Ικόνιο, η Δαμασκός και η Ασκαλώνα, χωρίς ποτέ οι σταυροφόροι να επιδιώξουν να φθάσουν στην Ιερουσαλήμ...
    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Καμμία ἐκ τῶν ἀναφερομένων πόλεων, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν γεγονότων, δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ «στην κυριολεξία» ὡς ἑλληνικὴ πόλις, ἂν ὁ ὅρος «ἑλληνικὴ» ἀφορᾶ εἰς τὴν πληθυσμιακὴν σύνθεσιν τῆς πόλεως καὶ ὄχι εἰς τὴν ἱστορικότητα αὐτῆς.

    ΘΕΣΙΣ: ...Κατά τη διάρκεια της τέταρτης σταυροφορίας, οι εβραϊκής καταγωγής ηγήτορές της, ο Βαλδουίνος και ο Ερρίκος Δάνδαλος, επετέθησαν ευθέως κατά της Κωνσταντινουπόλεως, την οποία αφού κατέλαβαν, εν συνεχεία επιδόθηκαν ανενόχλητοι στην καταστροφή ολόκληρης της αυτοκρατορίας, έχοντας εγκαταλείψει πλέον τα προσχήματα. Οι δύο αυτοί κατακτητές, αφού διαμέλισαν την Ελλάδα σε δύο τμήματα, συνέχισαν το καταστροφικό τους έργο, έως ότου σκοτώθηκαν από κατοίκους της Θράκης, κατά τη διάρκεια των μαχών.
    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Παρ᾿ οὐδεμιᾶς πηγῆς δύναται νὰ στηριχθῇ ἡ ἑβραϊκὴ καταγωγὴ τῶν δύο αὐτῶν προσώπων. Ὁ μὲν Βαλδουῗνος κατήγετο ἐκ παλαιοτάτου δυναστικοῦ οἴκου τῆς Ἀννωνίας τῆς Βελγικῆς (Hainault), πρόγονος τῶν σημερινῶν βασιλέων τῆς Βελγικῆς, ὁ δὲ Δάνδολος -ὄχι Δάνδαλος- ἀνῆκεν εἰς ἕν ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων γενῶν πατρικίων τῆς Ἑνετίας, εἰς τὴν ὁποίαν Ἑνετίαν, ὅπως καὶ ἀλλοῦ, οἱ Ἰουδαῖοι ἀπηγορεύετο νὰ καταλαμβάνουν δημόσια ἀξιώματα, διαμένοντες εἰς τὸ περίφημον «γκέττο» των, τὴν νῆσον Τζιουντέκα. Ὁ γενάρχης τῶν κομήτων τῆς Φλάνδρας καὶ πρόγονος τοῦ Βαλδουΐνου, Βαλδουῗνος ὁ Σιδηρόχειρ, ἀνιχνεύεται ἤδη ἀπὸ τοῦ θ΄ αἰῶνος ὡς γαμβρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Δυτικῆς Γαλλίας, Καρόλου τοῦ Φαλακροῦ. Πράγματα μᾶλλον δύσκολα δι᾿ «Ἑβραῖον»...
    Οἱ Δάνδολοι προσέφερον τρεῖς Δόγας εἰς τὴν Γαληνοτάτην καὶ ἕνα ...Πατριάρχην τοῦ Γράδο, ὁπότε εἶναι δύσκολον τόσοι «ἑβραῖοι» νὰ διέλαθον τῆς προσοχῆς μιᾶς ἐκ τῶν προσεκτικωτέρων δημοσίων διοικήσεων τῆς ἱστορίας. Τέλος ὁ μὲν Βαλδουῗνος ὅντως ἐφονεύθη μαχόμενος κατὰ τῶν Βουλγάρων, -τὸ «κατοίκων της Θράκης» καλὸν εἶναι νὰ ἀποφεύγεται-, τοῦ τσάρου Καλοϊωάννη, ἐνὼ ὁ Δάνδολος ἀπεβίωσεν ἠσύχως ὡς Λατῖνος Πατριάρχης τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ τάφος του, ἐκ μιᾶς περιέργου διαστροφῆς τῆς ἱστορίας, ὑφίσταται ἀκόμη, ἐντὸς τοῦ Ναοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας!!!

    ΘΕΣΙΣ: ... Οι Σταυροφορίες συνεπώς οδήγησαν στην κατάλυση της βυζαντινής αυτοκρατορίας το 1204 μ.Χ., ένα πλήγμα το οποίο προλείανε το έδαφος για την μετέπειτα κατάκτηση από τους οθωμανούς το 1453. Ας εξετάσουμε όμως τις παρασκηνιακές συνθήκες οι οποίες τις προκάλεσαν...

    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Διὰ τῆς δ΄ Σταυροφορίας κατελύθη ἡ σειρὰ τῶν χριστιανῶν ὀρθοδόξων Ῥωμαίων αὐτοκρατόρων. Ὅμως πρέπει νὰ τονισθῇ τὸ ὅτι οἱ Φράγκοι ἐκλήθησαν εἰς ἐπικουρίαν τοῦ νομίμου (;) Βασιλέως τῶν Ῥωμαίων Ἰσαακίου β΄ τῆς καταστροφικῆς δυναστείας τῶν Ἀγγέλων, προκειμένου οὗτος νὰ ἀνακτήςῃ δι᾿ αὐτῶν τὸν θρόνον του. Οὗτοι, ὡς προκύπτῃ ἐκ τῶν λογῆς χρονικῶν, Βιλλεαρδουΐνου, Μορέως κλπ., ὡς μόνον ζητούμενόν των εἶχον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ ὁ ὑδραυλικὸς ὁ ἐργασθεὶς ἐν τῇ οἰκίᾳ μας, ἤτοι ...τὴν ἀμοιβὴν του. Τὸ πῶς ἔλαβον ἐν τέλει τὴν ἀμοιβὴν αὐτὴν οἱ περιστασιακῶς μισθοφόροι αὐτοὶ «σταυροφόροι» εἶναι γνωστόν, ἀλλὰ δὲν νομίζομεν ὅτι δύναται νὰ χαρακτηρίσῃ συλλήβδην τὸ φαινόμενον τῶν σταυροφοριῶν.

    ΘΕΣΙΣ: ... Ο 8ος και 9ος αιώνας αποδείχθηκαν εξαιρετικά προσοδοφόροι για τους εβραίους. Εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο την απαγόρευση του δανεισμού χρηματικών ποσών με τόκο, απαγόρευση την οποία η καθολική εκκλησία είχε επιβάλλει στους χριστιανούς, αναγορεύοντας τον δανεισμό σε «αντιχριστιανική πράξη», οι εβραίοι κυριάρχησαν απόλυτα στον συγκεκριμένο τομέα. Αναδείχθηκαν σε κυρίαρχους της νοσηρής τοκογλυφίας, αφ' ενός θησαυρίζοντας και αφ' ετέρου υποδουλώνοντας στη δουλεία των τόκων ολόκληρη την Ευρώπη. Αρχικά η επαίσχυντη δραστηριότητα της εβραϊκής τοκογλυφίας διεξαγόταν στους δρόμους, όπου οι εβραίοι έστηναν τους πάγκους τους, τις επονομαζόμενες μπάνκες (εξ' ου και το μπανκ = τράπεζα). Η κατοχή όμως του μονοπωλίου από το βυζάντιο σε τομείς με ιδιαίτερη σημασία για το εμπόριο και την οικονομία (πορφύρα, μετάξι κ.ά.) δεν ήταν δυνατόν να αφήσει τους εβραίους κεφαλαιοκράτες αδιάφορους. Μετά τον 9ο αιώνα, οι σκοποί των εβραίων έγιναν ιδιαίτερα ορατοί...
    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Δὲν εἶναι ἱστορικῶς ἐξηκριβωμένον τὸ κατὰ πόσον ὁ δανεισμὸς ἦτο προνόμιον τῶν ἑβραίων τότε. Τὸ ἂν «κυριάρχησαν απόλυτα στον συγκεκριμένο τομέα», ἐπίσης ἐλέγχεται, χωρὶς τοῦτο, ἂν ἰσχύῃ νὰ προσάπτῃ ψόγον εἰς αὐτούς. Οἱ γνωρίζοντες στοιχειωδῶς τὰ τῆς Οἰκονομίας, κατανοοῦν ὅτι ὅταν προκύπτῃ κάποια ἀνάγκη, ταχέως ἐκ τῶν πραγμάτων ἀναφύεται καὶ ὁ θεράπων της. Ὁ ἔντοκος δανεισμός, αἱ τράπεζαι δηλαδή, εἶναι μία εὐρωπαϊκή, ὄχι ἑβραϊκὴ πραγματικότης. Μία πραγματικότης μάλιστα ἐξαγομένη ἐκ τῶν διοικητικῶν σπλάγχνων αὐτῆς ταύτης τῆς ῤωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας! Τὸ Τάγμα τῶν ...Πενήτων Ἱπποτῶν τοῦ Ναοῦ ἦτο ὁ πρῶτος καὶ μέγιστος τραπεζίτης τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας. Οἱ «πάγκοι» τῶν ἰουδαίων «σαράφηδων» ἦτο ἡ Καπνικαρέα πρὸ τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Πέτρου τῆς Ῥώμης... Τέλος τὴν μεταξοπαραγωγὴν τοῦ ῥωμαϊκοῦ κράτους δὲν τὴν κατέστρεψαν ἑβραῖοι, ἀλλὰ Νορμανδοί. Ἑβραϊκοῦ θρησκεύματος Ῥωμανιῶται ἦσαν οἱ πλεῖστοι τῶν μεταξοπαραγωγῶν τῆς Βοιωτίας! Αὐτοὶ ἀπήχθησαν ὑπὸ τῶν Νορμανδῶν καὶ τῶν Φράγκων ἐν γένει καὶ ἄκοντες μετεκομίσθησαν ἐν τῇ Βελγικῇ, ὅπου σήμερον θαυμάζομε τὰς περιφήμους δαντέλλας τῆς πόλεως Bruges.

    ΘΕΣΙΣ: ... Κυρίαρχοι του πλούτου πλέον οι σιωνιστές, υπέβαλλαν στους Βενετούς και Γενοβέζους την ιδέα, ότι το Βυζάντιο έλεγχε το μονοπώλιο των συναλλαγών και του εμπορίου μεταξύ Δύσεως και Ανατολής, φαινόμενο το οποίο θα έπρεπε, επ' ωφελεία τους, να σταματήσει. Οι εβραίοι αρχικά επιδόθηκαν στην αποκοπή του βυζαντίου από την Ιταλία, κλείνοντας όλες τις αγορές για τα βυζαντινά προϊόντα.
    ΑΝΤΙΘΕΣΙΣ: Τὸ ἐθνικιστικὸν ἀλυτρωτικὸν κίνημα γνωστὸν ὡς «σιωνισμός», ἀρχίζει τὸ 1897 ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῆς Ἑλβετίας καὶ περατοῦται ἐπιτυχῶς τὸ 1948 ἐν Τὲλ Ἀβίβ.
    Ὅσον δυνάμεθα νὰ πιστώσωμεν ἢ νὰ χρεώσωμε τὴν Μικρασιατικὴν μας Ἐκστρατείαν ἢ τὰ Ὀρλωφικὰ (1770) εἰς τὴν Φιλικὴν Ἑταιρείαν, ἄλλον τόσον δυνάμεθα νὰ πράξωμε τὸ αὐτὸ, χαρακτηρίζοντες μίαν ἀεροπορικὴν ἐπιδρομὴν τῆς ἰσραηλινῆς ἀεροπορίας εἰς τὴν Συρίαν, ἤ μίαν ἐξαγορὰν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Μπουρκίνα Φάσο ἀπὸ ὅμιλον «ἑβραίων» ἐπιχειρηματιῶν, ὡς «σιωνιστικὴν δράσιν».
    Ἀπ᾿ ὅπου διῆλθον οἱ «σταυροφόροι» ὁ θρῆνος ἐσκέπασε κάθε ἰουδαϊκὸν νοικοκυριόν! Ὁ πληρέστερος συνοπτικὸς ἱστορικὸς ὁ σὲρ Στῆβεν Ῥάνσιμανν, ἐν τῇ «Ἱστορίᾳ τῶν Σταυροφοριῶν» (ἐκδ. Γκοβόστη), ἀφιεροῖ μέγα κεφάλαιον τοῦ πρώτου τόμου του, διὰ τὸ πῶς –πράγματι- οἱ ἰουδαῖοι «κεφαλαιοκράται» ἐχρηματοδότησαν τὴν σταυροφορίαν. Κατεσχέθησαν αἱ περιουσίαι των, ἐλεηλατήθησαν αἱ οἰκίαι των, λόγῳ τοῦ ῥόλου τὸν ὁποῖον διεδραμάτισαν κάποιοι ὁμόδοξοί των πρὸ χιλίων ἐτῶν εἰς κάποιαν ἄδικον καταδίκην δικαίου ὁμοθρήσκου των...
    Τὸ «βυζάντιον», περίεργος ἱστορικὸς ὅρος διὰ τὴν Ῥωμαϊκὴν Αὐτοκρατορίαν, ἀπεκόπη ἐκ τῆς Ἰταλίας ἐκ δικῆς του ὑπαιτιότητος, ὅπως συνέβη μὲ τὴν Αἴγυπτον, τὴν Συρίαν κ.ο.κ., διὰ νὰ καταντήςῃ ὅπως κατήντησε, διότι ὁ ἑλληνικὸς του ἐγωισμὸς, ἔβλεπε –πλὴν ἐλαχίστων μεγάλων βασιλέων του-, τὰς περιοχὰς αὐτὰς, σχεδὸν ὡς ἀποικίας, λησμονοῦν ὅτι καὶ αὐτὸ ἦτο ἄλλοτε σημαίνουσα ἀποικία ἀσημάντου μητροπόλεως, ὡς τὰ Μέγαρα, τὰ ὁποῖα σήμερον βγάζουν μόνον ὠὰ καὶ κοτόπουλα...
    Ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν εἶχον συμβῇ ὅλαι αὐταὶ αἱ «σιωνιστικαὶ συνομωσίαι» καὶ τὸ «βυζάντιον» τὰ πήγαινε «πρίμα» μέχρι τὸν 16ον αἰῶνα ἐλέγχον «το μονοπώλιο των συναλλαγών και του εμπορίου μεταξύ Δύσεως και Ανατολής», θὰ ἐλέγομεν ὅτι ὅσοι ἤνοιξαν τὴν «πίσω πόρταν» τοῦ κόσμου, ὁ Μαγγελᾶνος, ὁ Γκάμα, ὁ Ντίαζ, ὁ Κολόμβος, ἦσαν «σιωνισταὶ πράκτορες»; Καὶ οἱ «Καθολικώτατοι Βασιλεῖς», τῆς Ἱσπανίας, Φερδινάνδος καὶ Ἰσαβέλλα, οἱ ἐκδιώξαντες τοὺς Ἰουδαίους ὑπηκόους των, πράκτορες καὶ ἐκεῖνοι κατὰ τοῦ βυζαντινοῦ μονοπωλίου;

    Εἶναι δύσκολον τοῦ λοιποῦ νὰ παρακολουθήςῃ κανεὶς τὰ γραφόμενα. Πόθεν προκύπτει ἐγκατάστασις «σιωνιστῶν» ἑβραίων εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν; Οἱ Ἑνετοὶ καὶ οἱ Γενουᾶται πάροικοι τῆς Πόλεως, οἱ συχνάκις ἐλεεινολογούμενοι ὑπὸ τινων ἐμπαθῶν ἱστορικῶν, ὄντως κατέλαβον τὸν οἰκονομικὸν ἱστὸν τοῦ κράτους. Ὅμως πταίουν αὐτοὶ, ἂν τὸ Ῥωμαϊκὸν Κράτος ἀπεμπόλησε τὰ ἐπὶ τῆς θαλάσσης κυριαρχικὰ του δικαιώματα; Πταίουν αὐτοὶ διότι οἱ Ῥωμαῖοι (Ἕλληνες πλέον) κατέστησαν συβαρῖται, φυγόπονοι, ἀναξιοπρεπεῖς καὶ δειλοί;
    Μόνον ἡμεῖς οἱ λεγόμενοι Ἕλληνες δυνάμεθα νὰ κατανοήσωμεν, ἐνδεχομένως καὶ νὰ διδαχθῶμεν ἐξ αὐτοῦ. Διότι ἡμεῖς καὶ ὄχι οἱ ἡγέται μας κατέστημεν συβαρῖται. Αἱ σύζυγοί μας, διὰ νὰ μὴ «χαλάσουν τὸ μανικιοὺρ» καὶ διὰ νὰ μὴν «πάθουν κιρσοὺς ἀπ᾿ τὴν ὀρθοστασία» σιδερώνωντας, εἰσήγαγον εἰς τὸ ἱερὸν, εἰς τὸ ἄβατον, τὴν οἰκίαν μας τοὺς θηλυκοὺς «Γενοβέζους» καὶ «Ἑνετούς». Τὰς ἰκτίδας αὐτὰς, αἱ ὁποῖαι γνωρίζουν πλέον κάθε γωνίαν, κάθε μυστικὸν μας.
    Ἡμεῖς κατηντήσαμε τόσον ἀναξιοπρεπεῖς καὶ εὐτελεῖς, δυσανασχετοῦντες μίαν φορὰν τὸν χρόνον νὰ μαζέψωμεν ὁλίγας ἐλαίας ἐκ τῶν κτημάτων μας. Ἡμεῖς «οἱ ἄνδρες» εἰσήξαμε τοὺς «Γενοβέζους» καὶ «Ἑνετούς» εἰς τὰς ἐργασίας μας, προκειμένου νὰ ἐπεκταθῇ ὁ χρόνος τῆς ῥαθυμίας καὶ τῶν ἐλεεινῶν ἀχρήστων ἀσχολιῶν μας. Καὶ οἱ Ῥωμαῖοι τεμπέληδες ἦσαν, ἀλλὰ ἡ ῥαθυμία των παρῆγε πολιτισμόν! Πολιτισμὸν παρακμῆς βεβαίως, ἀλλὰ πολιτισμόν. Ἡμεῖς παράγομε κόπρανα καὶ ῥύπους.
    Ὄντως ἐν τέλει τότε οἱ Ἑνετοὶ καὶ οἱ Γενουᾶται πάροικοι τῆς Πόλεως, κατέλαβον τὴν οἰκονομίαν τοῦ κράτους. Ὅμως οὗτοι ἦσαν ἑβραῖοι; Μελετῶ τὸν κατάλογον τῶν συμπατριωτῶν τοῦ Ἑνετοῦ πολεμιστοῦ καὶ χειρουργοῦ κατὰ τὴν Ἅλωσιν Νικολὸ Μπάρμπαρο (1420-1492), ἀλλὰ δὲν εὑρίσκω ἑβραίους.
    Εἴτε μᾶς ἀρέσκῃ, εἴτε ὄχι, οἱ ἐν Κωνσταντινουπόλει πάροικοι τῶν μεγάλων ναυτικῶν καὶ οἰκονομικῶν δυνάμεων τῆς ἐποχῆς, παρέτεινον τὸν ἄθλιον βίον τῆς Πόλεως, τὸ τραγικώτερον δε, κατέστησαν ἐν τέλει καὶ οἱ πιστότεροι πρόμαχοι αὐτῆς. Οὗτοι ἐμάχοντο εἰς τὰ τείχη καὶ εἰς τὴν θάλασσαν, ὅσον οἱ ἰθύνοντες τῶν Ῥωμαίων καὶ μέγα μέρος τοῦ λαοῦ ἠσχολοῦντο ἐπὶ τῆς διευκρινίσεως τοῦ φύλου τῶν ἀγγέλων καὶ ἐπὶ τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος...
    Μὴν ψάχνωμε διὰ σατανικοὺς σιωνιστὰς συνομώτας. Ἡ κακὴ μας κεφαλὴ καὶ ἡ κτηνωδία μας πταίουν δι᾿ ὅλα. Οὔτε κι᾿ αὐταὶ αἱ βλακώδεις θυμοσοφίαι καὶ ἀμπελοφιλοσοφίαι τοῦ τύπου, «τὸ ψάρι βρωμᾶ ἀπ᾿ τὸ κεφάλι». Τὸ ψάρι βρωμᾶ πάντοτε ἐκ τῆς κοιλίας.
    Καὶ τότε καὶ τώρα, ἡ κοιλία κυβερνᾶ καὶ τὸ «Βυζάντιον» καὶ τὸ νεοελληνικὸν του κακέκτυπον. Ὅλα τ᾿ ἄλλα εἶναι ὑπνοβασίαι.

    ΤΕΛΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Τὸν ὑπνοβάτην λέγουν τινες, πρέπει νὰ τὸν ξυπνᾶς γλυκὰ καὶ ἥρεμα. Μήπως ἑνίοτε πρέπει νὰ δοκιμάζεται καὶ ὁ ἄλλος τρόπος;
Για την ανάρτηση σχολίων πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Ιστοχώρου.
Τα ήδη εγγεγραμμένα μέλη κάντε απλά την Είσοδο σας στον Ιστοχώρο.
Για την σωστή αναγραφή του πλήρους ονόματος σας επεξεργαστείτε το Προφίλ Χρήστη.
Τα σχόλια θα εξετάζονται από τον διαχειριστή πριν την δημοσίευση τους ως προς την τήρηση των Όρων Λειτουργίας του Ιστοχώρου.
comments
 

Τελευταίες Συζητήσεις στο Βουλευτήριο "ΠΝΥΞ"

NEW! Internet Secrets

Εταιρεία ειδών Διατροφής ζητά Πωλητές εντός Ελλάδος

Απαραίτητα: Προϋπηρεσία σε ανάλογη θέση και εμπειρία

Στείλτε το όνομα σας και το τηλέφωνο σας

με sms στο 6-944-755-6-43

Συνδεθείτε με...

SignIn Here

Newsletters

Κατάλογοι Ενημέρωσης με email (Newsletters):
Τα στοιχεία που δίνετε είναι για αποκλειστική χρήση του schizas.com και δεν δίνονται σε κανέναν άλλο φορέα ή πρόσωπο.

Στην ίδια Κατηγορία

Γιαχβέγονοι

Πύλη Ιάσωνος @ Facebook

Πύλη Ιάσωνος @ Google+

Πύλη Ιάσωνος @ Networked Blogs


Iason Yannis Schizas @ Google+

Ενισχύστε την Πύλη Ιάσωνος

Στηρίξτε τον Ιστοχώρο και Τηλεόραση schizas.com. Η δική σας ενίσχυση είναι απαραίτητη.

Δωρίστε:
Νόμισμα
 EUR
Ποσό

Ακομμάτιστοι Ιστολόγοι

Portal Κύκλου Προηγούμενος Ιστότοπος Κύκλου Επόμενος Ιστότοπος Κύκλου Τυχαίος Ιστότοπος Κύκλου