Για άλλη μία φορά, η δαψίλεια σε ιδέες γραφή της Μαρίας Σίδερη, αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο την ευγλωττία που επιφέρει η ελληνική σκέψη μέσω του πεζού λόγου, ώστε να δυνηθούν οι ερευνώντες, να επανεύρουν, μέσω τέτοιας ποιότητας κειμένων, τη ροική πνευματική τους πορεία προς ένα πέρα άγνωστο μεν, αλλά συνυφασμένο με το ανθρώπινο τους κύτταρο.