Πύλη Ιάσωνος και Ρέας

  • Greek
  • English (United Kingdom)

Ο μύθος του Πολυτεχνείου...



Ο μύθος του Πολυτεχνείου...Βαρεθήκαμε πλέον τόσα χρόνια την προπαγάνδα, την αυθαιρεσία, την ισοπεδωτική σκέψη, την λάσπη, την μονομέρια, την σκύλευση γενικώς και την απαξίωση της αλήθειας, ότι δηλαδή κάνουν κάποια δήθεν "προοδευτικά μυαλά" της πλέμπας και των ιδιολογημάτων του πεζοδρομίου κάθε χρόνο, σε ένα παραμύθι που κατασκεύασε η θλιβερή μεταπολίτευση και συντηρεί η αριστερά......

Για τον μύθο του «έπους» του Πολυτεχνείου, έναν μύθο που δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε ο Αίσωπος, έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά όλα αυτά τα χρόνια.
Τι ήταν λοιπόν το Πολυτεχνείο; Μην ήταν σύμβολο της παλλαϊκής αντίστασης του Ελληνικού λαού στη δικτατορία; Φυσικά όχι, γιατί παλλαϊκή αντίσταση δεν υπήρξε. Μην ήταν η σχεδιασμένη εξέγερση από τα κόμματα που διεκδικούν σήμερα την «πρωτοπορία της επανάστασης»; Φυσικά όχι, γιατί αυτά τα κόμματα που σήμερα λυμαίνονται τη μνήμη μιλούσαν για «προβοκάτορες που έπαιζαν το παιγνίδι της χούντας». Έχει γίνει θρύλος το φύλλο 8 της «Πανσπουδαστικής» (όργανο της φοιτητικής οργάνωσης του παράνομου τότε ΚΚΕ) που καταδίκασε με βαριές εκφράσεις την εξέγερση.
Μην ήταν εκείνο η αιτία ώστε να πέσει το τότε καθεστώς; Βεβαίως όχι, διότι ακολούθησε για μεγάλο χρονικό διάστημα ένα νέο στρατιωτικό καθεστώς.
Γιατί λοιπόν αυτή την «εθνική γιορτή», το ΚΚΕ και οι άλλες αριστερές και «δημοκρατικές» δυνάμεις την έχουν κάνει σημαία τους; Γιατί το έχουν ιδιοποιηθεί αισχρά, ως να μην υπήρχαν εκείνες τις στιγμές του 1973 μέσα στο Πολυτεχνείο, άτομα που ανήκαν ή ανήκουν σε άλλες παρατάξεις του πολιτικού χώρου;
Γιατί δηλητηριάζονται τα νέα παιδιά με τα τόσα ψευδή και ανυπόστατα που ακούν στα σχολεία, στις συγκεντρώσεις, στα κανάλια και αλλού από ινστρούχτορες της κομματικής αποχαύνωσης;
Διότι η επέτειος του Πολυτεχνείου παραμένει χρήσιμη, ως λιτανεία βολικών μύθων για τη δικτατορία, ως εκμετάλλευση από τα κόμματα, ως δεκανίκι υπάρξεως ορισμένων, ως κομματική δεξαμενή άγρας οπαδών, ως σκαλοπάτι κομματικής επιβιώσεως, ως ο μύθος των μύθων.....
Δεν μπορεί να είναι «εθνική γιορτή» και μάλιστα τριήμερος, όταν οι συμμετέχοντες δέρνονται μεταξύ τους και για να εορταστεί απαιτείται η μαζική κινητοποίηση της αστυνομίας, ο αποκλεισμός του κέντρου των Αθηνών και ο θωρακισμός των χώρων. Δεν είναι γιορτή αυτή όταν κατά την διάρκεια της κατακαίγεται η Αθήνα και ρημάζονται περιουσίες πολιτών.
Δεν είναι γιορτή αυτή, όταν όλη την τελετουργία την επιβάλλει και την οργανώνει μονομερώς πάντα η ίδια φοιτητική παράταξη, όταν την σημαία του Πολυτεχνείου την κατακρατεί ετσιθελικά η νεολαία του ΠΑΣΟΚ, όταν ακούγεται η μονομέρεια της ξύλινης γλώσσας, η προπαγάνδα, τα ψευδή γεγονότα και εν μέσω ύβρεων καίγεται και η Ελληνική Σημαία για σασπένς.
Όταν μία εορτή δεν οργανώνεται από το κράτος δεν είναι εθνική γιορτή.
Δεν ντρέπονται όσοι καταθέτουν στεφάνια, πολιτικοί και στρατιωτικοί, αλλά και οι άλλοι οι παραβρισκόμενοι συνεορτάζοντες τον μύθον, πάντα εν μέσω ύβρεων, χλευασμών, εκτοξεύσεως νερατζιών, ασχημονιών και άλλων απρεπών πράξεων, επί της κεφάλας καθηγητή, ο οποίος όταν έγινε το περίφημο αυτό το μνημείο των ανύπαρκτων πεσόντων, ήταν εν ζωή και δεν κάνουν μεταβολή να φύγουν για να σώσουν την ελάχιστη αξιοπρέπειά τους.
Και από πάνω και οι γνωστοί άγνωστοι, αναρχικοί και άλλοι αυτόνομοι αριστεριστές και αντεξουσιαστές, να δίδουν το δικό τους ρεσιτάλ στα έκτροπά και στις καταστροφές.
Και αντικρίζουμε το ίδιο σκηνικό να επαναλαμβάνεται επί 37 χρόνια τώρα. Και ουδείς έχει το σθένος και την γενναιότητα να βάλει τέρμα σε όλη αυτόν τον ακατανόητο πανηγυρισμό.
Ο κατ' αυτόν τον τρόπο «γιορτασμός» του Πολυτεχνείου απευθύνεται σε ανθρώπους με δεσμευμένη και ισοπεδωτική σκέψη και πράξη και μάλιστα αξιόποινη και όσες φορές η αξιόποινη πράξη κρύφτηκε πίσω από πολιτικά δήθεν αιτήματα, με πρώτη από όλα την Δημοκρατία, τότε, δυστυχώς, γίνανε οι χειρότερες αλητείες και τα μεγαλύτερα εγκλήματα εις βάρος της Πατρίδας διαχρονικώς.
Τα ίδια εγκλήματα και οι ίδιες αλητείες γίνονται κάθε χρόνο σ' αυτόν τον απίθανο γιορτασμό του μύθου.

Αλλά ας δούμε μερικά αδιάψευστα γεγονότα της εποχής, αλλά και κάποια ντοκουμέντα:
Η υπ' αριθμόν 33437 αναφορά της συγκλήτου του Πολυτεχνείου της 11/10/1975, προς τον εισαγγελέα Δ. Τσεβάν, που επιβεβαιώνει ότι κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατά το τριήμερο.
Η μαρτυρία του πρυτάνεως του Ε.Μ.Π. Κωνσταντίνου Κονοφάγου στις 20/1/1975, στο πενταμελές εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει και στο βιβλίο του « Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου» 1982 με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυτεχνείο.
Μολονότι το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος απεφάσισε, κατόπιν εντολών του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ.Α.Μαγκάκη, να απονείμει «τιμητική σύνταξη» στις οικογένειες των σπουδαστών που «έχασαν την ζωή τους στο Πολυτεχνείο», ουδείς δικαιούμενος ή μαυροφορεμένη μητέρα ανευρέθη ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξιν, που παρέμεινε τελικώς αζήτητη.
Στην μαρμάρινη πλάκα ( την οποίαν απεκάλυψεν ως Πρωθυπουργός το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου) και η οποία εναποτέθη πλησίον της μεγάλης ασώματης κεφάλας, στο χώρο «της θυσίας» στο Πολυτεχνείο, τελικώς έχουν αναγραφή δεκαοκτώ ονόματα με την μισοσβυσμένη πλην όμως αναγνώσιμη, διευκρινιστική περιγραφή, «Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944». Δηλαδή ελλείψει, ευτυχώς, θυμάτων, στον αποκαλούμενο «ιερό χώρο » θυσίας, της λογικής και της αλήθειας μάλλον ή φανταστικών νεκρών αγωνιστών, επιστρατεύθησαν οι φοιτητές του 1941-1942!! .
Τα ατυχή θύματα των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973, που όλα τους σκοτώθησαν έξω και μακριά από το Πολυτεχνείο επιβεβαιώθησαν από το υπ αριθμόν 677/1975 παραπεμπτικό βούλευμα και την υπ αριθμόν 723/1975 απόφαση του πενταμελούς Εφετείου Αθηνών από τα οποία προέκυψε ότι οι πολίτες που σκοτώθησαν κατά το τριήμερο των συγκρούσεων είναι συνολικώς 23.
Όμως με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία κατόπιν εντολής του τότε υπουργού Δημόσιας τάξεως Γ. Σκουλαρίκη επαναφέρθη στην ενεργό υπηρεσία με τα εύσημα του αντιστασιακού και ανέλαβε αστυνομικός διευθυντής ο Γ. Σαμπάνης . Η έρευνα του αστυνομικού διευθυντού Γ. Σαμπάνη κατέληξε στην διαπίστωση ότι κατά το τριήμερο έχασαν την ζωή τους συνολικώς δώδεκα.

Τα μεγάλα ψεύδη:
Ο τότε δήμαρχος Ζωγράφου Δ. Μπέης εβεβαίωνε με μεγαλειώδη σοβαρότητα ότι οι νεκροί ήσαν τόσο πολλοί ώστε η χούντα τους έθαψε σε ομαδικούς τάφους με μπουλντόζες έξω από το νεκροταφείο του Ζωγράφου.

Η πολιτική εκμετάλλευση

Ισχυρίσθησαν οι επανακάμψαντες παλαιοί και νέοι πολιτικοί ότι χάρις σ'αυτά τα γεγονότα «επανήλθε η Δημοκρατία στην Ελλάδα». Ενώ την 25η Νοεμβρίου 1973, με αφορμή τα γεγονότα αυτά ουσιαστικώς διεκόπη το εγχείρημα επιστροφής στην Δημοκρατία, ανετράπη η τότε μεταβατική κυβέρνηση Μαρκεζίνη ( λόγω της αρνήσεως της, να επιτρέψει τον ελλιμενισμό του 6ου στόλου στην Ελευσίνα και την χρήση της αεροπορικής βάσεως στη Σούδα, κατά τον πόλεμο του Γιαμ Κιπούρ, τον Σεπτέμβριο του 1973.)
Και την εκτροπή συνέχισε το σκληρό δικτατορικό καθεστώς Δ. Ιωαννίδη. Το οποίο κατέρρευσε και παρέδωσε την εξουσία στους πολιτικούς μόνο με την τραγική εμπλοκή της Κύπρου στις 23 Ιουλίου του 1974, οκτώ μήνες περίπου μετά από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
Ακόμη και η Πανσπουδαστική ( όργανο του ΚΚΕ εξωτερικού) στο φύλλο υπ αριθμόν 8 έγραφε ότι «το Πολυτεχνείο ήταν έργο 350 πρακτόρων του Ρουφογάλη» τότε αρχηγού της ΚΥΠ.
Ενώ το θείον βρέφος ( μεγαλούτσικο τότε) ο Λαλιώτης μέλος της συντονιστικής επιτροπής στην Αυγή της 17.11.1976 εδήλωνε ότι «Οι μάζες δεν είχαν καμιά διάθεση για αγωνιστική κινητοποίηση»

Η συντονιστική Επιτροπή

Η λεγόμενη συντονιστική επιτροπή με ανακοίνωση της 29ης Σεπτεμβρίου 1974, εβεβαίωνε ότι τα γεγονότα ήσαν «μερικώς αυθόρμητα. «Το κίνημά μας είναι πολιτικό αλλά κομματικό. Ανάμεσά μας υπάρχουν πολλές τάσεις, αλλά καμιά από αυτές δεν ταυτίζεται με κανένα κόμμα»
Βεβαίως οι επικυρίαρχοι των γεγονότων του Πολυτεχνείου είναι διαχρονικώς οι ίδιοι. Οι διάφοροι αριστεριστές που προκάλεσαν και προκαλούν τους εμπρησμούς τις καταστροφές τις λεηλασίες ακόμη τότε και τις επιθέσεις εναντίον του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και του κέντρου ΟΤΕ επί της Πατησιών.
Ενώ ταυτόχρονα διαιωνίζεται η «ευγενής» άμιλλα καπηλείας των γεγονότων του Πολυτεχνείου από όλα τα κόμματα μολονότι κανένα από αυτά ουσιαστικώς δεν υπήρξε πρωταγωνιστής.

Η Έκθεση του Εισαγγελέως Κυριαζή:

«..Ολόκληρον το κτιριακόν συγκρότημα πλην του τελευταίου προς την οδόν Τοσίτσα οικοδομήματος, καθώς και οι πέριξ αυτού χώροι, προαύλια και κλιμακοστάσια, παρουσιάζουν όψιν γενικής λεηλασίας και εκτεταμένων φθορών. Ιδία αι φθοραί παρουσιάζονται εις τους τοίχους εσωτερικώς και εξωτερικώς, αι επιφάνειαι των οποίων γέμουν συνθημάτων και εμβλημάτων.. Ενδεικτικώς τα αναγραφέντα συνθήματα, άτινα συνοδεύονται και με ρυπάνσεις δια διαφόρων χρωστικών ουσιών, έχουσιν ως ακολούθως: Λαοκρατία, Προλετάριε σήκω, Ζήτω το προλεταριάτο, Προλετάριοι της Ελλάδος ενωθήτε, ΚΚΕ, KNE, SS = US, σεξουαλική επανάσταση, κάτω η χούντα, θάνατος στον Παπαδόπουλο, παραιτήσου Παπαδόπουλε, θάνατος στο φασισμό, σπιούνοι φασίστες θα πεθάνετε, Χούντα στο απόσπασμα, έξω το NATO, ψωμί - παιδεία - ελευθερία, εργάτες, φοιτητές στον αγώνα, εργάτες - φοιτητές - αγρότες, όχι εκλογές, θάνατος στον ιμπεριαλισμό, ελευθερία - ισότητα - δικαιοσύνη, κάτω το κεφάλαιο και η γραφειοκρατία, ΕΣΑ = βασανιστές, έφτασε η ώρα σας καθάρματα, Έλληνες αντισταθήτε, Αμερικανοί σπίτια σας, απόψε πεθαίνει η Χούντα, επανάσταση λαέ, ζήτω ο ελληνικός απελευθερωτικός στρατός, ζήτω ο λαϊκός απελευθερωτικός στρατός, ζήτω η λαϊκή αντίσταση, κ.ά. ... Επίσης ο εσωτερικός χώρος των προαυλίων, των κλιμακοστασίων γέμει τεμαχίων εκ κατεστραμμένων ξύλινων επίπλων, πάσης φύσεως απορριμμάτων και ιχνών εσβεσμένων πυρών.»

Έτσι......
Θα δούμε πάλι, δυστυχώς, οδοφράγματα, αυτοκίνητα να πυρπολούνται, περιουσίες να λεηλατούνται, σημαίες να βεβηλώνονται.. Και την κορύφωση της πορείας έξω από κει που τελειώνουν όλες οι «σοβαρές» διαδηλώσεις στην Ελλάδα. Την Αμερικανική πρεσβεία. Ταυτόχρονα, πολιτικούς, ηθοποιούς, καλλιτέχνες, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους να τιμούν την «εξέγερση του Πολυτεχνείου» που χάρις αυτής επανήλθε η «Δημοκρατία» ( του Ιωαννίδη) στην Ελλάδα, ενώ αρκετοί συμπολίτες μας θα σπεύσουν συν γυναιξί και τέκνοις, γονυκλινείς στην ασώματη κεφάλα του Σβορώνου συγχέοντες τους αναφερόμενους στην μαρμάρινη πλάκα ( φοιτητές που έπεσαν επί κατοχής) με τους ανύπαρκτους νεκρούς σπουδαστές στο Πολυτεχνείο. Δια πολλοστή φόρα η αγνή, ειλικρινής, ανιδιοτελής και υπέρμετρος αγάπη που έχουν οι νέοι προς την ελευθερία παραμένει ανεξάντλητο κεφάλαιο προς εκμετάλλευση.


Comments (8)
  • ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΠΑΘΑΣ
    Eτυχε νά βρεθώ (εξοδούχος) σμηνίτης στά γεγονότα τής Νομικής.
    Τίς μ...κίες περί Πολυτεχνείου δέν τίς έχω χάψει ποτέ. Αλλά όταν (συχνότατα) τυχαίνει νά υποστηρίζω ανοικτά ότι ό "εορτασμός" καί τά λοιπά είναι ψέματα καί μπαρούφες χάρις δέ σ'αυτά το πατσόκ καί ή νουδού μάς έχουν καθήσει στήν πλάτη, περνιέμαι γιά εξωγήινος !
  • Διαμαντής Βάγιας
    Παρακάτω παραθέτω λιστα με τα ονόματα των επώνυμων νεκρων του Πολυτεχνείου. Παραθέτω τα στοιχεία με την εξής σειρά: όνομα, επίθετο, ηλικία, ημερομηνία δολοφονίας, ώρα δολοφονίας.
    Αυτά τα λίγα προς γνώσην και συμμόρφωσιν των όποιων ισχυρίζονται περί ανυπαρξίας θυμάτων και δεν πέφτει το ταβάνι να τους πλακώσει...

    OI 23 ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ:

    16 Νοεμβρίου 1973...

    1. Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57, 20.30)
    2. Διομίδης Κομνηνός (ετών 17, 21.30)
    3. Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57, μεταξύ 22.30 & 23.00)
    4. Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26, 23.30)
    5. Torill Engeland Magrette (ετών 22, 23.30)
    6. Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22, 24.00)
    7. Δημήτριος Κυριακόπουλος (βραδυνή ώρα - κατέληξε 19/11/73)
    8. Σπύρος Μαρίνος (Γεωργαράς) (ετών 35, βραδυνή ώρα)

    17 Νοεμβρίου 1973...

    9. Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24 , πρωινή ώρα, κατέληξε 19/11/73)
    10. Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 10.00, κατέληξε Μάϊο '74)
    11. Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19, 10.15)
    12. Μάρκος Καραμανής (ετών 23, 10.30)
    13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16, 10.30-11.00)
    14. Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60, 11.30)
    15. Γεώργιος Γερτζίδης (ετών 48, 11.30)
    16. Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17, 12.00)
    17. Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2, 13.00)
    18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43, 13.00)

    18 Νοεμβρίου 1973...

    19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59, 10.00)
    20. Ανδρέας Κούμπος (ετών 63, 11.00, κατέληξε στις 30/1/1974)
    21. Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20, 12.00)
    22. Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43, 12.00-12.30)
    23. Ευστάθιος Κολινιάτης (κατέληξε στις 21/11/73)

    ΠΗΓΗ:
    Ταχυδρόμος 15/11/2003, τεύχος 194
    Έρευνα: Πάνος Μπαΐλης


    Το γεγονός πως ένα τανκ μπήκε στο Πολυτεχνείο είναι αληθινό ή πρόκειται επίσης για παραπληροφόρηση; Μήπως πήγε να παρκάρει και έκανε λάθος την οπισθογωνία;;
  • Χάρης Παπαπέτρου
    Επειδή φιλοξενούμαστε σε ένα ιστότοπο όπου η έρευνα έχει τον πρώτο λόγο, καλούμαστε όλοι να ψάξουμε πρίν εκφέρουμε άποψη.
    Εκτός βέβαια απο τον ιστότοπο, η έρευνα είναι απαραίτητη για να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη και να μήν μας παραμυθιάζουν...

    Επι του πρακτέου τώρα. Με βάση τόσο το πόρισμα Τσεβά, όσο και το πόρισμα Σαμπάνη (επί ΠΑΣΟΚ το δεύτερο), η Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 10.00, κατέληξε Μάϊο '74) τραυματίστηκε θανάσιμα στους Αγίους Αναργύρους!!! Σε απόσταση δηλαδή αρκετών χιλιομέτρων απο το Πολυτεχνείο. Σου φαίνεται λογικό αυτό φίλτατε Διαμαντή? Μετράει και αυτή στους "νεκρούς" του Πολυτεχνείου? Εάν αυτό είναι ψέμα (που καταφανώς είναι) τότε μήπως υπάρχουν και άλλα ψέματα για τη νύκτα εκείνη? Μήπως θα έπρεπε να ψάξεις λίγο παραπάνω και να βάλεις τη λογική σου να πρυτανεύσει πρίν σχηματίσεις άποψη?

    ΥΓ. Υπάρχουν και άλλα που δέν δένουν τη σάλτσα...όπως για παράδειγμα ο Γεριτσίδης (και όχι Γερτζίδης), που βρισκόταν στα Ν. Λιόσια. Η ο Παπαιωάννου που πέθανε απο καρδιά ο άνθρωπος....Αυτό που λέω τελικά είναι απλό: μήν παραμυθιάζεσαι, ψάξτο μόνος σου.
  • Διαμαντής Βάγιας
    Χάρη, μήπως εχεις την εντύπωση πως ήθελαν να δημιουργήσουν σύλλογο τα θύματα? Για δημιουργία συλλόγου χρειάζονται 20 μέλη, οπότε και 19 να ήταν τα θύματα, εφόσον δεν θέλουμε να κάνουμε σύλλογο, δεν έχει καμία διαφορά. Καλύτερο θα ήταν να ψάξεις για την "τροχαία παράβαση" της σύγκρουσης του τανκς με την πόρτα. Θα ήταν πιό σοβαρή η στάση σου.

    ΥΓ : για παράδειγμα ο Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2,) δεν ήταν αντιστασιακός αλλά σίγουρα δεν πέθανε απο βαθιά γηρατειά. Αυτό που λέω τελικά είναι απλό: μήν παραμυθιάζεσαι, ψάξτο μόνος σου.
  • Χάρης Παπαπέτρου
    Μάλλον εσύ δέν θέλεις να καταλάβεις τις διαφορές.

    Το άρθρο μιλάει για νεκρούς του Πολυτεχνείου. Οχι για νεκρούς στην Ελλάδα εκείνη την ημέρα συνολικά.

    Εάν εσύ θεωρείς πώς όσοι πέθαναν στην Ελλάδα εκείνο το τριήμερο, είναι όλοι νεκροί του Πολυτεχνείου, είναι δικαίωμά σου. Δέν παύει όμως να ισχύει πώς οι νεκροί εντός του Πολυτεχνείου ήταν 0, κανείς, με βάση τα επίσημα στοιχεία. Ούτε απο τάνκ, ούτε απο καρδιακή προσβολή, ούτε απο σφαίρα.

    Και επιπλέον, γνωρίζεις πόσοι ΦΟΙΤΗΤΕΣ πέθαναν εκείνο το τριήμερο γενικότερα? Διότι αυτούς τιμούμε κάθε 17 Νοέμβρη. Η Ηλένια μήπως?

    Και επιπλέον, εχεις δεί τί γράφει η επιγραφή πάνω στο μνημείο εντός του Πολυτεχνείου? Γράφει για τους φοιτητές που έπεσαν το 1941-1944. Ούτε κουβέντα για τους φοιτητές που έπεσαν το τριήμερο του Πολυτεχνείου. Τυχαίο? Δέν νομίζω...

    Τα παραπάνω γιατί επιλέγεις να τα θεωρείς ασήμαντα?

    Η έρευνα προυποθέτει έλλειψη παρωπίδων φίλτατε Διαμαντή.

    ΥΓ. Αφησέ με, αν θέλεις, να είμαι όσο σοβαρός επιλέξω Διαμαντή. Η σοβαρότητα του καθενός μας κρίνεται απο τα γραπτά του και τις απόψεις του, αλλά και απο τις πηγές που επικαλείται...Στο κάτω κάτω, εάν δέν είμαι σοβαρός, μήν ασχολείσαι μαζί μου. Προσωπικά δέν προσπαθώ να πείσω κανέναν, παραθέτω στοιχεία απλώς.

  • Διαμαντής Βάγιας
    «Εκ των εκτεθέντων δήλον καθίσταται ότι εις τους καταλόγους των επισήμως ανακοινωθέντων και υπό της ερεύνης βεβαιωθέντων τοιούτων, δέον να προστεθούν και έτεροι δέκα έξ (16) τουλάχιστον βασίμως προκύπτοντες, οίτινες, τονιστέον και πάλιν, ουδεμίαν έχουν, ως προς την ταυτότητα, σχέσιν με τους επισήμως ανακοινωθέντας».

    Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ο εισαγγελέας Δημήτρης Τσεβάς στην προκαταρκτική εξέταση που διενήργησε για τα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου. Μετά την εκτεταμένη έρευνα διαπίστωσε ότι τις ημέρες που συγκλόνισαν την Ελλάδα υπήρξαν δολοφονίες με γνωστούς σε αρκετές περιπτώσεις δράστες, αλλά με άγνωστα πάντοτε θύματα.

    Δύο από τις σκοτεινές δολοφονίες τις εντόπισε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών. Δράστες ήταν αστυνομικοί που υπηρετούσαν στη μόνιμη αστυνομική φρουρά του νοσοκομείου. Τα θύματα όμως ήταν άγνωστα. Κατόπιν αυτού ο Δημήτρης Τσεβάς αναζήτησε τις απαντήσεις στον νεκροθάλαμο του μεγαλύτερου νοσοκομείου της χώρας, όπου διακομίστηκαν οι περισσότεροι τραυματίες και οι νεκροί του Πολυτεχνείου. Εκεί διαπίστωσε αμέσως ότι μόνο στις 16 προς 17 Νοεμβρίου διακομίστηκαν 10 νεκροί οι οποίοι δεν βρέθηκαν ποτέ! Αυτό προέκυψε από τις επίσημες αναφορές των νοσηλευτών που ήταν υπεύθυνοι του νεκροθαλάμου του Ρυθμιστικού Κέντρου Αθηνών.

    Ο Νικ. Νίκας, ο οποίος είχε υπηρεσία ως τις 11 το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου, κατέθεσε στον εισαγγελέα ότι «παρέλαβε και ετοποθέτησε εις τον νεκροθάλαμον επτά πτώματα νέων ανδρών, ηλικίας 22-25 ετών, τα οποία δεν συνωδεύοντο από πιστοποιητικόν θανάτου και κάρταν περί της ταυτότητος του νεκρού». Ο Ιωάννης Μάρας, που ανέλαβε υπηρεσία αμέσως μετά τον Νίκα, κατέθεσε ότι «παρέλαβε επτά πτώματα, νέων ομοίως ανδρών, ηλικίας 20-35 ετών, εκ των οποίων τα τέσσερα ήσαν αγνώστου ταυτότητος»!

    Οταν ο Δημήτρης Τσεβάς θελήσει να μάθει τον επίσημο αριθμό των νεκρών στα αρχεία του νοσοκομείου, θα βρεθεί προ εκπλήξεως. «Και ούτω κατά την τραγικήν εκείνην νύκτα των γεγονότων, 16 προς 17 Νοεμβρίου 1973, ένδεκα πτώματα αγνώστων νέων διακομίζονται εις το Ρυθμιστικόν Κέντρον Αθηνών, άτινα όμως, πλην ενός - κατά τα επίσημα στοιχεία του νοσοκομείου -, ουδαμού εμφανίζονται, ούτε καταχωρίζονται!».

    Στο πολυσέλιδο πόρισμα που συνέταξε τον Οκτώβριο του 1974 υπογράμμιζε για το θέμα: «... Και η ανυπαρξία επισήμων στοιχείων εν τω νοσοκομείω δεν αποδεικνύει βεβαίως την ανυπαρξία πτωμάτων, διότι αι καταθέσεις είναι κατηγορηματικαί και σαφείς και πλήρως εκ της ερεύνης εβεβαιώθη ότι ουδεμία εγένετο επίσημος εγγραφή του πλήθους των εισαγομένων τότε τραυματιών εις το Γενικόν βιβλίον της πύλης».

    Ενδιαφέρον παρουσιάζει η πηγή από την οποία βρήκε ο εισαγγελέας τον αριθμό των τραυματιών. «Μόνον οι αυτόθι ευρισκόμενοι αστυνομικοί εμερίμνων διά τα καθ' εαυτούς περί τούτου και τα υπ' αυτών συλλεγέντα στοιχεία». Κατόπιν αυτών καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «θα ήτο μάταιον επομένως να ερευνηθή περαιτέρω, μολονότι επεχειρήθη, τι εγένοντο οι νεκροί ούτοι» στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

    Για τους λόγους αυτούς ο διακεκριμένος εισαγγελέας δεν θα καταφέρει να δώσει μια κατηγορηματική απάντηση σχετικά με την τύχη των άγνωστων νεκρών του Πολυτεχνείου. Χαρακτηριστική είναι η επισήμανση που κάνει το 1974: «Παραμένει βεβαίως πάντοτε το ερώτημα: Τι εγένοντο τα πτώματα των νεκρών τούτων και διατί οι οικείοι των εξακολουθητικώς σιωπούν; Δεν είναι εύκολος η απάντησις εις τον χαράσσοντα τας γραμμάς ταύτας. Είναι υποχρέωσις, όμως, η έναντι του προβλήματος θέσις και η κατανόησις των ανερμηνεύτων ή αδυνάτων». Τριάντα χρόνια μετά, το ερώτημα περιμένει απάντηση.


    Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=82&artid=155082&dt=09/11/2003#ixzz164rjTN4a
  • ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΠΑΘΑΣ

    Το γεγονός πως ένα τανκ μπήκε στο Πολυτεχνείο είναι αληθινό ή πρόκειται επίσης για παραπληροφόρηση; Μήπως πήγε να παρκάρει και έκανε λάθος την οπισθογωνία;;

    Γιά το συγκεκριμένο, μπορείς νά πάς νά πληροφορηθείς τά καθέκαστα από τόν Λαλιώτη ό οποίος τότε ήταν πρόεδρος τού Συλλόγου Φοιτητών !
  • Διαμαντής Βάγιας  - ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
    http://diama4.blogspot.com/2011/11/blog-post_15.html

    "...Μέχρι σήμερα δεν έχουν ανακοινωθεί νεότερα στοιχεία για άλλους μεγαλύτερους αριθμούς νεκρών, από τούς καταλόγους πού υπάρχουν. Έτσι έχουμε τις εξής πληροφορίες:
    α) Στο φυλλάδιο του Μπ. Γεωργούλα κατάλογος με νε*κρούς, σύνολο: 77. [31]
    β) Στο βιβλίο του φοιτητή Λουκά Θ. Αποστολίδη, κατά*λογος με νεκρούς σύνολο: 60 και 2 αγνοούμενοι. (Ο πίνακας των νεκρών αυτών δόθηκε στο Λονδίνο από την «Κίνηση για την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στην Ελλάδα).[32]
    γ) Στο βιβλίο του Φ. Καββαδία, κατάλογος με νεκρούς σύ*νολο: 44.[33]
    δ) Το υπόμνημα του εισαγγελέα Τσεβά πού αριθμεί συνο*λικά 34 νεκρούς.[34]
    Οι νεκροί πού αναφέρει ο Μπ. Γεωργούλας είναι (πηγή α'):
    1. Αναγνωστόπουλος Νίκος
    2. Αντάρογλου
    3. Αργυρίου
    4. Ασημακοπούλου
    5. Βυθούλκας
    6. Βρυώνης Απόστολος
    7. Γερακίδης Γεώργιος
    8. Γελιάλης Μ.
    9. Γιαννόπουλος Γεώργ.
    10. Γρέλος Γιάννης
    11. Δαζαβίδης Ι.
    12. Δεστήρης
    13. Δημητρίου Α.
    14. Δημόπουλος Αντρέας
    15. Διαμαντάκη Μαρία
    16. Τόρις Μαργκρέττε
    17. Έγκελον Γκούλια
    18. Ευαγγελινός Γιάννης
    19. Ηλιόπουλος
    20. Θεοδώρου Δημ.
    21. Ιωαννίδης
    22. Ιωάννου Καίτη
    23. Κάγκος Γιάννης
    24. Κάππος Γ.
    25. Καράκας Μπαλσάν
    26. Καραγεώργης Στέλιος
    27. Καραγεωργίου Αντρ.
    28. Καραμάνης Μάρκος
    29. Κομνηνός Διομήδης
    30. Κουμούλος Γιάννης
    31. Κούμπος
    32. Κοντομάρης
    33. Κουτουμάρης Σπ.
    34. Κανιωτάκης
    35. Κόκκινος Δημ.
    36. Κρητικάκη
    37. Κυριακόπουλος Δημ.
    38. Καρδίκας
    39. Λαζαρίδης
    40. Λαζαριώτης Παν.
    41. Μαλικάκης
    42. Μαζαράκης
    43. Ματζώρος
    44. Μανωλόπουλος
    45. Μαρκουλής Νίκος
    46. Μπεκιάρη Βασιλική
    47. Μυρογιάννης Μιχάλης
    48. Μέξης
    49. Μικρώνης Κώστας
    50. Μιχαηλίδης
    51. Μπέτσας
    52. Μπότης
    53. Μώμος Στέλιος
    54. Παντελεάκης Κυρ.
    55. Παπαγεωργίου Χρ.
    56. Παμέπης
    57. Παπαροδόπουλος Χ.
    58. Παπαδόπουλος Χαρ.
    59. Πολυζωίδης Γ.
    60. Παλέμος Β.
    61. Σπαρτίδης Αλ.
    62. Σαμούρης Γεώργιος
    63. Σορμαλής
    64. Σάζιος Ε.
    65. Σχίζας
    66. Σταυροπούλου
    67. Ταϊνης
    68. Τουρίλ Έκλέκ
    69. Τσιγκούνης
    70. Τουλούπας Δημήτριος (λοχίας πού αρνήθηκε να πυροβολήσει εναντίον των φοιτητών και σκοτώθηκε επί τόπου από ίλαρχο)
    71. Φαμέλλος Βασ.
    72. Φιλίνης Ιωάννης
    73. Χανιωτάκης
    74. Χρηστακέα Μαρία
    75. Χαραλαμπίδης Νικ.
    76. Χαλκιαδάκης
    77. Ψαρά Ελένη
    Η β' πηγή αναφέρει τούς έξης, επιπλέον:
    78. Δεσύπρης (η Περικλής), φοιτητής Πολυτεχνείου. Πέθανε από τραύματα.
    79. Καίνης Ιωάννης. φοιτητής Αρχιτεκτονικής. Βρέ*θηκε νεκρός σε γιαπί.
    80. Χριστόπουλος Γεώργιος, φαρμακοποιός.
    Επίσης παρουσιάζει κάποιες παραλλαγές στα ονόματα (βλ. και σύγκριση με πηγή α):
    Κάγκος ή Κάμπος (πηγή α' ν. 23 και 24). Ίσως το ν. 32 και 33 (πηγή α) να είναι ένα πρόσωπο.
    *Μαλιμάκης (Μανιμάκης), Μανιμάνης - ίσως είναι το ν. 41 της πηγής α
    Μπέστας ή Βέστας, ίσως τό ν. 51 της α' πηγής *Μπάτης ή Μπότης (ν. 52 α' πηγής)
    Παντίδης ή Σπαρτίδης Αλέξ. (ν. 61 της α' πηγής)
    Σαρμαλης Γεώργιος (ίσως το ν. 63 της α' πηγής)
    Σταυρόπουλος (ίσως είναι τό ν. 66 της α' πηγής)
    Τουρίλ Εκλέλ
    Φαμέλος ή Παμέλος Βασίλειος (μή*πως είναι το ίδιο πρόσωπο με τόν. 60 της α' πηγής ; )
    Χανιω*τάκης ή Καστανάκης
    Χαλκιδάκη, φοιτήτρια Πολυτεχνείου (μήπως είναι το ν. 76 της α' πηγής ; )
    Η γ' πηγή αναφέρει επιπλέον των δύο άλλων:
    81. Βεγιάρη Β.
    Τέλος, η δ' πηγή, της οποίας οι πληροφορίες είναι πιο έγκυρες, αφού διασταυρώθηκαν με πολλές άλλες, αναφέρει:
    α) Επισήμως νεκροί:

    1. Διομήδης Ιωάννου Κομνηνός, μαθητής, ετών 17
    2. Βασίλειος Παναγιώτου Φαμέλλος, ετών 26
    3. Torill Engelend, Νορβηγίδα σπουδάστρια
    4. Γεώργιος Ανδρέου Σαμούρης, σπουδαστής, ετών 22
    5. Αλέξανδρος Ευστρατίου Σπαρτίδης, μαθητής, ετών 16
    6. Μάρκος Δημητρίου Καραμάνης, ετών 23
    7. Βασίλειος Καράκας, Τούρκος υπήκοος, ετών 43
    8. Δημήτριος Θεοφ. Θεοδώρας, ετών 6
    9. Βασιλική Φωτίου Μπεκιάρη, ετών 17
    10. Γεώργιος Αλεξάνδρου Γεριτσίδης, ετών 48, εφοριακός υπάλληλος
    11. Νικόλαος Πέτρου Μαρκουλης, ετών 25
    12. Στυλιανός :Αγαμ. Καραγεώργης, ετών 19, εργάτης
    13. Ανδρέας Στεργίου Κούμπος, ετών 63
    14. Μιχαήλ Δημητρίου Μυρογιάννης, ετών 20
    15. Κυριάκος Δημητρίου Παντελεάκης, ετών 45, δικηγόρος
    β) Νεκροί πλήρως βεβαιωθέντες:

    1. Σπύρος Κοντομάρης, δικηγόρος
    2. Αικατερίνη Αργυρoπoύλoυ, ετών 75
    3. Δημήτριος Παπαιωάννου, ετών 60, ιδιωτικός υπάλληλος
    γ) Νεκροί βασίμως προκύπτοντες: 16 συνολικά, των οποίων δεν γνωρίζουμε τα ονόματα.
    Έχουμε δηλαδή ένα σύνολο 99 νεκρών. (77 νεκρών της α' πηγής, 3 της β', 1 της γ, 2 της δ' (είναι οι πλήρως βεβαιωθέντες Αργυρόπουλου και Παπαϊωάννου), 16 της δ' (είναι οι «βασίμως προκύπτοντες»). Αν όμως υποστηριχθεί, ότι οι 16 «βασίμως προκύπτοντες νεκροί», ανώνυμοι όλοι, είναι ενσωματωμένοι στον πίνακα της α' πηγής - πράγμα πού δεν είναι αποδείξιμο - περιοριζόμαστε στο νούμερο των 83 νεκρών, πού είναι καταληκτικό.

    Αποψή μου είναι, ότι οι νεκροί είναι τόσοι και ίσως περισσότεροι, ενώ οι τραυματίες πρέπει να πέρασαν τις 2000 χιλιάδες, ενώ δε γνωρίζουμε πόσοι από αυτούς δέχτηκαν τις πρώτες βοήθειες σε φιλικά σπίτια και δεν έχουν καταμετρηθεί.

    Η αστυνομία και ο στρατός χρησιμοποίησαν ένσφαιρα πυρά και βαρούσαν στο ψαχνό. Αυτό σημαίνει ότι διεξήχθηκε κανονική μάχη και τα θύματα ήταν πολλά. Ο μύθος ότι δήθεν ο στρατός βοήθησε και δεν πείραξε κόσμο, άλλά προστάτευσε επιπλέον φοιτητές από αστυνομικές βιαιότητες, είναι πράγματι μύθος. Τα παιδιά εκείνα του λαού, με την τίμια στολή του στρατιώτη είχαν παρασυρθεί και μεταβληθεί σε δολοφόνους. Όλα τα άλλα είναι καρυκεύματα για να μπορέσει να υπάρξει συμφιλίωση μελλοντική. Και ο Κ. Κονοφάγος στο βιβλίο του τονίζει, ότι:

    «Ή Αστυνομία και ο Στρατός χτύπησαν αδίστακτα και με πυροβόλα όπλα»..




    http://diama4.blogspot.com/2011/11/blog-post_15.html
Only registered users can write comments!
comments
 

Τελευταίες Συζητήσεις στο Βουλευτήριο "ΠΝΥΞ"

More...


Newsletters

Κατάλογοι Ενημέρωσης με email (Newsletters):
Τα στοιχεία που δίνετε είναι για αποκλειστική χρήση του schizas.com και δεν δίνονται σε κανέναν άλλο φορέα ή πρόσωπο.

Στην ίδια Κατηγορία

Ελλάς

Συνδεθείτε Εύκολα!

Συνδεθείτε εύκολα με τα Κοινωνικά σας Δίκτυα:

Powered by OneAll Social Login

Ενισχύστε την Πύλη Ιάσωνος

Στηρίξτε τον Ιστοχώρο και Τηλεόραση schizas.com. Η δική σας ενίσχυση είναι απαραίτητη.

Δωρίστε:
Νόμισμα
 EUR
Ποσό