Στο Άουσβιτς οι έγκλειστοι είχαν χαρακτηριστεί "εχθροί του γερμανικού λαού". Παρ' όλα αυτά, ενώ έχασαν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, διατήρησαν κάποια άλλα: Tροφή, στέγη, εργασία επί πληρωμή, είχαν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και οδοντίατρο, κινηματογράφο, τακτικό ταχυδρομείο, έφτιαξαν ορχήστρες και θεατρικές ομάδες για τον τον ελεύθερο χρόνο, κάποιοι είχαν το προνόμιο να βγαίνουν υπό επίβλεψη πάντα στα γειτονικά χωριά και πόλεις ώστε να αγοράζουν αγαθά κλπ για το στρατόπεδο, εκκλησίες και οίκοι λατρείας για όλες τις θρησκείες, συμπεριλαμβανομένων και των εβραίων. Ακόμα και πισίνα υπήρχε στο Άουσβιτς στην διάθεση των κρατουμένων ώστε να κολυμπούν. Όλα αυτά τεκμηριωμένα όχι μόνο από γερμανικές πηγές αλλά από τις τακτικότατες επισκέψεις του Ερυθρού Σταυρού. Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, μέχρι και οίκο ανοχής είχε το στρατόπεδο του "θανάτου".

Δυστυχώς η εβραιοσιωνιστική προπαγάνδα έχει σβήσει τα πάντα από την μνήμη των επόμενων γενεών και το μόνο που φρόντισε να διατηρήσει είναι μία ελληνική (!) λέξη η οποία και αυτή έχει χρησιμοποιηθεί εσφαλμένα: "ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ". Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει η προέλευση της λέξεως "τύφος". Καθιερώθηκε από τον Ιπποκράτη και στην αρχαία ελληνική σημαίνει ..."αλαζονεία". Κάπως ειρωνικό δεν νομίζετε; Αυτοί οι οποίοι (δικαίως ή αδίκως) παραδοσιακά κατηγορούνται για/χαρακτηρίζονται από "εθνική αλαζονεία" εστέλνοντο από τους "διώκτες" τους σε δωμάτια απολύμανσης για την πρόληψη της ασθένειας της "αλαζονείας" !

Αν και όταν κάποια στιγμή μάθουμε όλη την αλήθεια για τα περίφημα δωμάτια απολύμανσης, τις ψείρες, τον τύφο και οι υπερ-συναισθηματικές ιστορίες περί κρεματορίων, θαλάμων αερίων, μαζικών ταφών, κλπ καταλαγιάσουν, τότε θα μπορέσουμε να αποφασίσουμε αν το σφαγείο της Σκυθοπόλεως ήταν -όντως- το πρώτο Άουσβιτς. Γιατί η Σκυθούπολη υπήρξε, ενώ για το Άουσβιτς ενώ υπήρξε ως χώρος, ίσως ποτέ δεν θα μάθουμε τι στ΄ αλήθεια συνέβη εκεί μέσα.

Και γι' αυτό (ότι δηλ. ίσως να μην μάθουμε ποτέ) υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες που βαρύνουν συγκεκριμένα πρόσωπα.