Πύλη Ιάσωνος και Ρέας

  • Greek
  • English (United Kingdom)

Όμορφος Κόσμος


Πολιτισμοί - Όμορφος Κόσμος



epanagennisi

Δεν υπάρχει θάνατος

Η γέννηση και ο θάνατος είναι τα δύο σπουδαιότερα σημεία στην ανθρώπινη ζωή. Το πρώτο δίνει την ευκαιρία της εμπειρίας και της μάθησης, ενώ το δεύτερο, ο θάνατος, δίνει τη δυνατότητα της ανανέωσης της ζωής.
Ο θάνατος είναι το πρόβλημα που απασχολεί κάθε έλλογο ον. Ο άνθρωπος φοβάται τον θάνατο και προσπαθώντας να τον αγνοήσει ή να τον εξορκίσει, ελπίζει πως μπορεί να τον αποφύγει. Όμως ο θάνατος είναι ένας παγκόσμιος νόμος, γεννημένος μαζί με το σύμπαν, που τερματίζει κάθε είδος ζωής μόνο και μόνο για να το ανανεώσει και να το αναζωογονήσει. Γέννηση και θάνατος είναι το δίπολο της εκδηλωμένης ζωής. Κάθε είδος ζωής, από το σύμπαν έως το άτομο, γεννιέται και πεθαίνει μέσα σε χρονικά όρια που η νομοτέλεια θεσπίζει, με μοναδικό στόχο τη συνεχή ανανέωση και ως εκ τούτου εξέλιξη.
Ο αέναος κύκλος της περιοδικότητας, που εμφανίζεται ως μανβαντάρα και πραλάγια, ως αφύπνιση και ύπνος, ως εμφάνιση και απόσυρση του κόσμου, επαναλαμβάνεται και αντιγράφεται σε κάθε πεδίο του σύμπαντος. Η γέννηση και ο θάνατος  του κάθε μυριοστού ζωής, είναι το ανάτυπο αυτού του παγκόσμιου νόμου.
Ό,τι γεννιέται, ζει και πεθαίνει για να ξαναγεννηθεί σε μια άλλη κατάσταση όπου ακολουθεί έναν παρόμοιο κύκλο περιφοράς. Ο θάνατος είναι  ευεργέτης, αν και  καταλυτής, γιατί δίνει  ανάπαυλα για αφομοίωση της εμπειρίας, ανανέωση δυνάμεων και ενεργειών και αναγκαστική αποστασιοποίηση από τα ήδη γνωστά και κεκτημένα. Ο θάνατος είναι η κατάσταση όπου το παλιό τερματίζει τον κύκλο του και αποσυρόμενο εισέρχεται σε μια νέα θέση πραγμάτων. Κάθε νέα κατάσταση παρέχει μια νέα εμπειρία, γεγονός που εξυπηρετεί τον σκοπό της ζωής.
 Ο θάνατος δεν εξαφανίζει μόνο τα φυσικά σώματα. Εξαφανίζει επίσης σκέψεις, αισθήματα,  νοοτροπίες και ελαττώματα. Αν δεν υπήρχε θάνατος, δηλαδή αλλαγή και επομένως ανανέωση, τότε ο άνθρωπος θα αποκρυσταλλωνόταν για πάντα μέσα στις αρχικές του εμπειρίες, απόψεις και συνήθειες, γεγονός που δεν θα του επέτρεπε να γνωρίσει άλλες όψεις της εκδηλωμένης ζωής και συνεπώς δεν θα αντλούσε άλλες όψεις έκφρασης από το εσωτερικό του δυναμικό.
 Εξέλιξη είναι η διαδικασία που εμφανίζει προοδευτικά από μέσα προς τα έξω την εν δυνάμει ‘Θεότητα’ διαμέσου κάθε υπαρκτής μονάδας  και διαμέσου όλων των πεδίων του σύμπαντος. Για κάθε μονάδα και κάθε πεδίο, ο νόμος της περιοδικότητας, δηλαδή γέννηση-ζωή-θάνατος, είναι ο τρόπος με τον οποίο εκπτύσσεται από μέσα προς τα έξω το εσωτερικό θείο αρχέτυπο. Δίχως περιοδικότητα δεν υπάρχει αλλαγή, επομένως δεν υπάρχει εξέλιξη και πραγμάτωση του Θείου Σχεδίου. Η αλλαγή είναι ανανέωση  της ατομικής ζωής, της προσωπικής άποψης,  της συνήθειας, της παλιάς κατάστασης σε μια καινούρια. Δίχως αλλαγή δεν υπάρχει νέα εμπειρία, επομένως δεν υπάρχει δυνατότητα για μια νέα έκφραση της εσωτερικής δύναμης. Κάθε εμπειρία προσθέτει ένα βήμα πάνω στην κλίμακα της επιστροφής προς το Πνεύμα.
 Η εκδηλωμένη ζωή είναι το σύνολο τριών καταστάσεων, όπου η περιοδικότητα επαναλαμβάνεται αέναα και διαφαίνεται σε όλα τα φαινόμενα. Γέννηση-ζωή-θάνατος. Αστραπή-βροντή-βροχή. Σπορά- καρποφορία- θερισμός. Αφύπνιση-δραστηριότητα-ύπνος. 

Read more...

 

Πολιτισμοί - Όμορφος Κόσμος

lavirinthos

Η αληθινή απελευθέρωση - Η οδός των Μυστών

Ας δούμε , αγαπητοί φίλοι, τι έκαναν οι Μεγάλοι Σοφοί της Ανθρωπότητας, οι Μεγάλοι Μύστες της Πραγματικότητας, που ήταν άνθρωποι, κοινοί άνθρωποι σαν όλους, σαν τον καθένα μας…

Ας δούμε τι έκανε ο Ορφέας (που δεν ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο όπως διακήρυξε η βαρβαρότητα του χριστιανικού παροξυσμού)…
Ας δούμε τι έκανε ο Λάο Τσε, ο αληθινός άνθρωπος, όχι ο Λάο Τσε των θρύλων…
Ας δούμε τι έκαναν οι Δάσκαλοι των Ουπανισάδ, που «κρύφτηκαν» στην ανωνυμία για να αποφύγουν την «εκμετάλλευση» των αμαθών…
Ας δούμε τι έκανε ο Βούδας, ο Αληθινός Βούδας, ο Άνθρωπος Βούδας, όχι ο Βούδας των θρησκευτικών οργανισμών και της φαντασίας…
Ας δούμε τι έκανε ο Ιησούς, ο Αληθινός Ιησούς, ο Άνθρωπος Ιησούς, όχι ο Ιησούς της εκκλησίας (των εκκλησιών) που είναι μια ονειρική θρησκευτική φιγούρα και μια προβληματική φιλοσοφική έννοια…
Τι έκαναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Διαβάστε αγαπητοί φίλοι προσεκτικά την ιστορία τους…
Δημιούργησαν κύκλους ανθρώπων που αποκόπηκαν από την «κοινωνία» (όχι από τους ανθρώπους) – ιδεολογικά, ψυχολογικά, πρακτικά, στη συμπεριφορά. Δεν απομακρύνθηκαν. Ήταν μέσα στον κόσμο αλλά όχι εκ του κόσμου (όπως έλεγε ο Ιησούς)… Ξεπέρασαν την Κοινωνική Μάγια, ξεπέρασαν την Φυσική Μάγια, Βίωσαν την Αλήθεια Μέσα τους και Δημιούργησαν Μια Νέα Κοινωνία με όσους τους καταλάβαιναν, από τους ανθρώπους γύρω τους… δημιούργησαν τους Ορφικούς Θιάσους, την Βουδιστική Σάμγκα, τις Πρωτοχριστιανικές Κοινότητες (που δεν ήταν η σημερινή εκκλησία, ή οι εκατοντάδες εκκλησίες)…
Σε αυτές τις Κοινότητες, στην αρχή, για να εισέλθεις, θα έπρεπε να Βιώσεις την Πραγματικότητα, την Αλήθεια, δεν έμπαινες «τυπικά», με κάποια δήλωση πίστης, ή κάποια τελετουργική διαδικασία. Και για να αποδείξεις ότι είσαι άξιος να βρίσκεσαι εκεί έπρεπε να το αποδείξεις με την Προσωπική Εμπειρία σου, με την Κατανόησή σου (της Πραγματικότητας) κι όχι με λόγια…
Τι δίδασκαν αυτοί οι άνθρωποι; Δύσκολα θα το βρείτε στους θρησκευτικούς οργανισμούς που εκμεταλλεύονται (με τις «ευλογίες» του κοινωνικού κατεστημένου) το Όνομά τους, δύσκολα θα το βρείτε στα βιβλία (όσα δεν «κάηκαν»)… Δεν δίδασκαν θεωρίες… Μάθαιναν στους ανθρώπους να ζουν, να ζουν αληθινά, να παίρνουν από την ζωή όλη την ουσία της κι όχι να ζουν με ιδεολογίες, νοοτροπίες που τους επέβαλε η κοινωνία, ή να σπαταλούν το χρόνο τους σε ηλίθιες κοινωνικές δραστηριότητες… Με ένα λόγο τους έδειχναν πώς να Ζουν Ελεύθεροι!
Μολονότι όμως όλοι, ο Ορφέας, ο Βούδας , ο Ιησούς, (κι οι Άλλοι) άσκησαν έντονη κριτική πολιτισμού, μολονότι έκαναν μια πραγματική επανάσταση, το έκαναν ειρηνικά… αποσύρθηκαν για να φτιάξουν μια «δική τους κοινωνία».

Read more...

 

Πολιτισμοί - Όμορφος Κόσμος

tantric-love

Η σεξουαλική λειτουργία επιδιώκει την τελειότητα

 

"Μια μέρα ο Λέσλι συνάντησε τη γυναίκα της ζωής του. Την έλεγαν Μάργκαρετ. Ήταν όμορφη και μεγαλύτερή του. Και για κείνην ο Λέσλι ήταν ο άντρας της ζωής της. Μας κάνει εντύπωση η περιγραφή της θηλυκότητάς της, όχι απλώς επειδή έμοιαζε με φιγούρα του 18ου αιώνα, αλλά επειδή η θηλυκότητα της διαφοροποιόταν από την εσωτερική της ακτινοβολία. Όσο γι αυτή την τελευταία ο συγγραφέας παρατηρεί τα παρακάτω:
 
«… Ήταν μια από κείνες τις γυναίκες που γεννιούνται κάτω από έναν ειδικό συνδυασμό πλανητώνχάρη στον οποίο είναι ανοιχτές σε επιδράσεις από τις περιοχές του θαυμαστού και του απίθανου.»
 
Σ’αυτές ακριβώς τις εσωτερικές περιοχές συναντήθηκαν και έκαναν τους «Ιερούς Γάμους» τους. Αυτές οι ενώσεις κατάγονται από την παρόμοια «ιερογαμία» των Πρωτόπλαστων και μεταφέρουν τους εραστές στον αρχικό Παράδεισο. Μόνον αυτοί οι γάμοι, οι «Ιεροί», είναι πραγματικοί γάμοι.
 
Οι άλλοι, οι γάμοι από σωματική έλξη και μόνο, από σαρκικό πόθο, είναι άκυροι στην ουσία, επειδή δεν γίνεται καμία διασταύρωση ή σύμμειξη ανάμεσα στους δυο συζύγους.Μένουν βασικά χωρισμένοι και ξένοι.
 
Έχουμε την υποψία ότι όταν η Βίβλος προστάζει «Ου μοιχεύσης», θα πρέπει να εννοεί, να μην νοθεύσει κανείς την κατάσταση του Ιερού Γάμου. Στο σωματικό γάμο μοιχεία δεν υπάρχει, αφού δεν είναι καθόλου γάμος. Όσο για το γνωστό «ους ο Θεός συνέζευξε άνθρωπος μη χωριζέτω», αναρωτιέται κανείς πόσους συζύγους έχει πραγματικά «συζεύξει» ο Θεός και πόσους ο Διάβολος, αφού η πλειονότητα των «γάμων» στηρίζεται στη σωματική έλξη και μετριούνται στα δάχτυλα οι πραγματικοί γάμοι της ψυχής και του πνεύματος.
 
Επάνω σ’αυτό το φλέγον ζήτημα, έχει πολλά να μας πει ο Ρόντνευ Κόλλιν στο βιβλίο του «Η Θεωρία των Ουράνιων Επιδράσεων». Από το κεφάλαιο «Το σεξ σαν αναζήτηση της τελειότητας» παραθέτουμε τα παρακάτω αποσπάσματα:

Read more...

   

Πολιτισμοί - Όμορφος Κόσμος

ponos-h-pylh-ths-sofias

Osho: Πόνος, η πύλη της σοφίας!

Κάθε πόνος είναι σπόρος φώτισης, επειδή ο πόνος σε σπρώχνει να αναζητήσεις τη σοφία. Μπορείς να πεις ότι ο πόνος σε οδηγεί στη φώτιση, μα δεν μπορείς να πεις ότι ο πόνος είναι η ίδια η φώτιση.
Το σώμα και ο νους σου είναι το χωράφι. Ο πόνος είναι ο σπόρος, η σοφία είναι το κλαδί και η φώτιση ο καρπός. Ο Πόνος είναι Σπόρος Φώτισης, ο άνθρωπος που βλέπει τη ζωή σαν μια οργανική ενότητα αποδέχεται τον πόνο. Ο πόνος σού δημιουργεί την ανάγκη να αναζητήσεις την αλήθεια.Αλλιώς, θα βαριόσουν, θα κοιμόσουν, θα ήσουν σαν φυτό. Μην ανταγωνίζεσαι τον πόνο. Να νιώθεις ευγνωμοσύνη προς τον πόνο. Σε κρατάει σε εγρήγορση, σε κρατάει ξύπνιο και σε προκαλεί να βρεις τρόπο να τον ξεπεράσεις. «Bodhidharma, The Greatest Zen Master».
 
Σταμάτα πια με τις Αυταπάτες
 
Ο πόνος, τα βάσανα, η δυσαρέσκεια, η έλλειψη ικανοποίησης είναι τόσο οδυνηρά, που ο νους δημιουργεί αυταπάτες ευχαρίστησης.
 
Αυτές οι αυταπάτες βοηθούν τους ανθρώπους να συνεχίζουν να ζουν. Αν αφαιρέσεις όλες τις αυταπάτες από έναν άνθρωπο, τότε δεν θα έχει λόγο να ζήσει ούτε για μια στιγμή ακόμη.
 
Όταν δεν είσαι συνειδητός, οι αυταπάτες χρειάζονται, επειδή δημιουργούν έστω και ψεύτικο νόημα στη ζωή. Kαι μέχρι να συμβεί το αληθινό, συνεχίζουμε να δημιουργούμε ψεύτικα νοήματα. Για να αποφευχθεί η δυσαρέσκεια, ο πόνος, η ζωή χωρίς νόημα, τη γεμίζουμε με μεγάλες αυταπάτες, που γίνονται πεποιθήσεις, αυτές όμως δεν κρατούν για πολύ. Όταν ένας άνθρωπος έχει μπουχτίσει από ένα ψεύτικο νόημα, δημιουργεί ένα άλλο.
 
Μπουχτίζει με τα χρήματα, μετακινείται προς την πολιτική. Μπουχτίζει με την πολιτική, μετακινείται σε κάτι άλλο. Μπουχτίζεις με μια γυναίκα και ψάχνεις για άλλη κι ύστερα άλλη κι άλλη. Απλώς αντικαθιστούμε τις παλιές αυταπάτες με καινούριες κι αυτό το ονομάζουμε 
 
Η αλήθεια όμως θρυμματίζει όλες τις αυταπάτες. Αλήθεια είναι το να ζήσεις τον βαθύ πόνο, τον υπέρτατο πόνο και να αναζητάς το πραγματικό. Η αναζήτηση είναι εφικτή μόνο όταν αναγνωρίσεις τον αληθινό πόνο της ζωής και σταματήσεις να παίρνεις ηρεμιστικά. Την ημέρα που θα δεις τι έχεις κάνει στη ζωή σου – την ημέρα που θα δεις πραγματικά τον πόνο και την αγωνία και δεν θα προσπαθήσεις να πάρεις κανένα παυσίπονο, την ημέρα που θα περάσεις μέσα από την αγωνία και τον πόνο – τότε και μόνο τότε θα μπορέσεις να κινηθείς προς το αληθινό. Μόνο ο πόνος μπορεί να σε οδηγήσει προς το αληθινό. Θα σε σπρώξει να ανακαλύψεις τι είναι εκείνο που μπορεί να διαλύσει τον πόνο και να σε οδηγήσει στην έκσταση.

Σταμάτα πια με τις αυταπάτες! Το μονοπάτι είναι γεμάτο από μεγάλο πόνο και μόνο ελάχιστοι φτάνουν. Και φτάνουν μόνο ελάχιστοι, επειδή οι άνθρωποι αρνούνται να δεχτούν τον πόνο τής ζωής. Αυτός ακριβώς ο πόνος όμως είναι η πηγή όλης της ανάπτυξης.

Read more...

 

Πολιτισμοί - Όμορφος Κόσμος

kleidaria

Δώδεκα από τα μεγαλύτερα μυστικά που έχει ξεχάσει η ανθρωπότητα


Όσο περισσότερο αναλογίζομαι την ζωή του ανθρώπου σήμερα, τόσο περισσότερο φτάνω σε ένα ακλόνητο συμπέρασμα: Η μεγαλύτερη κατάρα και η αιτία της δύσκολης κατάστασης του σύγχρονου ανθρώπου είναι η λήθη. Όπως μια υφέρπουσα κακουχία, η απώλεια μνήμης έχει εισέλθει ολοκληρωτικά μέσα στην ύπαρξη του ανθρώπου. Ατομικά, συλλογικά, ιστορικά ή πολιτισμικά, είμαστε μαγεμένοι να ξεχάσουμε.

Έχουμε ξεχάσει όχι μόνο το παρελθόν μας, αλλά και την θέση μας στο παρόν και την ευθύνη μας για το μέλλον. Σε προσωπικό επίπεδο, η εγωκεντρική κατάσταση της συνείδησης μας βρίσκεται σε αποστολή. Η αποστολή δεν είναι άλλη, από το να μας κρατήσει σε αυτή την κατάσταση της λήθης - να διαχωρίσει την ύπαρξή μας από το ΟΛΟΝ. Σε συλλογικό επίπεδο, η αμνησία διαιωνίζεται και ενισχύεται από κοινωνικά και πολιτιστική μέσα - κυρίως με το να καθοδηγούμαστε σε μια πραγματικότητα ασυνείδητου καταναλωτισμό, συμμορφωμένου τρόπου ζωής και υλιστικής νοοτροπίας.

Η φωτεινή πλευρά όλου αυτού είναι ότι έχουμε την ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε την σύνδεση με τον εαυτό μας και το σύμπαν γενικότερα. Η δύναμη της ανάμνησης βρίσκεται στο κέντρο του πνευματικού μονοπατιού, της αυτο-ανακάλυψης και της αυτοπραγμάτωσης.

Παρακάτω είναι μια λίστα με αυτά που νομίζω ότι έχουμε ξεχάσει, ή καλύτερα μια λίστα για να μας βοηθήσει να ξαναθυμηθούμε.

1. Ξεχάσαμε τη θέση μας στον φυσικό κόσμο:
Τα τελευταία εκατό χρόνια έχουμε αποσπάσει τους εαυτούς μας από την φύση. Για να κατευνάσουμε την απληστία μας έχουμε εκμεταλλευτεί και λεηλατήσει την φύση. Προσπαθήσαμε να αποστασιοποιηθούμε από τον φυσικό κύκλο της ζωής. Έχουμε ξεχάσει πώς να ακούμε και να κατανοούμε τους φυσικούς ρυθμούς και κύκλους της γης – τα σημάδια που μας δείχνει και την γλώσσα που μας μιλάει. Ξεχάσαμε να ακολουθούμε τον δρόμο της φύσης και να ζούμε σε ισορροπία με αυτήν.

2. Ξεχάσαμε τη σύνδεσή μας με τη ζωή και το σύμπαν:
Αποσπώντας τον εαυτό μας από τη φύση, ξεχάσαμε ότι είμαστε βαθιά συνδεμένοι με αυτήν και με τους κύκλους του σύμπαντος. Μερικές φυλές στις παρυφές του «πολιτισμού», οι οποίες εξακολουθούν να ακολουθούν προγονικούς τρόπους, έχουν διατηρήσει αυτή τη σύνδεση με σεβασμό και ευλάβεια. Εμείς, από την άλλη πλευρά έχουν εμφυσήσει την αίσθηση της χωριστικότητας που μας οδήγησε έξω από την ισορροπία και στην ασθένεια. Έχουμε ξεχάσει πώς όλων η συνείδηση ​​είναι διασυνδεδεμένη και συνυφασμένη σε έναν όμορφο χορό.

3. Έχουμε ξεχάσει την αρχαία σοφία μας:
Έχουμε ξεχάσει την προγονική σοφία μας. Στην αναζήτηση απόκτησης επιστημονικής γνώσης μέσω του εξορθολογισμού του μυαλού μας, έχουμε ξεχάσει την σοφία μέσα από το άνοιγμα της καρδιάς μας. Ξεχάσαμε τις αρχαίες ιστορίες και την λαϊκή σοφία που παραδόθηκε από μάντεις και σοφούς της αρχαιότητας που ζούσαν σε αρμονία με το σύμπαν.

Read more...

   

Newsletters

Κατάλογοι Ενημέρωσης με email (Newsletters):
Τα στοιχεία που δίνετε είναι για αποκλειστική χρήση του schizas.com και δεν δίνονται σε κανέναν άλλο φορέα ή πρόσωπο.

Συνδεθείτε Εύκολα!

Συνδεθείτε εύκολα με τα Κοινωνικά σας Δίκτυα:

Powered by OneAll Social Login

Ενισχύστε την Πύλη Ιάσωνος

Στηρίξτε τον Ιστοχώρο και Τηλεόραση schizas.com. Η δική σας ενίσχυση είναι απαραίτητη.

Δωρίστε:
Νόμισμα
 EUR
Ποσό