Ο Βίλχελμ Ράιχ, η Οργόνη ή Αιθήρ και οι Αρχαίοι Έλληνες!

Ο Βίλχελμ Ράιχ, η Οργόνη ή Αιθήρ και οι Αρχαίοι Έλληνες!


 

Ποια είναι τα αλάθητα σημάδια που δείχνουν ότι στον κόσμο υπάρχει και δρα ένας μεγαλοφυής;


Πολλά κράτη, σχεδόν όλα τα επαγγελματικά συμφέροντα και τα πολιτικά κόμματα, πανίσχυρες μυστικές υπηρεσίες, ταλιμπάν κάθε είδους και οι όπου Γης μικροί ανθρωπάκοι στρέφονται εναντίον του.

Αυτή ήταν η περίπτωση του Βίλχελμ Ράιχ.

 

Επειδή το κείμενο πήρε τη μορφή δοκιμίου (και όχι άρθρου) στα περιεχόμενα έχουμε βάλει σύνδεσμο για άμεση πρόσβαση σε αυτά:

 

Εκδηλώσεις με την Ρέα Καραγιάννη
  1. Εισαγωγικό σημείωμα
  2. Ποιος ήταν ο Βίλχελμ Ράιχ
  3. Χρονολόγιο επιστημονικών ανακαλύψεων
  4. Η ανακάλυψη της Οργόνης
  5. Τι είναι η Οργόνη και ποιες οι ιδιότητές της
  6. Το ημερολόγιο της αθλιότητας
  7. Η σύγχρονη φυσική και ο φαινομενικός απεμπολισμός του Αιθέρα
  8. Περί Αιθέρος – Η αρχαία Ελληνική προσέγγιση του Αιθέρα
  9. Επίλογος – Συμπεράσματα
  10. Υποσημειώσεις
  11. Πηγές

1. Εισαγωγικό σημείωμα

Σε αυτό το άρθρο γράφουμε για τον άγνωστο εν πολλοίς επιστήμονα Βίλχελμ Ράιχ, για τις ανακαλύψεις του, κυρίως για την οργονενέργεια, (τον αιθέρα των αρχαίων Ελλήνων) και επίσης για τον τρόπο που προσέγγιζαν το θέμα στην αρχαία Ελλάδα. Ο ίδιος ο Ράιχ θεωρούσε τον αιθέρα ταυτόσημο της οργόνης, έχοντας αποδώσει την ανακάλυψη τής οργόνης (αιθέρα) στους αρχαίους Έλληνες. Το θέμα, λόγω της έκτασής του,  δεν είναι δυνατό να παρουσιαστεί σε ένα μόνο άρθρο, γι’ αυτό τον λόγο το χωρίσαμε σε μέρη – ξεχωριστά αλλά κατά ακολουθία άρθρα. Η συστηματική μου ενασχόληση με το φαινόμενο “Οργόνη” τα τελευταία δύο χρόνια, η κατασκευή εκ μέρους μου συσσωρευτή Οργόνης και η προσωπική μου εμπειρία, καθώς και η πολύ μικρή διαδικτυακή κυκλοφορία αυτού του σημαντικού ζητήματος, συνήθως διαστρεβλωμένα παρουσιασμένο, τουλάχιστον στις ελληνικές ιστοσελίδες, αποτέλεσαν την αφορμή και την αιτία για τη δημιουργία του άρθρου. Επειδή το θέμα που θα αναφερθούμε είναι δύσκολο και μερικές φορές δυσνόητο θα σας παρακαλούσα να είστε προσεκτικοί στην ανάγνωσή του ανατρέχοντας για διευκρινίσεις στις υποσημειώσεις όπου αυτές αναφέρονται.

Σημείωση α’: Όταν διαβάζουμε Αιθέρας ή Οργόνη εννοούμε το ίδιο και το αυτό. Η λέξη Αιθέρας είναι έννοια η οποία έχει δοθεί από την αρχαιότητα σε μια οντότητα δημιουργό της ζωής. Πριν την επικράτηση της Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν στη Φυσική ο Αιθέρας εθεωρείτο ως ένα υπερ-ρευστό μέσο (superfluidic medium) το οποίο υπήρχε παντού και ήταν απαραίτητο για την διάδοση της κυματικής φύσης του φωτός.

Σημείωση β’: Τα ατομικά και κοινωνικά οφέλη από τη χρήση της οργονοενέργειας αναφέρονται αποσπασματικά κατά τη ροή του λόγου και συνοψίζονται στο τέλος του κεφαλαίου “Η σύγχρονη Φυσική και ο φαινομενικός απεμπολισμός του Αιθέρα”.

Σημείωση γ’: Επειδή η ορολογία της οργονομίας περιέχει πολλούς άγνωστους στο κοινό επιστημονικούς όρους σας προτείνουμε να ανοίξετε σε ένα ακόμη παράθυρο του browser της αρεσκείας σας τις υποσημειώσεις στο τέλος του άρθρου προς διευκόλυνσή σας!

Ξεκινάμε με μια εισαγωγή για τη ζωή του Βίλχελμ Ράιχ και σύνοψη των ανακαλύψεων και της θεωρίας του.

Στη συνέχεια αναφέρουμε, ενδεικτικά και χρονολογικά τις ανακαλύψεις του.

Εμβαθύνουμε στην ανακάλυψη της οργόνης καθώς και τις ιδιότητές της – όπως και στις αποδείξεις της υπάρξεώς της.

Ακολουθεί η άποψη της σύγχρονης φυσικής και ποιες ήταν οι διαδικασίες εκείνες που θεώρησαν ως ισχυρές για να περάσει στο παρασκήνιο η ύπαρξη της Οργόνης – Αιθέρα.

Δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση και βάθος στην αρχαιοελληνική προσέγγιση του θέματος.

Και κλείνουμε με έναν μικρό επίλογο και συμπεράσματα.

Καλή ανάγνωση!

 

2. Ποιος ήταν ο Βίλχελμ Ράιχ. [Επιστροφή στην Κορυφή]

Ο Βίλχελμ Ράιχ στο γραφείο του στο Όργονον. Βρισκόταν στην κωμόπολη Ρέιντζλι της πολιτείας Μέιν των ΗΠΑ, εκεί όπου σήμερα είναι το Μουσείο Βίλχελμ Ράιχ.

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν Εβραίος στην καταγωγή. Ωστόσο η οικογένειά του αρνήθηκε τόσο την εβραϊκή θρησκεία, όσο και τη γλώσσα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πατέρας του είχε επιβάλλει απαγορευτικούς κανόνες και τιμωρίες σε όποιον τολμούσε να μιλήσει την εβραϊκή διάλεκτο μέσα στο σπίτι.

Ο Ράιχ γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου του 1897 στη Γαλικία της τότε Αυστροουγγαρίας και πέθανε σε αμερικανική φυλακή στις 3 Νοεμβρίου 1957 (60 ετών) λίγες ημέρες πριν συζητηθεί και εγκριθεί η αίτηση αποφυλάκισής του. Αρκετοί συνεργάτες του και η τελευταία σύζυγός του, υποψιάζονταν ότι δολοφονήθηκε. Μια με δύο ημέρες πριν βρεθεί νεκρός της είχε αποκαλύψει πως είχε ζητήσει ασπιρίνες και του είχαν δώσει ροζ χαπάκια. Ενισχυτικό της άποψης ότι δολοφονήθηκε είναι το γεγονός ότι απορρίφθηκε από τη διεύθυνση των φυλακών η αίτηση της συζύγου του για περαιτέρω έλεγχο στα αρχεία της φυλακής, ειδικά στον ιατρικό του φάκελο.

Μερικά ακόμα περίεργα γεγονότα είναι ότι στο σώμα του βρέθηκε μεγάλη ποσότητα φορμαλδεΰδης, κάτι που έκανε αδύνατο τον τοξικολογικό έλεγχο, ενώ η νεκροψία έδειξε καρδιακή προσβολή. Περίεργο ακόμα είναι, ότι του άνοιξαν το κρανίο και αφαίρεσαν τον εγκέφαλο.

Η σωρός του μεταφέρθηκε και θάφτηκε στο “Όργονον”, στο Ρέιντζλι τής πολιτείας Μέιν, όπου βρίσκεται σήμερα το Μουσείο Βίλχελμ Ράιχ – για όσους σκέπτονται να δουν από κοντά το χώρο όπου έκανε τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις του και να απολαύσουν εκείνο το καταπληκτικό φιλμάκι με τον οργονοκινητήρα, ο οποίος κινείται(!) με καύσιμη ύλη …κοπανιστό αέρα κατά την παραδοσιακή φυσική, δηλαδή τον υπαρκτό αιθέρα.

Ο Ράιχ το 1920 κι ενώ ήταν ακόμη φοιτητής της Ιατρικής σχολής της Βιέννης έγινε μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας της Βιέννης υπό τον Ζίγκμουντ Φρόιντ. Ανήλθε πολύ γρήγορα τα σκαλιά της ψυχαναλυτικής ιεραρχίας, προς μέγα φθόνο των παλαιότερων ψυχαναλυτών, εκτιμούμενος ως ιδιοφυής από τον Φρόιντ και θεωρούμενος διακεκριμένος ψυχαναλυτής από τους υπόλοιπους. Πίστευε ότι η θεωρία του Φρόιντ για τη σεξουαλική ενέργεια, η λεγόμενη Λίμπιντο [23],  ήταν πραγματική ενέργεια και αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτησή της κάτι που τελικά πέτυχε με την ανακάλυψη της οργονοενέργειας.

Ο Ράιχ κατέχει τον μοναδικό τίτλο του πλέον κυνηγημένου και συκοφαντημένου επιστήμονα όλων των αιώνων. Όσα συνέβησαν στη ζωή του αν και είναι απολύτως αληθινά, μοιάζουν με μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Μερικά χαρακτηριστικά γεγονότα που αποδίδουν μόνο εν μέρει την τραγωδία της ζωής του είναι η αποκάλυψη στον πατέρα του της ερωτικής σχέσης της μητέρας του με τον φροντιστή του και η αυτοκτονία της, όταν ο Ράιχ βρισκόταν στην πρώιμη εφηβεία. Στη συνέχεια ο θάνατος, (στην πραγματικότητα αυτοκτονία) του πατέρα του, επειδή θεωρούσε τον εαυτό του υπεύθυνο για την αυτοκτονία της γυναίκας του . Ακολούθησε η παραφροσύνη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, με τα στρατεύματα των αντιπάλων να  μετατρέπουν  σε αρένα μάχης τις εκτάσεις της φάρμας του και η συνακόλουθη καταστροφή της μεγάλης οικογενειακής περιουσίας, από τα στρατεύματα Ρώσων, αλλά και Αυστριακών, η αιχμαλωσία του από Κοζάκους, η δραπέτευσή του την τελευταία στιγμή, και τελικά η σχεδόν αναγκαστική συμμετοχή του στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με την εθελοντική του κατάταξη στο στρατό, όπου παρέμεινε για τέσσερα σχεδόν χρόνια, επειδή στην πραγματικότητα δεν υπήρχε τίποτα άλλο να κάνει και κανένα μέσο για να συντηρηθεί, ξετυλίγουν εν μέρει το κουβάρι της τραγωδίας του.

Μετά τη λήξη του πολέμου συνέβη και ο απρόσμενος θάνατος του αδελφού του, με τον Ράιχ να βρίσκεται πάμπτωχος στην μεταπολεμική Βιέννη, τρώγοντας καθημερινά και για δύο χρόνια πληγούρι, αποξηραμένα φρούτα και διαβάζοντας ως φοιτητής σε ένα καφενείο με σόμπα, επειδή δεν είχε θέρμανση το δωμάτιο που έμενε στην παγωμένη Βιέννη…

Ο Ράιχ στα χρόνια της νιότης του.

Οι προσωπικές τραγωδίες, και οι συγκρούσεις με ποικίλα συμφέροντα, άτομα και καταστάσεις στη ζωή του συνεχίστηκαν με αμείωτη ένταση και μετά την ενηλικίωσή του. Με το ξεκίνημα τής καριέρας του, η διεισδυτική σκέψη του ανέπτυξε ριζοσπαστικές απόψεις, που τον έφεραν σε άμεση ρήξη με το συντηρητικό ψυχαναλυτικό κύκλο του Φρόιντ και στη συνέχεια με τον ίδιο τον Φρόιντ, ο οποίος αν και τον θαύμαζε στην αρχή, ζητούσε στη συνέχεια να τον «απαλλάξουν από τον Ράιχ»… φοβούμενος ότι οι ριζοσπαστικές πολιτικές απόψεις του και η πιθανή σύλληψη του Ράιχ από τους ναζί θα αποτελούσαν την αφορμή για να διαλύσουν οι χιτλερικοί την ψυχαναλυτική εταιρεία της Βιέννης, δηλαδή το έργο όλης του τής ζωής.

Από την άλλη μεριά «η σιδηρά παρθένος», Άννα Φρόιντ, όπως ονομαζόταν τότε η κόρη του Φρόιντ, συνωμοτούσε υπογείως για να τον εκπαραθυρώσουν (συνέβη χωρίς καμία αιτιολόγηση το 1934) από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία, ενώ υπογείως πέτυχε να τον διαγράψουν ένα χρόνο πριν, από την Ψυχαναλυτική Εταιρεία της Γερμανίας, σε συμφωνία με τον πατέρα της. Αξιοσημείωτο είναι ότι η Άννα παρακολουθούσε τα μαθήματα ψυχαναλυτικής τεχνικής που έδινε ο Ράιχ επειδή τα θεωρούσε εξαιρετικά. Ωστόσο, όσες φορές συναντούσε τον Ράιχ, στα επόμενα δύσκολα χρόνια του και υποκρινόμενη συστηματικά, εξέφραζε τη συμπαράστασή της στις απόψεις του, ενώ κρυφά (κατά τις ψυχαναλυτικές συνεδρίες που έκανε στη σύζυγό του, Άννι) τον συκοφαντούσε συστηματικά…

Ο Ράιχ έμοιαζε με κόκκινο πανί, για τις απόψεις του περί υγείας και ολοκληρωμένου οργασμού όχι μόνο για τη «σιδηρά παρθένο» Άννα Φρόιντ, αλλά και για πολλούς συναδέλφους του εντός του στενού κύκλου του Φρόιντ, όπως και σε ένα άκρως ετερόκλητο εσμό επαγγελματικών και πολιτικών συμφερόντων. Η κυκλοφορία του βιβλίου «Η μαζική ψυχολογία του φασισμού», όπου εξηγούσε σε βάθος όχι μόνο τη φασιστική δομή των οπαδών του Χίτλερ, αλλά και τις αυταπάτες των κομουνιστών και αριστερών κομμάτων γενικότερα, όπως και την παθητικότητα και ψυχική αναπηρία των μαζών, με λίγα λόγια ανέλυε το σύνδρομο του φασισμού, έγινε αφορμή για να βρεθεί στο στόχαστρο καθενός που ένιωθε να θίγεται και απειλείται η προσωπική, κοινωνική, επαγγελματική και πολιτική του τοποθέτηση.

Ήταν φυσικό λοιπόν το όνομά του να αναρτηθεί στις λίστες θανάτου του Χίτλερ. Με διάταγμα της γκεστάπο κατασχέθηκαν τα βιβλία του και απαγορεύτηκε η κυκλοφορία τους, σε όλη την επικράτεια της Γερμανίας και των κατεχομένων εδαφών. Την ίδια μεταχείριση του επιφύλαξαν από το χώρο τής αριστεράς όπου είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του για χρόνια, βάζοντας μερικές φορές σε κίνδυνο τη ζωή του. Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης και αυτό των ΗΠΑ, τον συκοφάντησαν και τον πολέμησαν με κάθε μέσο που διέθεταν. Ο φιλοαριστερός (και όχι μόνο) Τύπος τον συκοφάντησε συστηματικά, το γερμανικό κομμουνιστικό κόμμα τον διέγραψε από τις λίστες του και απαίτησε τον αποκλεισμό  των βιβλίων του από τα μέλη του. Αργότερα έγινε γνωστό πως και η σοβιετική πρεσβεία στις ΗΠΑ είχε πληρώσει συνδρομή στο Ίδρυμα Ράιχ για να παρακολουθεί τις εκδόσεις του, ενώ πολλά χρόνια προηγουμένως το σοβιετικό καθεστώς είχε απαγορεύσει τα βιβλία του, ενώ ορισμένοι σταλινικοί τα έκαιγαν σε πλατείες της Μόσχας. Ο Στάλιν διέταξε να αναγραφεί το όνομά του στις κρυφές λίστες θανάτου, θεωρώντας ότι ήταν εχθρός του καθεστώτος του, κάτι που ήταν απολύτως αληθινό.

Ο Ράιχ για να γλιτώσει την εκτέλεση από τη γκεστάπο, μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία διέφυγε τον Ιανουάριο του 1934 στο Μάλμε της Σουηδίας. Σε λίγους μήνες το σουηδικό καθεστώς τον εκδίωξε αναγκάζοντάς τον να επιστρέψει στη Δανία με το ψευδώνυμο Peter Stein, επειδή και από αυτό το κράτος είχε εκδιωχθεί προηγουμένως! Ακολούθως μεταβαίνει (τον Αύγουστο  του 1934) στην Ελβετία για να διαγραφεί, με άκρως συνωμοτικό τρόπο, (ακόμα και σήμερα δεν έχει δημοσιοποιηθεί η αιτία διαγραφής του), από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία.

Αναγκάζεται στη συνέχεια να μεταναστεύσει για τέταρτη φορά, στο  Όσλο της Νορβηγίας, όπου θα καταφέρει να ζήσει δημιουργικά για πέντε χρόνια. Βεβαίως, δεν αργούν κι εκεί να εμφανιστούν επιθέσεις και λιβελλογραφήματα στον Τύπο, ενώ ο διευθυντής τής αστυνομίας, κινεί τα νήματα μιας ακόμα απέλασής του, επειδή… ο Ράιχ προσβάλλει τα χρηστά ήθη της χώρας. Αυτός ο «ηθικός» κύριος, μετά τον πόλεμο θα εκτελεστεί ως συνεργάτης των ναζί.

Το 1938 κυκλοφορεί το μνημειώδες βιβλίο του «The Bions», όπου περιγράφεται η συγκλονιστική ανακάλυψή του για τα βιόντα, τις μεταβατικές μορφές μεταξύ έμβιας και άβιας ύλης, που εξελίσσονται σε πρωτόζωα.[1] Ένα από από τα φιλμ που υπάρχουν σήμερα στο Μουσείο Ράιχ σχετικά με τα βιόντα, δείχνουν τα βιόντα SAPA να ακινητοποιούν αρχικά και στη συνέχεια να διαλύουν τα καρκινικά κύτταρα(!) ένα γεγονός που αποτελεί θετική βόμβα στην ιατρική γνώση, το οποίο παρά την ασύλληπτη αξία του έχει μείνει έως σήμερα σκεπασμένο από τα ποικίλα συμφέροντα που πλήττονται από αυτό. Η ανακάλυψη, των βιόντων SAPA [2] είναι κομβική. Όπως θα δούμε θα τον οδηγήσει κατευθείαν στην ανακάλυψη της Οργονοενέργειας.

 

Το Όργονον τότε, σήμερα είναι το μουσείο Βίλχελμ Ράιχ

Το 1939 ο Ράιχ πραγματοποιεί την πέμπτη, τελευταία και θανάσιμη όπως αποδείχτηκε μετανάστευσή του, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, έχοντας προηγουμένως «διωχθεί» με τον ένα ή άλλο τρόπο από τη χώρα όπου γεννήθηκε την Αυστρία, αναγκαζόμενος να μεταναστεύσει στη Γερμανία. Από εκεί στη Δανία, όπου συκοφαντείται και διώκεται από το κυβερνητικό κατεστημένο με τη βοήθεια ενός αρρωστημένου ιατρικού και ψυχαναλυτικού συρφετού, για να μεταναστεύσει ακολούθως στο Μάλμε της Σουηδίας. Στη συνέχεια να επιστρέψει στη Δανία, να διωχθεί εκ νέου και ακολούθως να μεταναστεύσει στο  Όσλο της Νορβηγίας. Ακολουθεί για δύο χρόνια συστηματική κατασυκοφάντηση του από ορισμένους «ειδικούς» και από τα ΜΜΕ και από εκεί αναγκάζεται να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ το ίδιο έτος τον Μάιο του 1939.

Αποτελεί εξαιρετικό ζήτημα προς διερεύνηση γιατί οι ψυχαναλυτές τον μίσησαν και τον διέγραψαν από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Ένωση, το ψυχιατρικό κατεστημένο τον φοβήθηκε, το ιατρικό κατεστημένο υιοθέτησε τις απίθανες ανοησίες των επικριτών του, τα πολιτικά κόμματα της αριστεράς πανικοβλήθηκαν από την επιρροή του, οι ναζί ήθελαν να τον εκτελέσουν, οι ταλιμπάν του καθολικισμού τον συκοφάντησαν, κάθε «σοβαρός» επιχειρηματικός και επαγγελματικός οργανισμός θέλησε να τον εξοντώσει, πανίσχυρες κρατικές υπηρεσίες τον καταδίωξαν, όπως η γκεστάπο, στη Γερμανία, η  KGB της τότε ΕΣΣΔ. Η  FDA, το FBI, η Yπηρεσία Μετανάστευσης, ακόμα και η Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, αλλά και το σύμπλεγμα της φαρμακοβιομηχανίας στις ΗΠΑ και όλοι τους ή ο καθένας ξεχωριστά προσπάθησαν να τον εκμηδενίσουν με το στίγμα του τσαρλατάνου, του υπηρέτη της αστικής τάξης, του κομμουνιστή, του σεξουαλικά διεστραμμένου, του πράκτορα ή του παράφρονα.

Παραδόξως, παρά τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς ξεριζωμούς, τον βλέπουμε πάντα μετά από κάθε μετανάστευση να καταφέρνει να δημιουργεί έργο και ανακαλύψεις, περιβαλλόμενος από άτομα που τον θαύμαζαν και ζητούσαν να διδαχθούν από αυτόν.

Από το 1939 έως και τον θάνατό του το 1957 παρά τις συνεχείς διώξεις και ορισμένες φορές τις κωμικοτραγικές συνωμοσίες μέρους του επιστημονικού, φαρμακευτικού, και πολιτικού κατεστημένου (που ένιωθε να κλονίζονται τα συμφέροντά του από τις ανακαλύψεις του Ράιχ), οι θεωρίες του εξελίχθηκαν περαιτέρω και ενοποιήθηκαν στη νέα θεώρηση της Φύσης και του Ανθρώπου, την επιστήμη της “Οργονομίας”, η οποία περιλαμβάνει τόσες πολλές ανακαλύψεις, ώστε είναι απορίας άξιον γιατί δεν του απονεμήθηκαν τουλάχιστον 4-5 βραβεία Νόμπελ.

 

3. Χρονολόγιο των επιστημονικών ανακαλύψεων του Βίλχελμ Ράιχ: [Επιστροφή στην Κορυφή]

 

  • Θεωρία του Οργασμού και ανάλυση Χαρακτήρα (1923 – 34)
  • Αναπνευστικό μπλοκάρισμα και μυϊκη θωράκιση (1928 – 34)
  • Σεξοικονομική αυτορύθμιση των πρωτογενών φυσικών ορμών (1923 – 34)
  • Ο ρόλος του παραλογισμού και της ανθρώπινης σεξοικονομίας στη γέννηση της δικτατορίας και όλων των πολιτικών δογμάτων (1930 – 34)
  • Το ανακλαστικό του Οργασμού (1934)
  • Η βιοηλεκτρική φύση της σεξουαλικότητας και του άγχους (1935 – 36)
  • Τα βιόντα (1936 – 39)
  • Γένεση των καρκινικών κυττάρων από βιοντική αποσύνθεση ζωικών ιστών και η οργάνωση πρωτοζώων από βιοντική αποσύνθεση βρύων και χόρτων (1936 – 39)
  • Βάκιλοι Τ στους κακοήθεις όγκους (1937)
  • Ανακάλυψη της οργονοενέργειας στα βιόντα SAPA (1939)
  • Ανακάλυψη της ατμοσφαιρικής οργονοενέργειας (1940)
  • Εφεύρεση του συσσωρευτή οργόνης (1940)
  • Εφεύρεση του μετρητή οργονοενεργειακού πεδίου (1944)
  • Πειραματική οργονοθεραπεία της βιοπάθειας του καρκίνου (1940 – 45)
  • Πειραματική έρευνα της πρωταρχικής βιογένεσης (Πείραμα ΧΧ) (1945)
  • Μέθοδος του Οργονομικού Λειτουργισμού (1945)
  • Συγκινησιακή Πανούκλα του ανθρώπου ως μια ασθένεια της βιοενεργειακής του ισορροπίας (1947)
  • Οργονομετρικές εξισώσεις (1949 – 50)
  • Υπόθεση της κοσμικής υπέρθεσης δύο οργονοενεργειακών ρευμάτων ως βάση δημιουργίας των τυφώνων και των γαλαξιών (1951)
  • Πείραμα Oranur (1947 – 51) [3]
  • Ανακάλυψη της DOR (1951 – 52) [4]
  • Προσδιορισμός των Melanor, Orite, Brownite, Orene πρώτες προσπάθειες για μια προ ατομική χημεία (1951 – 54)
  • Αφαίρεση DOR από την ατμόσφαιρα – διάλυση νεφών – έλεγχο του καιρού (1952 – 55)
  • Θεωρία της ερημοποίησης της Γης και του ανθρώπου (1954 – 55)
  • Θεωρία της αρρώστιας βασισμένη στη συγκέντρωση DOR στους ιστούς (1954 – 55)
  • Εξισώσεις της βαρύτητας και αντιβαρύτητας (1950 – 57)
  • Ανάπτυξη και πρακτική εφαρμογή της Κοινωνικής Ψυχιατρικής (1951 – 57)

Η χαρακτηριστική γαλάζια λάμψη του γαλαξία της Ανδρομέδας

4. Η ανακάλυψη της Οργόνης. [Επιστροφή στην Κορυφή]

Κυρίαρχη έννοια στην επιστήμη της οργονομίας είναι η “Οργόνη”. Μια ενέργεια η οποία ήταν γνωστή, από τα αρχαία χρόνια(!) Η οργόνη όπως έχει δηλώσει και ο Ράιχ, είναι ο Αιθήρ των αρχαίων Ελλήνων, ενώ έχει σημαντικές ομοιότητες με το Τσι των Κινέζων, το Πράνα των Ινδών τη βιοενέργεια της ζωής. Υπάρχουν ομοιότητες με το στοιχείο Ακάσα (Akasha) των ανατολικών πολιτισμών, το βιόπλασμα των σοβιετικών (φωτογραφία Κίρλιαν), το Μάνα των κατοίκων στα νησιά της Χαβάης και τα βιοφωτόνια, τη συγκλονιστική ανακάλυψη τού Γερμανού θεωρητικού φυσικού Άλφρεντ Ποπ, με τα οποία ασχολούνται σήμερα πολλά επιστημονικά ινστιτούτα σε όλο τον κόσμο.

Ένα μέρος των συκοφαντικών επιθέσεων που δέχθηκε υποστηρίζεται από το επιχείρημα ότι ο Ράιχ ανακάλυπτε ό,τι φανταζόταν και όσα ήθελε να υπάρχουν. Ωστόσο προσεκτική μελέτη τού έργου και των ανακαλύψεών του δείχνει χωρίς καμία αμφιβολία ότι οι ανακαλύψεις του ήταν προϊόν της συστηματικής σκέψης, έρευνας, πειραμάτων αλλά κυρίως της ιδιοφυΐας του, ενώ παρατηρούμε ότι πάντα υπήρχε μια κόκκινη κλωστή που αποτελούσε το υπόστρωμα της πορείας του. Αυτή ήταν το ασίγαστο πάθος του για την ανακάλυψη της αλήθειας και της προσφοράς στην ανθρωπότητα.

Είναι σημαντικό λοιπόν να διευκρινίσουμε τη μεθοδολογία σκέψης με την οποία έφτασε ο Ράιχ στην ανακάλυψη της οργόνης, για να διαφανεί η συκοφαντική εκστρατεία εναντίον του, επειδή οι περισσότεροι νομίζουν (έχοντας υποστεί την πλύση εγκεφάλου των πολεμίων του), ότι πρόκειται απλώς για φαντασίωσή του. Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.

Στην ανακάλυψη της οργόνης έφτασε μέσα από θετικά και αρνητικά προσωπικά βιώματα, ατέλειωτη σειρά θεωρητικών προβληματισμών, ερευνών, κλινικών παρατηρήσεων και  αμέτρητων εργαστηριακών πειραμάτων, που εδράστηκαν στο πρώιμο ξύπνημα της σεξουαλικής του ζωής, βρήκαν υλικό για να αναπτυχθούν στο γόνιμο μυαλό του Ράιχ, όταν ήταν πάμπτωχος και μονίμως πεινασμένος φοιτητής στην Ιατρική Σχολή της Βιέννης, εξελίχθηκαν με τη συμμετοχή του στο στενό κύκλο του Φρόιντ και στη συνέχεια επιβεβαιώθηκαν με τις εκατοντάδες βιοφυσικά πειράματα και έρευνες, που έκανε ψάχνοντας να βρει την πηγή της λίμπιντο, όταν αναγκάστηκε να βρεθεί μετανάστης στο Όσλο,  κυνηγημένος από τους ναζί για να επιβεβαιωθούν οριστικά στη συνέχεια με χιλιάδες πειράματα που πραγματοποίησε στις ΗΠΑ.

Είναι γνωστό ότι ο Ράιχ διδάχθηκε από τον πατέρα της ψυχανάλυσης, τον Φρόιντ, την ψυχαναλυτική τεχνική. Όμως γρήγορα άρχισε να αποβάλλει όσα έβλεπε ότι δεν βοηθούσαν τους ασθενείς του και να εισάγει νέες ιδέες και πρακτικές που βοηθούσαν στη θεραπεία των ανθρώπων. Για παράδειγμα κατάργησε πρώτος τον ψυχαναλυτικό τουπέ. Να κάθεται δηλαδή ο γιατρός πίσω από το κεφάλι του ασθενή και να τον αφήνει να κάνει ελεύθερους συνειρμούς. Ο Ράιχ πήρε την καρέκλα του και κάθισε δίπλα στον ασθενή κάνοντας επαφή μαζί του. Αντί να προσπαθεί να αναλύσει τους συνειρμούς του ερμήνευσε τον τρόπο που παρουσίαζε τα ζητήματα ο ασθενής, με άλλα λόγια έκανε κάτι πρωτοφανές για την εποχή του. Άρχισε να ερμηνεύει την εκφραστική γλώσσα του σώματος.

Προφανώς, ο Ράιχ, δεν γνώριζε αυτό που είπε ο μεγάλος Γάλλος διπλωμάτης Ταλεϊράνδος, που έζησε και γνώρισε τη διαστροφή της αυλής των Λουδοβίκων, ότι οι άνθρωποι βρήκαν τις λέξεις για να κρύβουν όσα σκέφτονται, αλλά σίγουρα είχε καταλάβει πλήρως την τραγική αδυναμία της ψυχαναλυτικής τεχνικής, η οποία προσπαθούσε να κατανοήσει και να θεραπεύσει την ασθένεια μέσα από τις λέξεις.

Στη συνέχεια απέδειξε ότι ήταν λάθος η ψυχαναλυτική άποψη ότι είναι αληθινή η θετική μεταβίβαση του ασθενή προς τον θεραπευτή, στην αρχή της θεραπείας. Δήλωσε ότι στην αρχή της θεραπείας, υπάρχει μόνο καλυμμένη αρνητική μεταβίβαση, που είναι αναγκαίο να έρθει στο φως, ενώ θετική μεταβίβαση υφίσταται μόνο στο τέλος της θεραπείας.

Ακολούθως αποδόμησε την άποψη των φροϊδικών για το ένστικτο του θανάτου. Όπως απέδειξε μέσα από το καταπληκτικό γραπτό του που είναι σήμερα ενσωματωμένο στο κλασικό έργο του «Η ανάλυση του χαρακτήρα», δεν υπάρχει τέτοιο ένστικτο. Διαφώνησε επίσης με τις περίπλοκες και συχνά αντικρουόμενες θεωρίες των ψυχαναλυτών περί μαζοχισμού, δηλώνοντας ότι μαζοχιστής δεν είναι τίποτα άλλο, παρά αυτός που διακρίνεται για την πλήρη αδυναμία του να βιώσει ηδονή.

Ο Ράιχ δεν δέχθηκε μια ακόμα κεντρική θεωρία του Φρόιντ, την κορωνίδα των απόψεών του για τον πολιτισμό και τα ένστικτα. Ο Φρόιντ πίστευε ότι τα ένστικτα πρέπει να καταπνιγούν για να δημιουργηθεί πολιτισμός. Ο Ράιχ έδειξε ότι η κατάπνιξη των βαθυβιολογικών ενεργειακών δυναμικών δεν δημιουργεί πολιτισμό αλλά αθλιότητα ή τη θωράκιση [11], ενώ αντίθετα η μη κατάπνιξη και η αυτορύθμισή τους δημιουργεί ουσιαστική και αυθόρμητη ηθική τάξη χωρίς ψυχαναγκαστικό καταναγκασμό, ενώ ταυτόχρονα αφαιρεί τη βία από την ατομική και κοινωνική συμπεριφορά.

Στο σημείο όπου ήρθε σε μεγάλη σύγκρουση με όλους τους ψυχαναλυτές, οι οποίοι, ας μην το ξεχνάμε, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά παράγωγα της συντηρητικής βικτοριανής εποχής, ήταν η κεντρική άποψή του ότι αιτία της ανικανότητας του ανθρώπου να αποδώσει το πλήρες φάσμα των δυνατοτήτων του και να βιώσει ολοκληρωμένα την ερωτική πράξη είναι η θωράκιση σώματος και χαρακτήραη οποία είναι επίσης η πηγή των ασθενειών ψυχικών και σωματικών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ψυχαναλυτές εκείνης της εποχής, (πολλοί ακόμα και σήμερα) πιστεύουν πως όταν υπάρχει ικανότητα στύσης και εκσπερμάτισης, τότε το άτομο είναι υγιές σεξουαλικά! Ο Ράιχ διαφωνούσε ριζικά με αυτό και το απέδειξε αργότερα στο Όσλο με τα πειράματα τής ηδονής και τού άγχους. Εκεί διαπίστωσε εργαστηριακά ότι είναι δυνατόν να υπάρχει στύση, αλλά να είναι ψυχρή, δηλαδή χωρίς αισθήσεις ηδονής και βιοηλεκτρική φόρτιση. Δηλαδή να είναι ένα καθαρά μηχανικό φαινόμενο που παραπλανά τους επιστήμονες και ταυτόχρονα κρύβει πολλές ψυχικές και σεξουαλικές δυσλειτουργίες.

Σταδιακά, καθώς παρατηρούσε τις αντιδράσεις των ασθενών του διαπίστωνε ότι η διάλυση των αντιστάσεων έφερνε στην επιφάνεια ενεργειακά δυναμικά που έκαναν το σώμα να λειτουργεί με άγνωστο τρόπο. Πολλά απ’ αυτά τα φαινόμενα περιγράφονται στα βιβλία του  που έχουν χαρακτηριστεί κλασικά «Η ανάλυση του χαρακτήρα» και «Η λειτουργία του οργασμού». Αυτά τα φαινόμενα είναι που τον οδήγησαν στην υποψία και αργότερα στη βεβαιότητα ότι παρατηρούσε μια πανίσχυρη κινητήρια ενεργειακή παράμετρο, που ήταν έως τότε παντελώς άγνωστη. Διαπίστωνε σταδιακά ότι μόνο τα γενετήσια όργανα σε άτομα που διατηρούσαν ελαφρά θωράκιση ήταν ικανά να εκτονώνουν αυτή την ενεργειακή παράμετρο, δηλαδή τη συσσωρευμένη ενέργεια, (οργόνη) η οποία σε αντίθετη περίπτωση, μη ικανοποιητικής εκφόρτισης, λίμναζε στο σώμα τους επανέφερε ψυχοσωματικές παθήσεις και δημιουργούσε ορισμένες φορές επιπλέον θωράκιση, δηλαδή χρόνια μυϊκή συστολή, ακαμψία και χαρακτηρολογικές διαταραχές.

Ο Ράιχ διαπίστωσε στην πορεία των ερευνών του ότι η θωράκιση δημιουργείται από νωρίς και στα παιδιά με την αυταρχική αγωγή, την αγωγή τουαλέτας, την ψυχρή θηλή κατά το θηλασμό, την επιβολή του φόβου, την κατάπνιξη στην έκφραση συγκινήσεων ή με την παντελή αδιαφορία των γονέων όταν υπάρχει συγκινησιακή έκφραση, με την περιτομή και με αμέτρητες άλλες ψυχαναγκαστικές τελετουργίες που επιβάλλονται στα νεογέννητα και στα παιδιά, αλλά καλύπτονται με τις βαρύγδουπες λέξεις ιατρική φροντίδα, αλλά και οικογενειακή και κοινωνική αγωγή.

Βρήκε επίσης ότι άτομα με ολοκληρωμένο οργασμό έχουν χαλαρή σωματική στάση, σε αντίθεση με το στάση του κορδωμένου στρατηγού, ή του σκυφτού υποτακτικού ανθρωπάκου, δεν διατηρούν νευρώσεις ή άλλες ψυχικές παθήσεις, δεν έχουν σεξουαλική λαγνεία, νιώθουν απέχθεια για την πορνογραφία και όλες τις διαστροφές, ενώ διατηρούν μια βαθύτερη, σχεδόν πουριτανική ηθική, χωρίς καταναγκαστικές ρυθμίσεις. Στα τελικά στάδια της έρευνάς του, (κατά την αμερικανική περίοδο), έκανε μια ακόμα συγκλονιστική ανακάλυψη. Βρήκε ότι τα υγιή άτομα δεν κυριεύονται από τη συγκινησιακή πανούκλα [24], ένα ψυχικό γνώρισμα, που κρυμμένο πάντα κάτω από το ψέμα ή τα παχιά και βαρύγδουπα λόγια κινείται με μοναδικό στόχο να ικανοποιήσει τις δυνάμεις της καταστροφής απέναντι στη ζωή και την υγεία.

Η συγκινησιακή πανούκλα ασκεί μεγάλη έλξη στους ανθρώπους επειδή προσφέρει διέξοδο διαφυγής στον θωρακισμένο άνθρωπο. Στην ουσία δηλαδή, άτομα με συγκινησιακή πανούκλα (βλέπε Χίτλερ) υπηρετούν με απόλυτο φανατισμό μια ιδεολογική αυταπάτη ή προσφέρουν ψεύτικα ιδανικά για να μετουσιώνουν και διοχετεύουν οι θωρακισμένοι άνθρωποι τους βαθύτερους πόθους τους, τις ανομολόγητες επιθυμίες και τα ενεργειακά δυναμικά, που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν μέσα από μια δημιουργική ζωή και το βαθύ και πλήρως ικανοποιητικό ερωτικό αγκάλιασμα. Ο θωρακισμένος άνθρωπος που πάσχει από συγκινησιακή πανούκλα, βρήκε ο Ράιχ, στην ουσία μισεί τη γενετησιότητα και τη σεξουαλική ευτυχία των άλλων, αλλά και τη δική του. Γι’ αυτό επιβάλλει παράλογους και καταστροφικούς για την υγεία κανόνες σεξουαλικής ηθικής, προσπαθεί να καταστείλει την υγιή σεξουαλικότητα και επιτρέπει την πορνογραφική. Ταυτόχρονα χρησιμοποιεί τα κάθε λογής ψεύτικα ιδανικά του για να δρα και να εκτονώνει ένα μέρος της ενέργειας που συσσωρεύεται συνεχώς, χωρίς να απαιτείται να αλλάξει ριζικά την πανουκλιασμένη  χαρακτηροδομή του. Ο Ράιχ βρήκε ότι ο χαρακτήρας που πάσχει από συγκινησιακή πανούκλα έχει πάντα ελκυστικό προσωπείο, που κρύβει σαδιστική δομή και έλκεται έντονα από την πορνογραφία. Όπως έδειξε το ναζιστικό και φασιστικό φαινόμενο, τα ανωτέρω χαρακτηριστικά εμφανίστηκαν σε πλήρη ισχύ κατά την εποχή κυριαρχία τους. Επιπλέον βρήκε πως η φιλαργυρία είναι γνώρισμα συγκινησιακής πανούκλας. Άραγε το γνωρίζουν αυτό οι αγορές και τα χρηματιστήρια;

Στην πορεία άρχισε να αντιλαμβάνεται σαφέστερα ότι οι μηχανικές λειτουργίες της διόγκωσης και της αποδιόγκωσης κατά τη σεξουαλική πράξη δεν μπορούν να εξηγήσουν τα συνολικά οργασμικά φαινόμενα. Έτσι ξεκίνησε μετρήσεις χρησιμοποιώντας παλμογράφους στο Όσλο για να διαπιστώσει ότι υφίστανται εκτός από τα μηχανικά και άλλα φαινόμενα που εκείνη την εποχή τα ονόμασε βιοηλεκτρικά, καθώς δεν τα είχε αναγνωρίσει ακόμα ως φαινόμενα της οργονοενέργειας. Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι οι μετρήσεις που έπαιρνε τότε ο Ράιχ τηρούσαν αυστηρό πρωτόκολλο. Αν και τα ηλεκτρόδια πολλές φορές ήταν στα γεννητικά όργανα των εθελοντών, (μεταξύ αυτών συμμετείχε ως εθελοντής και ο μετέπειτα καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ, ο οποίος διατήρησε την εκτίμησή του για τον Ράιχ σε όλη του τη ζωή), ο Ράιχ βρισκόταν πάντοτε σε διαφορετικό δωμάτιο. Αυτό που παρατηρούσε ήταν μόνο οι καταγραφές της βελόνας του παλμογράφου.

Συνεχίζοντας τις παρατηρήσεις του βρήκε ότι η βιοηλεκτρική ενέργεια (τότε δεν ήξερε τίποτα για την οργόνη), εκφράζεται με τέσσερα στάδια κατά τη σεξουαλική πράξη. Τη μηχανική ένταση, την ενεργειακή φόρτιση, την ενεργειακή εκφόρτιση και τη μηχανική χαλάρωση. Κατά τη στιγμή της σεξουαλικής κορύφωσης εμφανίζεται το αντανακλαστικό του οργασμού, μια αυθόρμητη βαθιά ηδονική κλονική κίνηση όλου του οργανισμού. Αυτή η παρατήρηση τον ανάγκασε να διαφωνήσει με τον Φρόιντ σε ένα ακόμα σημείο. Τον ισχυρισμό του δασκάλου του ότι ο οργασμός στη γυναίκα έχει επίκεντρο την κλειτορίδα. Ο Ράιχ αντίθετα βρήκε ότι ο πλήρης οργασμός (το ανακλαστικό του οργασμού) είναι ολικό οργανισμικό φαινόμενο με έδρα τον κόλπο.

Με τις μετρήσεις που έπαιρνε άρχισε να αντιλαμβάνεται όλο και πιο καθαρά, ότι η λιμπιντική ενέργεια του Φρόιντ ήταν αληθινή βιοηλεκτρική ενέργεια. Η ύπαρξή της είχε επιβεβαιωθεί ύστερα από εκατοντάδες πειράματα. Σημειώστε ότι ο Φρόιντ την εποχή της φιλίας του με τον μαθητή του, είχε ευχηθεί να ανακαλύψει ο Ράιχ τη φυσική βάση τής λίμπιντο.

Ο Ράιχ, με τα ίδια πειράματα βρήκε ότι η ηδονή και το άγχος έχουν υπόστρωμα και κινητήρια δύναμη, την ίδια βιοηλεκτρική ενέργεια. (Και αυτή η παρατήρηση συνιστά μια συγκλονιστική ανακάλυψη, που ακόμα και σήμερα παραμένει άγνωστος τόπος για τους ψυχιάτρους, τους σεξολόγους και τους νευροφυσιολόγους). Παρατήρησε ότι η βιοηλεκτρική ενέργεια, όταν ρέει από το κέντρο του οργανισμού προς την περιφέρεια και ειδικά προς το δέρμα, τότε βιώνεται ως ηδονή. Όταν κινείται από την περιφέρεια προς το κέντρο του οργανισμού, τότε βιώνεται ως άγχος! Βεβαίως και αυτή η ανακάλυψη γκρέμισε μια ακόμα σειρά θεωριών του Φρόιντ, αλλά δεν έχω στόχο εδώ να πληγώσω περισσότερο τους φανατικούς φροϊδιστές.

Η λίμπιντο λοιπόν δεν είναι μια κάποια θεωρητική σύλληψη σκέφτηκε ο Ράιχ. Είναι αληθινή ενέργεια. Και στη συνέχεια αναρωτήθηκε: Πώς μπλοκάρεται στον οργανισμό; Γιατί μπλοκάρεται και ποιες είναι οι επιδράσεις του μπλοκαρίσματος στην υγεία; Και εν τέλει. Πώς λειτουργεί ανεμπόδιστα;

Φαντάζομαι ότι αυτές και πολλές άλλες ερωτήσεις θα απασχολούσαν τον Ράιχ σε κάθε στιγμή των ερευνών του για να καταλήξει ότι η εδραίωση της οργασμικής ικανότητας είναι ο βασικότερος παράγοντας αλλαγών στο χαρακτήρα, όπως έβλεπε να συμβαίνουν σε καθημερινή βάση παρατηρώντας τους ασθενείς του. Με διαδοχική σειρά σκέψεων, κλινικών παρατηρήσεων και εργαστηριακών ερευνών έγινε τελικά (χωρίς να το έχουν αναγνωρίσει ακόμα οι φροϊδικοί) ο αυθεντικότερος εκφραστής και συνεχιστής των ανακαλύψεων του Φρόιντ. Η λίμπιντο του δασκάλου του βρήκε ότι είναι πραγματική. Ότι εκφράζεται με μετρήσιμη βιοηλεκτρική ροή και ότι συνδέεται άμεσα με συγκινήσεις. Ο χαρακτήρας και η θωρακισμένη (ή όχι) λειτουργία του οργασμού είναι αυτά που ρυθμίζουν τον τρόπο που κινείται η λίμπιντο στον οργανισμό και ο τρόπος της ανεμπόδιστης (ή όχι) κίνησής της εκφράζει το άτομο και τον χαρακτήρα του. Πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτή τη ροή παίζει η σωματική χρόνια συστολή και ακαμψία ή αλλιώς η θωράκιση. Ωστόσο άρχισε να προβληματίζεται για ακόμα ένα γεγονός. Οι ασθενείς μετρήσεις που έπαιρνε με τον παλμογράφο δεν αντιστοιχούσαν ούτε κατά ελάχιστο στις έντονες συγκινήσεις που βιώνονταν από τους πειραματιζόμενους. Άρα κάτι έλειπε. Στην πορεία βρέθηκε ότι η οργόνη, η οποία δεν ήταν μετρήσιμη στο σύνολό της κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του, αντιστοιχούσε στα ενεργειακά ποσά που έλειπαν.

Εισήλθε λοιπόν ο Ράιχ με πλούσια εφόδια κλινικών παρατηρήσεων και εργαστηριακών γνώσεων στο χώρο τής πραγματικής επιστήμης, μελετώντας την (ηλεκτρο)-φυσιολογία του οργανισμού αφήνοντας πίσω του τις αφηρημένες ψυχαναλυτικές θεωρίες και πρακτικές.

Μια άλλη παράμετρος που δεν έχουμε συζητήσει έως εδώ, που δείχνει όχι μόνο τη μεγαλοφυΐα του Ράιχ αλλά και την κοινωνική ευαισθησία του, είναι το πολύ γνωστό κίνημα τής σεξουαλικής πολιτικής (σεξ-πολ). Πρόκειται για την οργάνωση δημόσιων ιατρείων και κλινικών από τον Ράιχ στην Βιέννη της Αυστρίας και αργότερα στο Βερολίνο, όπου αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα της αλλαγής των σάπιων κοινωνικών ηθών και συνθηκών ηγείτο της σταυροφορίας για την εύρεση λύσεων που θα πρόσφεραν καλύτερη ζωή στις πλατιές κοινωνικές μάζες ενώνοντας την ψυχανάλυση με τον μαρξισμό.

Βεβαίως, έπεσε πάνω στους «πάνσοφους» κομματικούς ινστρούχτορες, οι οποίοι φοβήθηκαν ότι το κίνημα του Ράιχ θα τους αποσπούσε «πελάτες», με αποτέλεσμα να γνωρίσει μια λυσσασμένη αντίδραση και μια απύθμενη συκοφαντία και να διαγραφεί από μέλος του ΚΚ το 1933, βάζοντας αθέλητά του τις βάσεις για μια συνεχή πολεμική εναντίον του, που θα τον ακολουθούσε σε όλη τη ζωή του και ακολουθεί ακόμα και σήμερα το έργο του, από όλα τα κομουνιστικά κόμματα και τους συμπαθούντες.

Θέλοντας να μελετήσει περισσότερο τα φαινόμενα της ζωής και το πώς εκφράζεται στον μικρόκοσμο αυτή η βιοηλεκτρική ενέργεια που παρατήρησε με τα βιοηλεκτρικά πειράματα της ηδονής και του άγχους, ο Ράιχ οργάνωσε μια νέα σειρά πειραμάτων (αυτά θα τον οδηγούσαν στην οργόνη). Ερευνώντας εάν η βιοηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από την τροφή, όπως ήταν και είναι ευρέως αποδεκτό έως σήμερα, μελέτησε υλικά αποστειρωμένων τροφών σε μεγέθυνση 2.000 – 3.000 Χ. Ανακάλυψε κατάπληκτος ότι από την αποδόμηση των τροφών δημιουργούνταν κάποια μικρότατα σφαιρίδια που εμφάνιζαν αυτόνομη κίνηση και ακόμα είχαν την ικανότητα να καλλιεργούνται περαιτέρω! Η συνέχεια των πειραμάτων τού έδειξε ότι τα βιόντα (όπως τα ονόμασε) παράγονται από οτιδήποτε μπορούσε να διογκωθεί και να αποδομηθεί, είτε αυτό είναι ζωντανός ιστός είτε άβια ύλη όπως π.χ. κάρβουνο.

‘Οταν άρχισε να παρατηρεί συστηματικότερα τις βιοντικές κύστεις παρατήρησε απίστευτα φαινόμενα που τον ώθησαν στη σκέψη ότι τα σφαιρίδια θα έπρεπε να εκπέμπουν κάποιου είδους ενέργεια.

Έτσι λοιπόν πραγματοποίησε το πρώτο αβέβαιο βήμα για την ανακάλυψη και παρατήρηση της οργόνης, μέσω της ανακάλυψης των βιόντων. Ο Ράιχ διαπίστωσε επιπλέον, ότι τα βιόντα ακτινοβολούσαν ενέργεια χρώματος μπλε, η οποία φαινόταν να έχει επιδράσεις στον ίδιο και τους συνεργάτες του, μερικές φορές θετικές, σφρίγος, και μαύρισμα τού δέρματος σαν να έκανε ηλιοθεραπεία και άλλες αρνητικές, όπως επιπεφυκίτιδα των ματιών που ανέπτυξε παρατηρώντας για ώρες τις οντότητες των βιόντων στο μικροσκόπιο.

Θέλοντας να απομονώσει την ενέργεια των βιόντων τα τοποθέτησε σε μεταλλικό κλωβό. Ωστόσο, κάποια τυχαία περιστατικά που έγιναν κατά την παρατήρησή τους έδιναν την εντύπωση ότι η ενέργειά τους «διαπότιζε» τον χώρο του εργαστηρίου ακόμη και μετά την απομάκρυνσή τους από εκεί.

Φωτογραφία από το δωμάτιο παρατήρησης των φωτεινών και άλλων φαινομένων της οργόνης, το οποίο υπάρχει και σήμερα στο Μουσείο Βίλχελμ Ράιχ. Επειδή η οργόνη ήταν άμεσα παρατηρήσιμη και μετρήσιμη μέσα σε αυτό το οργονοδωμάτιο από όσους επιστήμονες γιατρούς, βιολόγους και άλλους σπούδαζαν οργονομία δίπλα στον Ράιχ, δεν μπορούσαν να ακυρώσουν την προσωπική εργαστηριακή εμπειρία τους οι θεωρητικοί λίβελλοι που κυκλοφορούσαν συνεχώς σε βάρος του, από τα μικρά άρρωστα ανθρωπάκια της φαρμακοβιομηχανίας και του επιστημονικού κατεστημένου, με το γελοίο “επιχείρημα” ότι η οργόνη ήταν μια φαντασίωσή του.

Στους μεταλλικούς κλωβούς είχε προσαρμόσει έναν οπτικό σωλήνα [8] στο τοίχωμα της πόρτας ώστε να παρατηρεί το εσωτερικό τους. Προς μεγάλη του έκπληξη παρατήρησε οπτικά φαινόμενα,[9] όπως μπλε κινούμενους ατμούς, και λαμπερές ασπροκίτρινες λάμψεις, αλλά και φωτεινές κουκκίδες. Φωτεινά σωματίδια να λάμπουν, να στροβιλίζονται και να χάνονται μέσα στον σκοτεινό κλωβό, φαινόμενα που συνεχίστηκαν και μετά την απομάκρυνση των βιόντων αλλά σε μικρότερη κλίμακα. Για να σιγουρευτεί ότι όλα αυτά δεν ήταν φαινόμενα μετεικάσματος, δηλαδή διαταραχή της όρασης, χρησιμοποίησε μεγεθυντικό φακό με το σκεπτικό ότι αν συνέβαιναν μόνο μέσα στα μάτια του δεν θα μεγεθύνονταν.

Η συνέχεια τον εξέπληξε επειδή παρατήρησε ότι τα φαινόμενα μπορούσαν να μεγαλώνουν! Αυτό του έδειξε ότι δεν επρόκειτο για οπτική διαταραχή, (επειδή μπορούσαν να μεγαλώνουν, άρα υπήρχαν αντικειμενικά, εκεί έξω). Ήταν ένα γεγονός που αργότερα, όταν το παρουσίασε στον Αϊνστάιν τον άφησε άφωνο, επειδή ο μεγάλος φυσικός δεν μπορούσε να βρει καμία εξήγηση, αλλά ούτε τόλμησε να το ερευνήσει…

‘Οταν λοιπόν ο Ράιχ αφαίρεσε τα βιόντα από τον μεταλλικό κλωβό, παρατήρησε ότι τα φωτεινά φαινόμενα εξακολουθούσαν να συμβαίνουν μέσα σε αυτόν, μπήκε σε σκέψεις. Άρχισε σιγά – σιγά να αντιλαμβάνεται ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα η ενέργεια αυτή να είναι παντού και πιθανώς να έχει ηλιακή προέλευση. Μετά από παρόμοιες παρατηρήσεις στο νυχτερινό ουρανό και από πλήθος μετρήσεων, πειραματικών διατάξεων, πολύχρονων ερευνών θεμελίωσε την ύπαρξη της ενέργειας της οργόνης.

Ακολούθως άρχισε να σκέφτεται ότι ίσως θα μπορούσε να βρει κάποιο τρόπο να συλλέξει αυτή την ενέργεια, που είχε διαπιστώσει ότι τον φόρτιζε και τον έκανε πιο δυνατό. Προσπάθησε αρχικά να την περιορίσει φτιάχνοντας έναν κλωβό Φάραντεϊ με εσωτερικά τοιχώματα από φύλλα σίδερου και εξωτερικά με χάλκινο γειωμένο σύρμα. Παρά τις προσπάθειές του δεν ήταν δυνατό να την περιορίσει. Η ενέργεια έδειχνε να υπάρχει παντού.

Μετά από συνεχή πειράματα παρατήρησε ότι τα οργανικά υλικά (π.χ. μαλλί ή βαμβάκι) έλκουν και απορροφούν την οργονοενέργεια και τα μεταλλικά υλικά την έλκουν και την αντανακλούν προς όλες τις κατευθύνσεις. Έτσι χρησιμοποιώντας απλή λογική δημιούργησε ένα μεγάλο κουτί με εσωτερική μεταλλική επένδυση και οργανικό υλικό στο εξωτερικό του. Αυτό αποτέλεσε την αφορμή για να παρατηρήσει καλύτερα την οργόνη και στη συνέχεια να αυξήσει τη συσσώρευσή της φτιάχνοντας συσσωρευτές οργόνης που είναι κουτιά με μεταλλική επένδυση στο εσωτερικό και εναλλάξ στρώματα οργανικού και μεταλλικού υλικού στο εξωτερικό τους, τα οποία εξαιτίας της διάταξης των υλικών ωθούν την οργόνη στο εσωτερικό τους[7].

Συσσωρευτής Οργόνης

(Κάνοντας ένα χρονικό άλμα και μεταβαίνοντας στις ΗΠΑ μετά το 1939, τον βλέπουμε να έχει μετατρέψει στο Όργονον ένα ολόκληρο δωμάτιο σε συσσωρευτή οργόνης επενδύοντάς το με μεταλλικά φύλλα στους τοίχους. Μέσα σε αυτό έχει τοποθετήσει συσσωρευτές οργόνης και άλλα όργανα και παρατηρεί για ώρες στο απόλυτο σκοτάδι τα φαινόμενα ακτινοβολίας τα οποία περιγράφονται με μοναδικό τρόπο στο βιβλίο του «Η βιοπάθεια του καρκίνου»).

Με τα βήματα που μόλις παρακολουθήσαμε και με μια σειρά άλλες ανακαλύψεις και επαγωγικές σκέψεις, ο Ράιχ  βρήκε ότι η οργόνη είναι πρωταρχική, αρχέγονη, κοσμική ενέργεια από την οποία προήλθε η ζωή, και η ύλη γενικότερα! Τα υλικά σώματα έμβια ή άβια είναι κατά κάποιο τρόπο εμβαπτισμένα με οργόνη η οποία στην περίπτωση της ζωντανής ύλης είναι συμπυκνωμένη και περιορισμένη εντός μεμβράνης. Με άλλα λόγια  έχουμε ποσά οργόνης μέσα σε οργανική κύστη. Η οργόνη συνιστά βασικό συστατικό της ζωής. Ακριβώς γι’ αυτό έχει τη δυνατότητα να τη συντηρεί και να την αναπτύσσει όπως έχουν δείξει πάμπολλα πειράματα, βοηθά τις μορφές ζωής να αναπτυχθούν (σπόροι μέσα σε οργονοσυσσωρευτές) αλλά και να επιβιώνουν από ασθένειες.

Η οργόνη εκτείνεται παντού στο χώρο, ενυπάρχει μέσα σε κάθε κύτταρο έμβιων όντων, ενώ ταυτόχρονα κινείται και πάλλεται τόσο στο εξωτερικό πεδίο όσο και στο εσωτερικό του ανθρωπίνου σώματος. Βρίσκεται στην ατμόσφαιρα, στη θάλασσα, στο έδαφος, στο Σύμπαν, με λίγα λόγια βρίσκεται παντού. Είναι αυθορμήτως κινούμενη, διεγέρσιμη, διαστελλόμενη και συστελλόμενη, είναι ελεύθερη ενέργεια και ικανή να διατηρεί παλμό.

Ο Ράιχ αναφέρει ότι όλος ο Πλανήτης μας περιβάλλεται από ένα κέλυφος οργόνης, – ένα ενεργειακό κάλυμμα το οποίο κινείται πιο γρήγορα από την περιστροφή της Γης, από την Δύση προς την Ανατολή. Την οργόνη μπορούμε να την παρατηρήσουμε οπτικά – να τη φωτογραφίσουμε – να τη μετρήσουμε με επιστημονικά όργανα, όπως θερμόμετρα, ηλεκτροσκόπια, και ειδικούς ανιχνευτές ακτινοβολίας Γκάιγκερ – Μίλερ. (Αυτοί πρέπει να είναι φτιαγμένοι με λυχνίες κενού και έχουν παραμείνει αρκετό καιρό σε συσσωρευτή. Στην ουσία οι λυχνίες κενού φορτίζονται κι έτσι ο μετρητής αποκτά την ισχύ να καταγράφει τους παλμούς της οργόνης). Την οργόνη μπορούμε επίσης να την αισθανθούμε, ένα γεγονός που συμβαίνει με πολλούς τρόπους! Είναι πραγματική και όχι κάποια ιδέα στο μυαλό του Ράιχ, ο οποίος κατάφερε να την προσδιορίσει με μεγάλη ακρίβεια και να ανακαλύψει πειραματικά πολλές από τις ιδιότητές της. Ας θυμόμαστε ότι η οργόνη είναι ενέργεια που διαπερνά όλα τα υλικά (δεν εμποδίζεται π.χ. από μπετό ή στρώματα μολύβδου, σαν τη ραδιενέργεια, όπως φάνηκε στο συγκλονιστικό πείραμα όρανουρ), αλλά κινείται μέσα σε αυτά με διαφορετικές ταχύτητες! Όλα τα υλικά την επηρεάζουν, είτε έλκοντας, είτε αντανακλώντας την. Η ποσότητα της οργόνης σε έναν συγκεκριμένο χώρο αλλάζει, δεδομένου ότι αυτή βρίσκεται σε συνεχή κίνηση.

Στο βιβλίο του «Η κοσμική υπέρθεση»,[5] μίλησε επίσης για γαλαξιακού επιπέδου οργονοτικά ρεύματα – πεδία από το οποία προέρχεται και το δικό μας πλανητικό ενεργειακό πεδίο. Η παραδοχή της ύπαρξης της οργόνης (του αιθέρα) συνεπάγεται ότι επιφέρει κοσμογονικές αλλαγές στη φυσική εάν γίνει αποδεκτό στις πλήρεις διαστάσεις του το ζήτημα. Στο ίδιο βιβλίο προχώρησε σε συγκλονιστικές εκτιμήσεις – ερμηνείες υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων, ότι κάθε πλανήτης έχει οργονοενεργειακό περίβλημα που περιστρέφεται ταχύτερα από τον πλανήτη και ότι αυτό είναι που τον μεταφέρει και τού δίνει τον στροβιλισμό του. Στην περίπτωση της Γης υπάρχουν δύο κύρια οργονοενεργειακά ρεύματα. Αυτό του ισημερινού και το γαλαξιακό ρεύμα οργόνης, το οποίο την «ωθεί»  και της δίνει την κλίση που έχει. Η συνάντηση με το γαλαξιακό ρεύμα συμβαίνει στο σημείο όπου βρίσκεται το γνωστό «Τρίγωνο των Βερμούδων», εκεί όπου συμβαίνουν μυστηριώδεις εξαφανίσεις πλοίων, αεροπλάνων και άλλα ανεξήγητα φυσικά φαινόμενα. Ο Ράιχ όταν τα έγραφε αυτά αγνοούσε τα μυστηριώδη φαινόμενα που σταδιακά έγιναν γνωστά, παρά τις προσπάθειες συγκάλυψης.

Για τη βαρύτητα δήλωσε πως ναι μεν είναι πραγματική, όμως δεν είναι το αποτέλεσμα τής έλξης των μαζών, αλλά της συγκλίνουσας ροής και υπέρθεσης δύο οργονοενεργειακών ρευμάτων. Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι άρχισε να αντιλαμβάνεται τα λάθη της φυσικής για τη βαρύτητα με ένα απλούστατο πείραμα. Ζύγισε ένα μπαλόνι πριν και μετά την τοποθέτησή του σε συσσωρευτή για να βρει ότι η φόρτιση με οργόνη μειώνει το βάρος του! Σημειώνουμε εδώ ότι στο τέλος τής ζωής του είχε ανακαλύψει το μυστικό τής αντιβαρύτητας, καταγράφοντάς το στο βιβλίο του με τίτλο «Creation», το οποίο ήταν γεμάτο εξισώσεις και «χάθηκε» στη φυλακή, με το θάνατό του… Εάν ο Ράιχ επιζούσε η θεωρία του για την αντιβαρύτητα θα καταργούσε αυτομάτως τη θεωρία της σχετικότητας, η οποία ισχυρίζεται ότι η ύλη άσχετα από το ηλεκτρικό φορτίο της, παράγει μόνο μια ελκτική βαρυτική δύναμη.

Οι αγγλομαθείς αναγνώστες ας δουν αυτά τα τρία βίντεο μικρής διάρκειας. Το συνολικό ντοκιμαντέρ φτιάχτηκε από τον υποδιευθυντή του Μουσείου Βίλχελμ Ράιχ, Κέβιν Χίντσι, και είναι εξαιρετικό καθώς περιγράφει συνοπτικά όλη τη δουλειά και όλες τις κατασκευές του εξαίρετου αυτού επιστήμονα. Έκπληξη προκαλεί το μοτέρ το οποίο ενεργοποιείται από το οργονοτικό πεδίο του ανθρώπινου σώματος.

Το φιλμ αυτό έχει τίτλο “Ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει..

Τα βίντεο εδώ:

Μέρος 1ο: http://youtu.be/h7AjkpK5Q3k

Μέρος 2ο: http://youtu.be/oHeUDiORreU

Μέρος 3ο: http://youtu.be/zItcVDKX3ZU

Μια φωτογραφία πλήρης νοημάτων για τη φύση του κόσμου μας και των ανθρώπων.

5. Οι ιδιότητες της οργόνης [Επιστροφή στην Κορυφή]

Ο Ράιχ χρησιμοποίησε την οργόνη για ιατρικούς και γενικότερα επιστημονικούς σκοπούς, ενώ κατάφερε να κατασκευάσει μικρά μοτέρ τα οποία κινούνταν με οργονοενέργεια. Ένας συνεργάτης του, με τον οποίο επεξεργαζόταν εξισώσεις οργόνης, εξαφανίστηκε  κλέβοντας δύο οργονομοτέρ. Ποτέ δεν εντοπίστηκε αν και ειδοποιήθηκε το FBI. Το γεγονός της κλοπής έγινε μετά το 1948 όταν πρωτολειτούργησε έναν οργονοκινητήρα διεγείροντας έναν συσσωρευτή οργόνης. Με μισό volt ηλεκτρισμού παρήγε ενέργεια ικανή να βάλει σε λειτουργία κινητήρα 25 volt!

Ένα γεγονός στην αρχική ανακάλυψη των κινητικών ιδιοτήτων της οργόνης, αποκαλύπτει τον πολυεπίπεδο πόλεμο που δέχθηκε ο Ράιχ. Όταν διαπίστωσε την κινητήρια δύναμη της οργόνης θέλησε να την κατοχυρώσει κατά κάποιο τρόπο νομικά. Δηλαδή, μόλις βεβαιώθηκε ότι η οργόνη μπορεί να κινεί την ύλη, κάλεσε πολλούς συνεργάτες του να παρατηρήσουν το φαινόμενο και να υπογράψουν ένορκη βεβαίωση ότι πράγματι το παρατήρησαν. Μεταξύ αυτών που υπέγραψαν τη βεβαίωση ήταν και ο δικηγόρος του, Πίτερ Μιλς, ο οποίος αργότερα, όταν προσελήφθη από την πολιτεία Μέιν στη θέση του εισαγγελέα, ήταν αυτός που ξεκίνησε τη δικαστική δίωξη εναντίον του Ράιχ υποστηρίζοντας ότι η οργόνη δεν υπάρχει(!)

Έτσι είναι τα πράγματα σε αυτό τον πλανήτη, οτιδήποτε συντηρεί και προάγει την ζωή συκοφαντείται, αποσιωπάται κυνηγιέται και τελικά εξοντώνεται. Όταν η ατμόσφαιρα πλημμυρίζει με χρήμα, τότε το ψέμα γίνεται αλήθεια.

 

Η οπτική παρατήρηση της Οργόνης:

Η σαφής και αναμφισβήτητη οπτική παρατήρηση της ατμοσφαιρικής οργόνης, εκτός από το συγκλονιστικό πείραμα των βιόντων, έγινε (όπως είπαμε) όταν ο Ράιχ έμπαινε στο οργονοδωμάτιο και παρατηρούσε για ώρες στο απόλυτο σκοτάδι τα φαινόμενα φωταύγειας. Μια ακόμα συγκλονιστική οπτική παρατήρηση τον έπεισε ότι η οργόνη υπάρχει παντού στην ατμόσφαιρα όταν χρησιμοποίησε τηλεσκόπιο 3,5 ιντσών, με δυνατότητα μεγέθυνσης 185Χ, με το οποίο παρατηρούσε την πλευρά των βουνών πάνω από μια λίμνη, που βρισκόταν 4 με 8 μίλια απέναντι από το Όργονον, στο κτήμα του που βρισκόταν στην πολιτεία Μέιν των ΗΠΑ. Όταν έστρεφε το τηλεσκόπιο προς τα νότια σε μεγέθυνση μόνο 60 Χ, τότε έβλεπε μια κυματιστή παλλόμενη κίνηση, που κατευθυνόταν σχεδόν πάντα από τη Δύση προς την Ανατολή. Η ροή αντιστρεφόταν και γινόταν από Ανατολή προς Δύση, μόνο όταν επρόκειτο να αλλάξει ο καιρός και να έρθει βροχή. Ο Ράιχ παρατήρησε ότι αυτό το απίστευτο φαινόμενο είναι συνεχές. Είτε όταν υπάρχει αέρας, είτε όχι, είτε όταν ο άνεμος φυσά νότια, είτε βόρεια ή από οποιαδήποτε κατεύθυνση, είτε είναι ισχυρός είτε αδύναμος. Διαπίστωσε ακόμα ότι το φαινόμενο συμβαίνει είτε η θερμοκρασία είναι μεγάλη είτε μικρή και αντιστρέφεται, κινούμενο ανατολικά – δυτικά μόνο όταν επέρχεται καταιγίδα. Μια ακόμα συγκλονιστική παρατήρησή του ήταν ότι η κίνηση της ενέργειας δεν εμφανίζεται ποτέ από Βορρά προς Νότο ή από Νότο προς Βορρά, ενώ δεν είναι δυνατό να γίνει αντιληπτή εάν στρέψουμε και κοιτάξουμε με το τηλεσκόπιο προς τα δυτικά ή τα ανατολικά.

Η επιστήμη προσπαθεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο τής μπλε φωταύγειας, όπως αυτό που βλέπουμε στη συγκεκριμένη πλαγιά της Βάλια Κάλντα, με διάφορες υποθέσεις. Για παράδειγμα λένε ότι το μπλε είναι αποτέλεσμα της πρωινής ή απογευματινής ομίχλης, η οποία με την υγρασία που περιέχει δίνει το μπλε χρώμα. Ή ακόμα ότι το μπλε (συγκεριμένου δάσους στην Αυστραλία) προέρχεται από αιθέρια έλαια εκλυόμενα από δέντρα ενός είδους ευκαλύπτου. Καλό είναι, πέρα από αυτές τις μη αποδείξιμες (εργαστηριακά) ερμηνείες, να θυμόμαστε ότι ο Ράιχ βρήκε (στο εργαστήριό του) ότι το νερό έχει τεράστια οργονοτική φόρτιση και άρα είναι πολύ πιθανό η μπλε απόχρωση να είναι η φωταύγεια της οργόνης… Φωτογραφία του Γρεβενιώτη Δασολόγου κ. Γιάννη Τζατζάνη

Το χρώμα της Οργόνης:

Το μπλε (ή πρασινο-μπλε) είναι το κύριο χρώμα της Οργόνης, όπως μπλε φαίνεται και ο πλανήτης μας. Οι φωτογραφίες που έχουν παρθεί από το διάστημα δείχνουν ξεκάθαρα το μπλε οργονοτικό πεδίο της Γης. Η κλασική φυσική προσπαθεί να εξηγήσει το μπλε χρώμα της ατμόσφαιρας με την διάχυση του φωτός, αλλά και το τρεμόσβημα των άστρων. Αν το τρεμόσβημα είναι αποτέλεσμα της διάχυσης του φωτός, τότε θα έπρεπε να είναι ομοιόμορφο σε όλο τον ουρανό. Ωστόσο αυτό δεν συμβαίνει. Το τρεμόσβημα είναι εξαιρετικά αδύνατο κοντά στο φως του Φεγγαριού, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, επειδή η διάχυση φωτός κοντά στο Φεγγάρι είναι πολύ ισχυρότερη, άρα και το τρεμόσβημα θα έπρεπε να είναι ισχυρότερο, κάτι που δεν συμβαίνει.

Ένα άλλο φαινόμενο, που έχει περάσει παντελώς απαρατήρητο από τους αστροφυσικούς είναι η ολοφάνερη

Με το μπλε-βιολετί χρώμα διακρίνεται μέσα σε σωλήνα κενού η φωταυγούσα οργόνη. Με το πείραμα αυτό ο Ράιχ έδειξε ότι τα βιβλία φυσικής πρέπει να ξαναγραφούν καθώς είναι παντελώς αδύνατο σε σωλήνα κενού 0,5 mm πίεσης να παραχθεί φωταύγεια με διοχέτευση μόνο 250 volts, όταν είναι γνωστό ότι απαιτούνται 50.000 volts. Η φωτογραφία βρίσκεται στο βιβλίο τού Ράιχ «Κοσμική Υπέρθεση» μόνο στην αγγλική έκδοση. Ο σωλήνας κενού τοποθετήθηκε σε συσσωρευτή οργόνης για διάστημα 2-3 εβδομάδων για να φορτιστεί με οργονοενέργεια και αποδείχθηκε ότι εμφανίζει φωταύγεια ακόμα και μέσω απλής επαφής με ηλεκτροστατική ράβδο. Με βάση τη φυσική κατασκευή του ένας σωλήνας κενού περιέχει σχεδόν το απόλυτο κενό και είναι αδύνατο να φωταυγεί με ηλεκτροστατική ράβδο ή ακόμα και με μικρή ηλεκτρική φόρτιση. Άραγε, θα έπρεπε να τιμηθεί ο Ράιχ, έστω και μετά θάνατο, με Βραβείο Νόμπελ γι΄αυτή τη συγκλονιστική ανακάλυψη;

αντίφαση που υπάρχει μεταξύ της λαμπρότητας του νυχτερινού ουρανού και της απόλυτης σκοτεινιάς του Διαστήματος, όπως έχει παρατηρηθεί από τους αστροναύτες και από πολλές διαστημικές φωτογραφίες. Ο Ράιχ είχε δηλώσει ότι η λαμπρότητα των άστρων που βλέπουμε τη νύχτα όταν βρισκόμαστε μακριά από φωτεινές γήινες πηγές οφείλεται στη διέγερση του οργονοενεργειακού πεδίου της Γης. Με άλλα λόγια η διαστημική ακτινοβολία “χτυπά” το οργονοενεργειακό πεδίο, το διεγείρει και αυτό είναι που ακτινοβολεί τη λαμπρότητα του φωτός τους. Εκτός της Γης, στο Διάστημα, υπάρχει το απόλυτο σκοτάδι, που τόσο έχει συζητηθεί από αστροναύτες, επειδή η συγκέντρωση οργόνης είναι πολύ αραιότερη και δεν μπορεί να φωταυγήσει επαρκώς τον κενό χώρο.

Είναι γνωστό ότι η  ΝΑΣΑ επιδιώκει να συντηρεί και να εκτοξεύει τηλεσκόπια εκτός τής γήινης ατμόσφαιρας με το επιχείρημα ότι η έλλειψη ατμόσφαιρας δίνει καθαρότερες εικόνες του Διαστήματος. Πράγματι, αυτό συμβαίνει, αλλά αυτό που δεν εξηγείται είναι η παρατήρηση από όλους τους αστροναύτες και από την προσεκτική εξέταση των φωτογραφιών του Μεγάλου Σκοταδιού εκεί έξω.

Η παρατήρηση ενός αστροναύτη της αποστολής Απόλλων 17 όταν βρέθηκε στη Σελήνη είναι χαρακτηριστική: “Πολλά χρόνια προσπαθούσα να φανταστώ πώς θα μοιάζει το θέαμα. Τίποτα όμως δεν ήταν όπως το φανταζόμουν. Καθώς στεκόμουν στην κοιλάδα του Ταύρου αντίκρισα το εκτυφλωτικά φωτισμένο τοπίο, με έναν Ήλιο που κανείς ποτέ δεν είχε δει τόσο λαμπρό, κι έναν ουρανό απίστευτα σκοτεινό με τα βουνά να υψώνονται στην κάθε πλευρά του”. (από το βιβλίο “Η αυτοβιογραφία του Φωτός” σελ. 93-94, του καθηγητή φυσικής και τέως πρύτανη του πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργου Γραμματικάκη).

Εδώ βλέπουμε ότι στη Σελήνη, η οποία προφανώς έχει κατά πολύ ασθενέστερο οργονοενεργειακό περίβλημα από τη Γη, υπάρχει “ένας ουρανός απίστευτα σκοτεινός” και κανείς αστροφυσικός να μην έχει ασχοληθεί για να εξηγήσει αυτό το απολύτως παράδοξο φαινόμενο. Σύμφωνα με τη θεωρία ο ουρανός κατά τη νύχτα στη Σελήνη θα έπρεπε να είναι απίστευτα λαμπρός, επειδή η έλλειψη ατμόσφαιρας έπρεπε να αφήνει να φθάνει στη επιφάνεια της Σελήνης στο πλήρες εύρος της η λαμπρότητα των αστεριών του Σύμπαντος, κάτι που (βεβαίως) δεν συμβαίνει!

Η μόνη ερμηνεία γι’ αυτό το κατάμαυρο φαινόμενο είναι ότι στο Διάστημα δεν υπάρχει ισχυρό πεδίο οργόνης. Γι΄ αυτό η κοσμική ακτινοβολία και κάθε είδος ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, δεν μπορούν να το διεγείρουν και να το κάνουν να φωταυγεί τόσο ισχυρά, όπως ακριβώς συμβαίνει με το ισχυρό ενεργειακό περίβλημα του πλανήτη Γη, το οποίο όταν διεγείρεται λάμπει προκαλώντας το γνωστό δέος που νιώθουμε όταν βλέπουμε την έντονη φωταύγεια του νυχτερινού έναστρου ουρανού μας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Γη συνιστά στην ουσία έναν κολοσσιαίο οργονοσυσσωρευτή. Στον πυρήνα της υπάρχουν μέταλλα και στο εξωτερικό της οργανικά υλικά, νερό, χώμα κ.λπ. Πρόκειται  για τεράστιο φυσικό δυναμό οργόνης και πιθανώς αυτός είναι ο λόγος που αναπτύχθηκε η ζωή με τέτοια τεράστια ποικιλία και αφθονία στον πλανήτη μας. Εάν ισχύει αυτή η εκτίμηση, τότε θα πρέπει να παρατηρηθεί σύντομα με την εξερεύνηση που κάνουμε στους πλανήτες ή τους δορυφόρους του Ηλιακού μας συστήματος, ότι εκείνοι που έχουν μέταλλα στο εσωτερικό τους και οργανικό περίβλημα στο εξωτερικό τους θα έχουν αναπτύξει κάποια είδη μικροβιακής ή άλλης ζωής, ανάλογη με την ισχύ του ενεργειακού πεδίου που έχει δημιουργήσει η ποιότητα και η διαστρωμάτωση των υλικών τους.

Η οργόνη εμφανίζεται κυρίως με μπλε χρώμα. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια δεν είναι κόκκινα. Στην πραγματικότητα είναι μπλε, ενώ διατηρούν κι ένα αχνό ασημί – μπλε πεδίο, το οποίο η παραδοσιακή αιματολογία το θεωρεί ως μόνιμο τεχνητό παράγωγο του μικροσκοπίου (artefact). Ωστόσο κάτι τέτοιο είναι το απόλυτο λάθος. Δεν είναι επιστημονική εξήγηση, επειδή το πεδίο του αιμοσφαιρίου αυξάνεται ή μειώνεται ανάλογα με το ενεργειακό σφρίγος του κάθε οργανισμού. Εάν ήταν τεχνητό φαινόμενο θα έπρεπε να παραμένει αναλλοίωτο. Επιπλέον, εάν τα αιμοσφαίρια τα δούμε σε μεγέθυνση πάνω από 2000 Χ παρατηρούμε ότι τα νεκρά αιμοσφαίρια δεν έχουν πεδίο, ενώ θα έπρεπε, σύμφωνα με την παραδοσιακή εξήγηση. Επίσης είναι μαύρα και όχι μπλε και μη κινητικά, ενώ τα ζωντανά είναι μπλε και πάλλονται. Ο Ράιχ παρατήρησε ότι παύει η κινητικότητα στα νεκρά αιμοσφαίρια, ακριβώς επειδή φεύγει η ενεργειακή φόρτιση που δίνει την κίνηση και ταυτόχρονα εξαφανίζεται το μπλε οργονοτικό τους χρώμα.

Οι δύο φωτογραφίες δείχνουν διαφορετική ποιότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων. Βρίσκονται σε ιστοσελίδα του Αμερικανικού Κολεγίου Οργονομίας και το θέμα τους αφορά εργαστηριακά σεμινάρια που προσφέρει το Α.Κ.Ο. σε άτομα με ή χωρίς επιστημονική εκπαίδευση, με στόχο να γίνουν ευρύτερα γνωστά μερικά από τα οργονοενεργειακά φαινόμενα φόρτισης (αριστερά) ή μειωμένης φόρτισης (δεξιά) του αίματος. http://www.orgonomy.org/training_lab_course.html

Ο Ράιχ έκανε μια ακόμα απίστευτη ανακάλυψη στο χώρο της φυσικής ερευνώντας τις ιδιότητες της οργόνης. Βρήκε ότι λυχνίες κενού (θυμηθείτε όσα είπαμε λίγο πριν για τον μετρητή Γκάιγκερ – Μίλερ) που έχουν ένα ηλεκτρόδιο σε κάθε μια από τις δύο άκρες τους, όταν έχουν τοποθετηθεί προηγουμένως μέσα σε συσσωρευτή, έτσι ώστε να φορτιστούν με οργόνη, φωταυγούν με (κυρίως) μπλε χρώμα όταν εφαρμοστεί ασθενής ηλεκτρική τάση 250 βολτ. Εάν δεν φορτιστούν με την τοποθέτησή τους σε συσσωρευτή οργόνης, τότε απαιτούνται 50.000 βολτ για να δοθεί το έναυσμα στα δύο ηλεκτρόδια και να υπάρξει το γνωστό φωτεινό τόξο. Βρήκε επίσης ότι η φωταύγεια σωλήνων κενού συμβαίνει ορισμένες φορές και χωρίς ηλεκτρική τάση, αρκεί να υπάρξει επαφή με κάποιο οργανικό υλικό π.χ. μια πλαστική χτένα που έχει φορτιστεί προηγουμένως με πολύ ελαφρά τριβή.

Τα σύννεφα της καταιγίδας διατηρούν ένα βαθύ μπλε χρώμα διότι εμπεριέχουν μεγάλο οργονοτικό φορτίο, που επιπλέον βρίσκεται σε ενεργειακό στροβιλισμό. Το χρώμα του ξύλου που βρίσκεται σε αποσύνθεση είναι μπλε, όπως μπλε γίνονται και τα βάθη των ωκεανών, (ενώ δεν θα έπρεπε με βάση την παραδοσιακή φυσική), όταν φωτιστούν με κάποιο φως.

Αλληλεπίδραση με άλλα υλικά:

Ο Ράιχ μετά από μελέτες παρατήρησε ότι τα οργανικά υλικά όπως το μαλλί, το βαμβάκι, το γυαλί και άλλα, είναι καλοί αγωγοί της οργονοενέργειας, την έλκουν και την απορροφούν. Επίσης τα μέταλλα την έλκουν αλλά την αντανακλούν προς όλες τις κατευθύνσεις. Η οργονοενέργεια διαπερνάει τα πάντα και βρίσκεται παντού, είναι κινούμενη ταλαντώνεται, και αλλάζει η πυκνότητά της από μέρος σε μέρος. Έχει παρατηρηθεί ότι η φόρτιση του συσσωρευτή είναι καλύτερη σε περιοχές που βρίσκονται κοντά στον ισημερινό, σε μεγάλο υψόμετρο και με χαμηλό δείκτη υγρασίας. Και αυτό διότι το νερό έλκει πάρα πολύ την οργόνη και αντίστροφα. Στην αμοιβαία έλξη νερού και οργόνης βασίζεται η λειτουργία του νεφοδιαλυτή[10]

Photo: James Demeo

Αποδείξεις για την ύπαρξη της Οργόνης:

  • Η διαφορά θερμοκρασίας στο εσωτερικό ενός συσσωρευτή οργόνης με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος χώρου έξω από τον συσσωρευτή. Η θερμοκρασία είναι περίπου 3 με 5 βαθμούς μεγαλύτερη στο εσωτερικό του συσσωρευτή. Η διαφορά αυτή σχεδόν μηδενίζεται κατά τη διάρκεια βροχερού καιρού όπου το πεδίο της οργόνης στην επιφάνεια της Γης είναι ασθενές (αλλά είναι ισχυρό στην ατμόσφαιρα)
  • Η εκφόρτιση του ηλεκτροσκοπίου στο εσωτερικό του συσσωρευτή παίρνει πιο πολύ χρόνο από ό,τι στον αέρα, έξω από τον συσσωρευτή.
  • Το χρώμα του Ουρανού, το χρώμα των βιόντων, το χρώμα των αιμοσφαιρίων, το χρώμα του ξύλου που σαπίζει, το χρώμα πολλές φορές της ομίχλης, το μπλε περίβλημα του πλανήτη από φωτογραφίες παρμένες από το διάστημα, το μπλε περίβλημα – φόντο των γαλαξιών  και άλλα. Ο Τζέιμς Ντεμέο στο βιβλίο του “Εγχειρίδιο συσσωρευτή οργόνης” έχει μια φωτογραφία από την προσσελήνωση του Άρμστρονγκ στη Σελήνη όπου λόγω της χαμηλής βαρυτικής έλξης φαίνεται έντονα το μπλε οργονοτικό πεδίο του αστροναύτη στη φωτογραφία.
  • Η αίσθηση ζέστης, η ροή θερμότητας (ή ζέστης) και με αρκετή έκθεση τα τσιμπήματα που νιώθει όποιος καθίσει στο εσωτερικό του συσσωρευτή μια ηλιόλουστη και καθαρή ημέρα. Παρατηρείται άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος, έντονη εφίδρωση ειδικά κατά την εαρινή και καλοκαιρινή περίοδο και επίσης, όσο περίεργο και να ακούγεται, κοκκίνισμα του δέρματος! Έχω παρατηρήσει ότι η ροή θερμότητας γίνεται αντιληπτή από το πρώτο πεντάλεπτο στον συσσωρευτή και ακόμη και τις κρύες ημέρες με χαμηλές θερμοκρασίες.
  • Η πτώση της πίεσης του αίματος τόσο της μικρής όσο και της μεγάλης σε ημέρα με ηλιοφάνεια (δηλαδή με μεγάλη ενεργειακή φόρτιση στο συσσωρευτή) σε άτομα με προβλήματα πίεσης! Το φαινόμενο αυτό το έχω δοκιμάσει προσωπικά όπως και φίλοι μου και μας εξέπληξε! Μετρήσαμε την πίεση πριν, κατά τη διάρκεια της ακτινοβόλησης και μετά, με απίστευτα αποτελέσματα! Ο Ράιχ εξηγεί ότι αυτό συμβαίνει λόγω της φόρτισης από την εξωτερικά προερχόμενη ενέργεια στα περιφερειακά αιμοφόρα αγγεία τα οποία διαστέλλονται και γι΄αυτό το λόγο η πίεση του αίματος μειώνεται.
  • Φαινόμενα ακτινοβολίας από καλλιέργειες βιόντων! Καλλιέργειες βιόντων φτιαγμένες από άμμο θάλασσας (βιόντα SAPA “Sand Packets”) εκπέμπουν ισχυρή ακτινοβολία η οποία μπορεί να γίνει αισθητή και ορατή σε σκοτεινούς θαλάμους! Επιπλέον ο Ράιχ παρατήρησε ότι η ακτινοβολία αυτή “θόλωνε” φωτογραφικά φιλμ, προσέδιδε δε στατικό φορτίο σε μονωτήρες(!) και μαγνητικό φορτίο σε χαλύβδινα εργαστηριακά εργαλεία όπως τσιμπίδες, ψαλίδια και άλλα. Επίσης η επίδραση της ακτινοβολίας των βιόντων είχε έντονη επίδραση και στο προσωπικό που δούλευε στο εργαστήριο όπου γίνονταν οι μελέτες.
  • Φωτογραφίες ακτίνων Χ: Ο Ράιχ παρατήρησε το φαινόμενο φαντάσματος των ακτίνων Χ! Το φαινόμενο αυτό ήταν ένα αυθόρμητο – ανεξήγητο θόλωμα στα φιλμ μετά από ακτινοβόληση με ακτίνες Χ! Ο Ράιχ το απέδωσε στη διέγερση του πεδίου οργόνης του οργανισμού που προσβαλλόταν από ακτίνες Χ και δημοσίευσε αρκετές φωτογραφίες όπου τα “φαντάσματα” δημιουργήθηκαν σκόπιμα με διέγερση του οργονοτικού πεδίου με συσκευή ακτινοβόλησης ακτίνων Χ!
  • Σπόροι και φυτά τα οποία έχουν εκτεθεί για αρκετό διάστημα σε συσσωρευτές οργόνης εμφανίζουν συνήθως υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και καρποφορίας. Αυτό είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και ευρέως επαναληφθέντα πειράματα με οργονοσυσσωρευτή.
  • Η οργονοενέργεια μπορεί να μετρηθεί με μετρητές Γκάιγκερ – Μίλερ.
  • Για μένα, η μεγαλύτερη απόδειξη εκτός όλων όσων αναφέρθηκαν έως εδώ, είναι η ανάγνωση των βιβλίων του Ράιχ “Η λειτουργία του οργασμού” και ”Η βιοπάθεια του καρκίνου”, στα οποία το βάθος της ανάλυσης, η επιστημονική νοοτροπία και το πλήθος των μελετών – πειραμάτων καθώς και η διαυγής σκέψη του Ράιχ, δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης.

Ο Ράιχ καθώς χειρίζεται μια συσκευή αλλαγής καιρικών συνθηκών. Η ανακάλυψη της συσκευής (cloudbuster) προήλθε στη διάρκεια της απεγνωσμένης προσπάθειάς του να διαφοροποιήσει την ενέργεια της περιοχής όπου ζούσε (το Όργονον), μετά τις καταστροφικές εξελίξεις σε ανθρώπους και περιβάλλον, που πυροδότησε το πείραμα όρανουρ όταν τοποθέτησε ένα μιλιγκράμ ραδίου μέσα σε συσσωρευτή οργόνης. Δεν θα πρέπει να συγχέεται με παρόμοια συσκευή με το ίδιο όνομα των Don και Carol Croft, που (υποτίθεται) ότι ανακαλύφθηκε για να ακυρώνει τις επιδράσεις του HAARP, ή το chembuster που (υποτίθεται) ακυρώνει τα chemtrails. Σχετικά με το αν πρέπει να γράφεται, “νεφοδιαλύτης” ή “νεφοδιαλυτής”, προτιμήθηκε το δεύτερο ως νεολογισμός επειδή πρόκειται για την πολύπλοκη και μερικές φορές αμφίδρομη ενεργειακή επίδραση δύναμης σε κάτι και όχι για τον χημικό διαλύτη.

6.  Το ημερολόγιο της αθλιότητας [Επιστροφή στην Κορυφή]

 

Δυστυχώς για ακόμη μια φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας το φαινόμενο οργόνη και Βίλχελμ Ράιχ δημιούργησε πολλά προβλήματα στη ομαλή ροή και κυριαρχία του καπιταλιστικού – τραπεζο – οικονομικού – κομματικού και επιστημονικού κατεστημένου. Ο Ράιχ δυστυχώς αποκάλυψε επώδυνες πραγματικότητες και μεγάλες αλήθειες τις οποίες δεν δέχεται εύκολα ο άνθρωπος, πόσο μάλλον σε μια περίοδο όπου ο ναζισμός και φασισμός γνώριζε έξαρση και αιματοκυλούσε τον πλανήτη. Η τακτική της νεοφερμένης τότε νέας τάξης πραγμάτων και “ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης” υπό τον ζυγό βεβαίως της ναζιστικής Γερμανίας αλλά και των συμμάχων κρατών όπου και εκεί βασίλευε η βαθιά μάστιγα του τραπεζο – οικονομικού κατεστημένου κυνήγησε, πολέμησε, συκοφάντησε και εν τέλει φυλάκισε και σκότωσε τον Βίλχελμ Ράιχ, αντί να του απονέμει τα λαμπρότερα παράσημα και εύσημα για τη δουλειά του! Αρκεί να σκεφτούμε ότι έστω και μία από τις ανακαλύψεις του να ήταν αληθινή θα έπρεπε ήδη να έχει τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ. Η χιλιόχρονη και παγιωμένη θωράκιση[11] της ανθρωπότητας δεν κατάφερε να κατανοήσει την ενέργεια της ζωής – τις χρήσεις της και τη συμπαντική πάνω από όλα προέλευσή της, επειδή η αντίληψη της αθλιότητάς μας επιτρέπεται να συμβεί έως ένα όριο, πέρα από αυτό το όριο οτιδήποτε επεκτείνει την κατανόησή της δημιουργεί αφόρητη αναστάτωση και οδύνη και άρα πρέπει να καταστραφεί.

Παραθέτουμε εδώ μια συλλογή άρθρων που γράφτηκαν για τις περιπέτειες που είχε ο Ράιχ σχεδόν από την αρχή της καριέρας του. Τα κείμενα είναι λεπτομερέστατα και εμπεριστατωμένα με τα κατάλληλα στοιχεία και θα σας βάλουν εις βάθος στην κατανόηση του συνόλου της πολεμικής που δέχθηκε και των συκοφαντιών, τις οποίες η συγκινησιακή πανούκλα εξαπέλυσε εναντίον ενός από τα πιο λαμπρά μυαλά του 20ού αιώνα, με τραγική κατάληξη τον θάνατο του ίδιου μετά από την φυλάκισή του στις ΗΠΑ.

Ακολούθησε η γνωστή μας από τον Μεσαίωνα ιερατική τακτική απύθμενης “αγάπης” και “στοργής” που περιελάμβανε την διάλυση με τσεκούρια των συσσωρευτών οργόνης,  και το κάψιμο όλων των βιβλίων, συγγραμμάτων, περιοδικών και όποιου άλλου γραπτού υλικού ακόμα και εάν δεν περιείχαν τη λέξη οργόνη, η οποία κατά το δικαστήριο χρησιμοποιείτο από τον Ράιχ για να διαφημίζει και να πουλάει τους συσσωρευτές του! Μια επιχειρηματολογία δηλαδή απίστευτης αθλιότητας και μια πρακτική που αποδεικνύει ότι ο στόχος της ήταν να εξαφανίσει όλο το έργο του, με την καύση βιβλίων που είχαν γραφεί πολύ πριν ανακαλύψει ο Ράιχ την οργόνη.  Δηλαδή μιλάμε για κανονική και με τον νόμο σύγχρονη ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ με όλους τους συντελεστές τις επί τω έργω.

Ο Βίλχελμ Ράιχ είναι ο μόνος επιστήμονας της σύγχρονης εποχής ο οποίος κυνηγήθηκε από πολλά κράτη, συκοφαντήθηκε από μέσα μαζικής ε(ξ)ημέρωσης, πολιτικά κόμματα, δημόσιους και επιστημονικούς οργανισμούς διαφόρων κρατών, κυνηγήθηκε από μυστικές υπηρεσίες με μεσαιωνικού τύπου τακτικές και υπηρέτες, καταδιώχθηκε με μανία από αδύναμα και λυσσασμένα ανθρωπάρια πιόνια της ελίτ της εποχής (η οποία δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα) τα οποία δεν μπορούσαν να τον ακούν – δεν άντεχαν καν στην ιδέα της ύπαρξής του. (Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανθρώπινης βλακείας και μικρότητας της εποχής του είναι ότι οι Ρώσοι και στη συνέχεια τα κομουνιστικά κόμματα τον κατηγορούσαν ως φασίστα και πράκτορα των Γερμανών, ενώ οι φασίστες της Γερμανίας και της Αυστρίας πίστευαν ότι είναι κομουνιστής και πράκτορας των Ρώσων. Τη σκυτάλη η Υπηρεσία Μετανάστευσης των ΗΠΑ και να τον φυλακίσει επειδή τον θεωρούσε έμμισθο πράκτορα των Γερμανών κομουνιστών. Είχε προηγηθεί έρευνα του FBI, για δύο χρόνια με τον περιβόητο αρχηγό του, τον Χούβερ, να ανησυχεί για τη δράση του Ράιχ και να ετοιμάζει τη σύλληψή του επειδή… (εδώ γελάνε) ο Ράιχ δίδασκε πολιτική οικονομία στο Σχολείο Κομουνιστών Εργαζομένων της Νέας Υόρκης και εξέδιδε κομουνιστικά έντυπα για να αποδειχθεί στη συνέχεια, ότι… πράγματι τα έκανε αυτά, αλλά αυτός που τα υλοποιούσε ήταν κάποιος άλλος Βίλχελμ Ράιχ, που είχε το ίδιο όνομα. Πάντως ο Ράιχ της ιστορίας μας δεν απέφυγε τελικά τη σύλληψη και τη φυλάκιση..

Δεν θα ήταν πιο εύκολο να τον άφηναν να εξευτελιστεί μόνος του;;;

Εμείς ως λογικοί άνθρωποι και μετά από χρόνια από αυτά τα άθλια που συνέβησαν, έχοντας πληροφορηθεί την κατάσταση αναρωτιόμαστε:  Αφού υποτίθεται η Οργόνη δεν υπάρχει(!) σύμφωνα με τα λεγόμενα των “επιφανών” επιστημόνων της εποχής εκείνης.. Για ποιο λόγο μια δημόσια υπηρεσία της Αμερικής ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) διέθεσε 10 χρόνια ερευνών και τεράστια χρηματικά ποσά για να κλείσει τον Ράιχ στην φυλακήΑφού η Οργόνη δεν υπάρχει και η οργονοθεραπεία είναι τσαρλατανισμός, προς τι όλο αυτό το άγριο χρονοβόρο και πολυδάπανο κυνήγι; Ας άφηναν το ζήτημα να κριθεί από τους καταναλωτές οργόνης. Αυτοί θα έριχναν τον Ράιχ στον Καιάδα εάν δεν έμεναν ευχαριστημένοι από τις συσκευές του. Βεβαίως το απίστευτο που συνέβη είναι ότι η FDA δεν κατάφερε να βρει έστω κι έναν δυσαρεστημένο χρήστη αν και έψαξε απεγνωσμένα να βρει κάποιον μεταξύ των 300 περίπου Αμερικανών καταναλωτών οργόνης, που είχαν συσσωρευτή.

 

Πραγματικά έτσι και ασχοληθείς σε βάθος με το θέμα δεν το χωράει ο νους σου ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΛΕΜΗΘΗΚΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Σίγουρα οι ανακαλύψεις του ενόχλησαν πολύ κόσμο, ή μάλλον ενόχλησαν πολλά συμφέροντα(!). Γιατί όπως και όλα τα μεγάλα σκάνδαλα που έχει να μας επιδείξει ο Μοντέρνος Δυτικός (σκουπιδόπολιτισμός πίσω από κάθε σκάνδαλο έχει ένα αίτιο και αφορμή.. Το χρήμα και μόνο το χρήμα!!! (Καθώς και η διατήρηση της ύπνωσης του κοσμάκη.. )

Διαβάστε τα παρακάτω και τα συμπεράσματα δικά σας..

Το ημερολόγιο της Αθλιότητας – Ιστορική Αναδρομή [Link]

http://yperthesi.wordpress.com/2010/07/19/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-1/

http://yperthesi.wordpress.com/2010/08/03/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-2/

http://yperthesi.wordpress.com/2010/08/16/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-3/

http://yperthesi.wordpress.com/2010/08/22/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-4/

Το σύμπαν

 

7. Η σύγχρονη φυσική ο απεμπολισμός του αιθέρα και η σκανδαλώδης συμπεριφορά του Αϊνστάιν με την οργόνη [Επιστροφή στην Κορυφή]

 

Ας δούμε τώρα τη θεωρία του αιθέρα η οποία ήταν κτήμα της επιστήμης μέχρις τον εξοβελισμό της κατά την εποχή του Αϊνστάιν αν και αυτός φαίνεται ορισμένες φορές να τη δέχεται. Αλλά μπροστά στη δική του φήμη και “πρόοδο” προς την πυρηνική εποχή, φαίνεται ότι επέλεξε να στείλει την ανθρωπότητα δεκαετίες πίσω.

Μεγάλο μέρος του σκανδάλου που συμμετέχει ως θύμα ο Ράιχ και πρωταγωνιστεί ως θύτης ο Αϊνστάιν είναι άγνωστο. Κάθε πρόσβαση στα αρχεία Αϊνστάιν γι’ αυτό το θέμα είναι απαγορευμένη. Ωστόσο από τα λίγα που γνωρίζουμε βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο φυσικός που άλλαξε τη μοίρα του πλανήτη μας, έδρασε καιροσκοπικά σαν ένα μικρός ανθρωπάκος μετά τη συνάντησή του με τον Ράιχ και τη γνώση του σε βάθος για την οργόνη.

Αρχικά ο Ράιχ όταν ανακάλυψε τη νέα μορφή ενέργειας, που ονόμασε οργόνη, πειραματιζόταν δύο χρόνια με τα φαινόμενά της μέχρι να προχωρήσει σε δημόσια ανακοίνωση, επειδή γνώριζε ότι το θέμα ήταν όχι μόνο συγκλονιστικό, αλλά και επικίνδυνο για την καριέρα του. Στα τέλη του 1940 αποφάσισε να γράψει μια επιστολή στον πλέον ειδικό, τον Αλβέρτο Αϊνστάιν, ο οποίος θεώρησε το θέμα εξαιρετικά ενδιαφέρον και τον κάλεσε σε συνάντηση.

Πήγε γεμάτος ελπίδες στο σπίτι του Αϊνστάιν στις 3.30, ένα χειμωνιάτικο απόγευμα τον Ιανουάριο τού 1941. Ανέβηκε στο δεύτερο όροφο, όπου ήταν το δωμάτιο μελέτης του σοφού με θέα στον πίσω κήπο. Ξεκίνησαν μια εγκάρδια συζήτηση. Μετά από συνομιλία που κράτησε σχεδόν πέντε ώρες(!) ο Αϊνστάιν είχε εντυπωσιαστεί. Ο Ράιχ είχε μαζί του ένα οργονοσκόπιο. Είναι μια συσκευή που μοιάζει με μικρό τηλεσκόπιο, όπου μέσω ειδικής διάταξης υλικών συγκεντρώνονται οι μονάδες οργονοενέργειας και γίνονται εύκολα ορατές.

Ο Αϊνστάιν κοίταξε μέσα στο οργονοσκόπιο και είδε κατάπληκτος την κινούμενη οργόνη. Προσπαθώντας να ερμηνεύσει το απίστευτο φαινόμενο, υποστήριξε ότι επρόκειτο για μετείκασμα. Ο Ράιχ του έδειξε πως δεν ήταν μετείκασμα με το απλό επιχείρημα, πως εάν επρόκειτο για ψευδαίσθηση των ματιών, τότε θα ήταν αδύνατο να μεγεθύνει κάποιος το φαινόμενο επειδή συνέβαινε μόνο και αποκλειστικά εντός του εγκεφάλου του και όργανο που να μεγεθύνει αυτά που είναι στον εγκέφαλό μας δεν είχε τότε ανακαλυφθεί ούτε και σήμερα. Έτσι, προς έκπληξη του Αϊνστάιν, χρησιμοποιώντας φακούς, μεγέθυνε τις μονάδες οργονοενέργειας, αφήνοντας τον Αϊνστάιν άναυδο και σε εσωτερικό αναβρασμό.

Στη συνέχεια ο Ράιχ του μίλησε για την κολοσσιαία ανακάλυψή του τις κύστεις βιόντων, δείχνοντάς του και μικροφωτογραφίες, για τις οποίες ο Αϊνστάιν έδειξε εξίσου εντυπωσιασμένος. Προς το τέλος της συνάντησης ο Ράιχ άρχισε να του αποκαλύπτει το σημαντικότερο γεγονός, την ανακάλυψή του για τη διαφορά θερμοκρασίας, μεταξύ του συσσωρευτή οργόνης και του περιβάλλοντος, γνωρίζοντας ότι αυτό το εύρημα είναι δύσκολα αφομοιώσιμο, ακόμα και από έναν σοφό.

Πράγματι ο Αϊνστάιν έμεινε κατάπληκτος. «Αυτό είναι αδύνατο – είπε -. Εάν είναι αληθινό θα αποτελεί μεγάλη βόμβα», (στα θεμέλια τής φυσικής). Ο Αϊνστάιν έδειχνε από εκεί και πέρα πολύ εντυπωσιασμένος. Νόμιζε πως ο Ράιχ ήταν φυσικός και ξαφνιάστηκε ακόμα μια φορά όταν έμαθε πως ήταν γιατρός. Όταν τον ρώτησε «τι άλλο κάνεις;» έμαθε πώς ο Ράιχ εκτός από βοηθός τού Φρόιντ για αρκετά χρόνια στο παρελθόν, εκείνη την περίοδο δίδασκε πειραματική φυσιολογία και βιοψυχολογία στο New School τής Νέας Υόρκης, ότι εκπαίδευε γιατρούς, διεξήγε έρευνα και διατηρούσε εκδοτικό οίκο.

– Μπορείς τώρα να καταλάβεις γιατί νομίζουν ότι είμαι τρελός; – ρώτησε τον Αϊνστάιν.

– Το καταλαβαίνω απόλυτα. – Απάντησε ο Αϊνστάιν εννοώντας πιθανώς όλους εκείνους που θεωρούσαν τρελές τις δικές του ιδέες.

Στη συνέχεια ο Ράιχ, για να ικανοποιήσει το αίτημα τού Αϊνστάιν για περαιτέρω έρευνα της οργόνης, τον επισκέφθηκε ξανά στο σπίτι του στις αρχές Φεβρουαρίου του 1941 μεταφέροντας στο Πρίνστον ένα συσσωρευτή, ώστε να επαναλάβει ο Αϊνστάιν το πείραμα και να ελέγξει εάν ίσχυε η “βόμβα’, δηλαδή η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ συσσωρευτή και περιβάλλοντος η οποία καταργούσε το απαράβατο δεύτερο αξίωμα της θερμοδυναμικής.

Ο Αϊνστάιν μετά περίπου 10 ημέρες μετρήσεων έστειλε μια απολύτως ανόητη απάντηση στον Ράιχ με την οποία παραδεχόταν ότι: Πράγματι υπάρχει διαφορά θερμοκρασίας, (νάτη η βόμβα στη φυσική) αλλά ως πηγή της θεωρούσε τα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα τού αέρα!

Εδώ γίνεται αυτονόητο, πως η βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής ρίχτηκε από τον ίδιο τον Αϊνστάιν. Και αυτό επειδή, στην επιστολή του γραμμένη στις 7 Φεβρουαρίου τού 1941, (δημοσιεύθηκε αργότερα στο βιβλίο «The Einstein Affair», στα ελληνικά (με την κακώς μεταφρασμένη και επιπλέον λογοκριμένη έκδοση η “Υπόθεση Αϊνστάιν”, από τις εκδόσεις Σπηλιώτη) επιβεβαίωσε τη διαφορά θερμοκρασίας και προχώρησε σε δύο άλλες πολύ σημαντικές «εξηγήσεις» που δείχνουν τον περίεργο ρόλο που έπαιξε σε αυτήν την ιστορία.

Όπως έγραψε στον Ράιχ: «Κατ΄ αρχήν έλαβα ικανοποιητικό αριθμό μετρήσεων χωρίς να αλλάξω το στήσιμο του πειράματος. Το θερμόμετρο που είναι μέσα στο κουτί, δείχνει σταθερά μια διαφορά θερμοκρασίας μεγαλύτερη κατά 0,3-0,4 από τον περιβάλλοντα αέρα»!

Στη συνέχεια ομολόγησε ότι το φαινόμενο της φωταυγούσας οργόνης, που παρατήρησε μαζί με τον Ράιχ, δεν το εξέτασε(;!;) επειδή δεν μπορούσε να εξηγήσει εάν ήταν αντικειμενικό ή υποκειμενικό αν και ο Ράιχ του είχε αποδείξει ότι είναι αντικειμενικό φαινόμενο. (Ας σημειώσουμε εδώ ότι ο Αϊνστάιν κράτησε για πολύ καιρό το οργονοσκόπιο. Γιατί άραγε; Και το επέστρεψε μετά ένα χρόνο, μόνο ύστερα από συνεχείς πιέσεις τού Ράιχ).

Με τον τρίτο ισχυρισμό του, προχωρούσε στο μεγαλύτερο επιστημονικό λάθος που θα μπορούσε να διαπράξει ένας φυσικός τού κύρους του. Ένα λάθος, που παρά την επακόλουθη κατάρριψη των ισχυρισμών του από τον Ράιχ, ουδέποτε αναίρεσε.

Όπως δήλωνε στην ίδια επιστολή, ένας βοηθός τού επισήμανε το γεγονός, ότι αυτή η διαφορά θερμοκρασίας οφειλόταν στα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα τού αέρα, που υπήρχαν εντός τού δωματίου. Εξηγούσε με ποιο τρόπο έκανε τον έλεγχο και ζητούσε από τον Ράιχ να μην ασχοληθεί άλλο «με αυτή την αυταπάτη».

Όπως ήταν φυσικό ο Ράιχ έμεινε κατάπληκτος. Έχοντας διεξάγει εκατοντάδες φορές αυτό το πείραμα ήταν απολύτως σίγουρος ότι ο μεγάλος φυσικός έσφαλε οικτρά. Ο Ράιχ προχώρησε αμέσως σε άλλες πειραματικές διατάξεις, τοποθετώντας μια ξύλινη επιφάνεια πάνω από το συσσωρευτή και μια μεταλλική κάτω από αυτόν – για να αποκλείσει τα ρεύματα αέρα. Έτσι απέδειξε ότι η διαφορά θερμοκρασίας εξακολουθούσε να υπάρχει. Για να πείσει οριστικά τον Αϊνστάιν, πέρα από κάθε αμφιβολία, πως έκανε λάθος διεξήγε πειράματα μέτρησης της διαφοράς θερμοκρασίας στο ύπαιθρο. Εκεί δεν υπάρχουν ταβάνια και συνακόλουθα ανοδικά-καθοδικά ρεύματα αέρα. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησε κι ένα κουτί ελέγχου. Το καταπληκτικό γεγονός που προέκυψε, ήταν ότι η διαφορά θερμοκρασίας στο ύπαιθρο, ήταν μεγαλύτερη από ό,τι εντός ενός δωματίου!

Ο Ράιχ επανήλθε και με πολυσέλιδη επιστολή του ανέφερε τα ευρήματά του στον Αϊνστάιν θυμίζοντάς του ότι κατά την αρχική τους συνάντηση συμφώνησαν, «να εξετάσουν τις όποιες αντιρρήσεις παρουσιάζονταν», αναδεικνύοντας ότι ο Αϊνστάιν δεν τήρησε την αρχική τους συμφωνία και του ανέλυε επίσης τη βιοφυσική φύση του φαινομένου της θερμοκρασιακής διαφοράς. Του τόνιζε επίσης πως δεν είναι δυνατό να ερμηνευθεί η διαφορά θερμοκρασίας απλώς και μόνο με τη χρήση ενός λαθεμένου επιχειρήματος. «Θα είναι εξαιρετικά λυπηρό – του έγραφε – να διαπιστώσω ότι αυτό μπορεί να κοστίσει την έλλειψη ενδιαφέροντος για τη δουλειά μου».

Στην ουσία η “έλλειψη ενδιαφέροντος “ του Αϊνστάιν, ήταν η ύπαρξη μεγάλου ενδιαφέροντος για τη θεσούλα του στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, η οποία κινδύνευε, εάν ο φυσικός αποδεχόταν την αυτονόητη ύπαρξη του αιθέρα. Έτσι προσποιήθηκε ότι δεν κατάλαβε τίποτα, στρέφοντας την ανθρωπότητα στην εποχή της πυρηνικής ενέργειας και στο πυρηνικό τζίνι της ολοκληρωτικής πυρηνικής καταστροφής που αργά ή γρήγορα θα το σπρώξει να βγει από το μπουκάλι του κάποιος παράφρονας.

Ας μην ξεχνάμε ότι η πλέον δογματική κοινωνική οργάνωση είναι η επιστήμη. Είναι πολύ περισσότερο δογματική από κάθε θρησκεία επειδή υποβαστάζεται από την αυταπάτη ότι οι απόψεις της είναι απολύτως αληθείς. Η ιστορία είναι γεμάτη από επιστημονικά σώματα ή επιστήμονες σαν τον Αϊνστάιν, που στο όνομα μιας φαντασιακής απόλυτης αλήθειας ή κάποιων συμφερόντων εξαφάνισαν ή ανέστειλαν την εξέλιξη της γνώσης.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανακάλυψη της κυκλοφορίας του αίματος από τον William Harvey. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος, κινδύνευσε να δολοφονηθεί γι’ αυτή την ανακάλυψη, ενώ οι πανεπιστημιακοί ξερόλες καθηγητές στο Παρίσι αντιδρούσαν γι΄ αυτή την ανακάλυψη για πάνω από μισό αιώνα! Ο Ράιχ μας έδειξε κάτι σημαντικό. Τίποτα δεν είναι δυνατό να αλλάξει εάν δεν αλλάξει η χαρακτηροδομή των ανθρώπων, η οποία παραμένει αναλλοίωτη εδώ και χιλιάδες χρόνια με την εμφάνιση τής αυταρχικής οικογένειας, τής πατριαρχίας και της θωράκισης που επιβάλλει.

Ο Νικόλαος Τέσλα

Ερευνώντας περισσότερο το ζήτημα με τον αιθέρα, αν και δεν το περίμενα, ανακάλ