Ετυμολογία αρχαίων ονομάτων που συναντώνται και σήμερα

Ετυμολογία αρχαίων ονομάτων που συναντώνται και σήμερα


0 0 ψήφοι
Article Rating

Ονόματα ανδρών

Αγαθοκλής    (αγαθός+κλέος) ο έχων καλή φήμη.
Αγησίλαος     ( άγω+λαός) ο ικανός ηγέτης .
Αθηναγόρας  (Αθήναι+αγορά) ο σοφός  αγορητής
Αθηνόδωρος  (+δώρο) δώρο της ς, ο σοφός.
Αλέξανδρος     (αλέξω:απομακρύνω+ανήρ) ο απωθών τους άνδρες, ο ανδρείος.
Αλκιβιάδης    (αλκή+βία) ο τολμηρότατος.
Ανδροκλής      (ανήρ+κλέος) ο ένδοξος.
Αριστογένης    (άριστος+γένος) ο ευγενής.
Αριστόβουλος   (άριστος+βουλή) ο άριστος σύμβουλος.
Αριστοκλής       (άριστος+κλέος) ο έχων άριστη δόξα.
Αριστομένης     (άριστος+μένος) ο  ανδρειότατος.

Δημοσθένης     (δήμος+σθένος) η δύναμη του λαού.
            (Ζευς+γένος) ο  Θεογένητος
Διομήδης            (Διός+μέδων:άρχων) ο άρχων με θεία δύναμη.

Εργαστήρια Κυριαρχίας Θεών

Επαμεινώνδας    (επί+άμεινον) ο  προοδευτικός.
Ετεοκλής             (ετεός:αληθής+κλέος) ο έχων αληθινή δόξα.
Ευαγόρας         (ευ+αγορεύω) ο καλός ομιλητής.
Ευρυβιάδης        (ευρύς+βία) ο πολύ αυταρχικός.
Ευρυσθένης       (ευρύς+σθένος) ο καρτερικότατος.

Θεμιστοκλής    (θέμις+κλέος) ο ένδοξος  υπερασπιστής του δικαίου.
     (Θεού+κύδος:δόξα) ο δοξάζων τον θεό.
Θρασύβουλος   (θρασύς+βουλεύομαι) ο τολμηρά σκεπτόμενος.

Ιάσων   (ίασις:θεραπεία) ο θεραπευτής.
Ίων       (ίον:άνθος) ο μενεξεδένιος.


Κίμων         (χίμων:χειμών) ο θυελλώδης.
Κλέαρχος     (κλέος+άρχω) ο ένδοξος άρχων.
Κλεόβουλος  (κλέος+βουλή) ο επινοητικότατος.
Κλεομένης    (κλέος+μένος) ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.
Κρίτων          (κρίνω) ο ευφυής.

Λέανδρος     (λαός+ανήρ) ο ανδρείος του λαού.

Μενέλαος    (μένος+λαός) η ορμή του λαού.
Μιλτιάδης    (μίλτος:ερυθρά βαφή) ο αιματώδης, ο ανδρείος.

Νεοκλής       (νέος+κλέος) η νέα δόξα.

Ξενοφών :   ο ανδρείος ηγέτης των ξένων

Οδυσσεύς    (οδύσσομαι:διώκομαι) ο διωκόμενος υπό των θεών.
Ορέστης       (όρος+ίσταμαι) ο ορεσίβιος.

Πάτροκλος     (πατρίς+κλέος) η δόξα της πατρίδος
Περικλής         (περί+κλέος) ο ένδοξος
Πολυδεύκης   (πολύ+δεύκος:γλεύκος) ο πολύ γλυκός
Πύρρος           (εκ του πυρρός) ο ξανθοκόκκινος

Σόλων      (πιθανώς από το ρ. σέλλω:σείω) ο διασείσας το παλαιό, ριζοσπάστης
Σοφοκλής    (σοφός+κλέος) ο έχων δόξα σοφού
   (σώζω+κράτος) ο σωτήρ του κράτους

Τηλέμαχος  (τηλέ: μακριά+μάχομαι) ο αγωνιζόμενος μακράν της πατρίδος
Τιμολέων       (τιμή+λέων) ο ισχυρός ως λέων

Φαίδων      (φως) ο λαμπρός καθ όλα
Φίλιππος   (φιλώ+ίππος) ο αγαπών τους ίππους
Φοίβος      (φάος:φως) ο ακτινοβόλος
Φρίξος        (φρίττω) ο τρομακτικός.

Ονόματα  γυναικών

Αγαθόκλεια    (αγαθή+κλέος) η έχουσα καλή φήμη
Αγαθονίκη      (αγαθή+νίκη) η νικήτρια ένδοξης νίκης.
Aλκηστις         (αλκή+εστία) η χάρη της οικογενείας
Αλκμήνη          (αλκή+μήνη:σελήνη) η ακτινοβολούσα.
Ανδρομάχη     (ανήρ+μάχομαι) η πρόμαχος.
           (άρι:πολύ+αγνή) η αγνότατη
Αρσινόη         (άρσις <αίρω+νους) η υψηλόφρων.
        (αφρός+αναδύω) η αφρογενής, η ωραιοτάτη.

Δηϊδάμεια      (δήϊος:εχθρός+δαμάζω) η νικήτρια των εχθρών.
Διώνη               (εκ του Διός) η θεϊκή.

Ερατώ          (ερώ:αγαπώ) η αξιολάτρευτη, Μούσα
Εριφύλη       (έρι:πολύ+φύλον) η έξοχη των γυναικών.
Ευδοξία         (ευ+δόξα) η έχουσα καλή φήμη.
Ευνομία        (ευ+νέμω:διανέμω) η δίκαιη χορηγός των αγαθών.
Ευρυδίκη    (ευρύς+δίκη) η πολύ δίκαιη.
Ευρύκλεια    (ευρύς+κλέος) η πολυένδοξη.
Ευτέρπη        (ευ+τέρπω) η πολύ ευχάριστη, Μούσα.

Ήβη              (ήβη:ακμή) η πάντοτε θαλερή, νέα
Ηλέκτρα    (ηλέκτωρ:ο ακτινοβολών ήλιος) η ακτινοβολούσα από χάρη
Ηρώ            () η προσωποποίηση της Θεάς ς

Θάλεια        (θάλλω) η δροσερή, η ωραία, Μούσα
Θέμις       (τίθημι>θεσμός) η θεά του Δικαίου, η άκρως δίκαιη.

Ιοκάστη    (ίον+κάζω:στολίζω) η ωραία ως μενεξές.
Ιππολύτη   (ίππος+λύω) η αρματιλάτις.
Ίρις               (είρω:αγγέλω) η αγγελιοφόρος των θεών.
Ιφιγένεια      (ίφι:ισχυρά+γίγνομαι) η πολύ ισχυρή.

Καλλιόπη    (κάλλος+ωψ:οφθαλμός) η έχουσα ωραία μάτια.
Καλλιρρόη  ( καλώς+ρέω) η δροσερή ως καθαρό νερό.
Κλειώ          (κλέος) Η ένδοξη, Μούσα.
Κλεονίκη      (κλέος+νίκη) η ένδοξη νικήτρια.
Κλεοπάτρα   (κλέος+πάτρη) η δόξα της πατρίδος.

Λητώ           (λανθάνω) η μυστηριώδης.

Μελπομένη    (μέλπω) η ευφραίνουσα με το άσμα της.
Μυρτώ         (μύρτον) η ευχάριστη ως μυρτιά.

Ναυσικά        (ναυς+καίνυμαι:υμνούμαι) η υμνούμενη από τους ναυτικούς.
Νεφέλη           (νέφω:χύνω ύδωρ) η προσφέρουσα ζωογόνον ύδωρ.

Ξανθίππη       η ξανθή ιππεύτρια.

Πηνελόπη      (πήνη:υφάδι+λέπω:εκτυλίσσω) η καλλιτέχνις υφάντρια.
Πολυξένη       (πολύ+ξενία) η πολύ φιλόξενη.
Πολύμνια     (πολύς+ύμνος) η θεία τραγουδίστρια, Μούσα.

Τερψιχόρη     (τέρπω+χορός) η τέρπουσα με το χορό της, Μούσα.

Φαίδρα       (φαιδρός < φως) η φωτεινή, η λάμπουσα από χάρη.
Φερενίκη    (φέρω+νίκη) η νικηφόρος
Φιλομήλα   (φιλώ+μέλος) η φιλόμουσος, η φίλη της αρμονίας.

Χρυσηϊς       (χρυσός) η πολύτιμη, η χρυσαφένεια.


Ονοματοπαίγνια

(η ετυμολογία των ονομάτων αφορμή για ψάξιμο και παιχνίδι)

Βοηθήματα: Λεξικό Νέας Ελληνικής Γλώσσης Γ. Μπαμπινιώτη, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσης Henry G.Liddell- Robert Scott. 

Α
Αγαμέμνων: επίμονος
Αγησίλαος: αρχηγός
Αδάμ: άνθρωπος
Αδαμάντιος-ία: διαμαντένιος
Αίγλη: γοητεία
Άλκηστη: ικανή
Αλκιβιάδης: ισχυρός 
Αμαλία: ακούραστη
Ανδρομάχη: μάχη ανδρός
Αντιγόνη: απόγονος
Απόστολος-ία: αγγελιοφόρος
Ασπασία: χαρούμενη
Αγνή: σεμνή
Αντώνης-ία: ο καταγόμενος από τον Ηρακλειδη Άντωνα
Αθανάσιος-ία: αθάνατος
Αγαθάγγελος: φέρνει καλές ειδήσεις
Αρσένιος: αρσενικός
Αγαθή: αθώα
Ακύλας: αετός
Αρχέλαος: αρχηγός του λαού
Αγάπιος: ανιδιοτελής
Αλέξιος-ία: προστάτης
Αρτέμων: αναρτητής
Ακάκιος: άκακος
Αναστάσιος: αυτός που σηκώνεται
Αχίλλειος- Αχιλλέας: θλιμμένος
Ακυλίνη: αετίνα
Αφροδίσιος: ο αναφερόμενος στην , την ερωτική επιθυμία
Αριστοκλής: δοξασμένος 
Αιμιλιανός: αντίζηλος
Αλέξανδρος-α: προστάτης των ανθρώπων 
Άνθιμος: άνθος 
Αριστείδης: άριστος στη μορφή 
: πάναγνη 
Ανδρόνικος-ίκη: αυτός που νικά τους εχθρούς
Αριστόβουλος: ο έχων καλή θέληση
Αργυρώ: ασημένια
Αικατερίνη: καθαρή 
Ανδρέας: άφοβος
Αγγελίνα: αγγελάκι 
Αμβρόσιος: άφθαρτος 
Άννα: η έχουσα εύνοια, χάρη 
Απολλώνιος: δυνατός 
Αγλαΐα: η έχουσα ευτυχισμένη ζωή και
Αγλαΐα: ωραία 
Αναστασία: αναστημένη
Αγαθοκλής: ο έχων φήμη γενναίου ανδρός
: Αθηναία
: άρχοντας του λόγου
Αναξίμανδρος: κύριος της ομώνυμης του θεού Μάνδρου περιοχής της Μ. Ασίας
Αναξιμένης: κύριος του πάθους
Ανάργυρος: ανάργυρος, χωρίς χρήματα
Ανδροκλής: ένδοξος άνδρας
: καταστροφή, κατάρα
Αρίσταρχος: άριστος άρχοντας 
: ο έχων άριστους σκοπούς
Αριστοφάνης: ο έχων άριστη όψη
Αρχίλοχος: πρωτογεννημένος
Αρχιμήδης: κυρίαρχος της σκέψης
Αύγουστος: σεβαστός και
Αύγουστος: οιωνοσκόπος 

Β
Βέρα: αληθινή
Βιργινία: παρθένος
Βύρων: στάβλος
Βασίλειος-ική : βασιλιάς-ισσα
Βουκόλος: βοσκός βοδιών
Βλάσης: βλαστάρι
Βαλεντίνος-η: ρωμαλέος
Βενέδικτος: ευλογημένος
Βάϊος: βάγια
Βαρνάβας: υιός παράκλησης 
Βερονίκη: αληθινή νίκη
Βίκτωρ-ία: νίκη 
Βαρβάρα: βάρβαρη
Βαρθολομαίος: γιος του Τολμάι
Βερέμης: ο ασθενικός, φθίση
Βιόλα: μενεξές
Βιολέτα: υποκορ. του Βιόλα 

Γ
Γαλάτεια: ισχυρή 
Γρηγόρης: άγρυπνος
Γελάσιος: εξαπατημένος
Γαβριήλ: ο Θεός είναι η ισχύς μου
Γερόντιος: ώριμος
Γεώργιος-ία: γεωργός
Γλυκερία: γλυκός μούστος
Γεράσιμος: τιμημένος 
Γεθσημανή και Γεσθημανή: ελαιοτριβείο

Δ
Δαλιδά: ευχαρίστηση
Δανάη: φαιδρή, χαρούμενη
Δημοσθένης: τόλμη του δήμου
Διάνα: (εγερτήριο σάλπισμα)
Δομνίκη: κυρία, αρχόντισσα
Δομνίνη: αρχοντοπούλα 
Δωροθέα: δώρο Θεού
Δαβίδ: αγαπητός 
Δαμιανός: μικρός
Διομήδης: σκέψη του Δία 
Διονύσης-ία:  
Δημήτριος-α: μητέρα γη
Δαμασκηνός: ο καταγόμενος από τη Δαμασκό 
Δανιήλ: καθαρός
Δανιήλ: κριτής μου είναι ο Θεός
Δαίδαλος: περίτεχνα δουλεμένος, κατάστικτος
Δεσπότης- θηλ. Δέσποινα: ο κύριος του σπιτιού
Δημόκριτος: κριτής του δήμου
Δίκαιος: ο συμμορφούμενος προς τους θεσμούς, τις δικανικές αποφάσεις
: γεννημένος από τον Δία
Διόδωρος: δώρο του Δία
Δούκας: άγω, οδηγώ

Ε
Έκτωρ: κάτοχος
Ελεονώρα: ξένη
Έλλη: Ελληνίς
Επαμεινώνδας: ο ισχυρότερος
Ερασμία: αξιαγάπητη
Ερρίκος: για πάντα δυνατός
Εύα: η μητέρα των ζωντανών
Ευστράτιος: καλός στρατιώτης
Ευθύμιος: πρόσχαρος
Ευσέβιος: θεοσεβής
Ευστάθιος-ία : ακλόνητος, σταθερός 
Ευδοκία: καλή διάθεση
Ευθαλία: ανθισμένη
Ευτρόπιος: προετοιμασμένος
Ευάγγελος-ία: ο φέρων καλές ειδήσεις
Ευβούλη: συνετή
Ευτύχιος-ία: καλότυχος
Ελισάβετ: αφθονία
: φιλήσυχη
Επιφάνιος: επιφανής
Ελένη: λαμπάδα
Ελισ(σ)αίος: αυτός που ελίσσεται 
Ευδόκιμος: επιτυχημένος 
Ειρηναίος: ειρηνικός 
Ερμιόνη: η καταγόμενη από την ομώνυμη πόλη
Ευανθία: λουλουδιασμένη 
Ευφημία: η έχουσα καλή φήμη 
Ευφροσύνη: χαρούμενη 
Ερωτηίς: ερωτιάρα 
Ευλάμπιος-ία: λαμπερός 
Επιστήμη: αυτή που γνωρίζει τα πάντα
Ελευθέριος-ία: ελευθερωτής 
Ευγένιος-ία: από καλή γενιά
Ειλείθυα: έρχομαι, φέρνω
Ελπίδα: αναμένω, ελπίζω
: πιθανόν έρμα= σωρός λίθων
Έρση: έρση, δροσιά
Ευρυδίκη: ευρύς και δίκη
Ευρώπη: πιθανόν ωπός, ανοιχτομάτης
Εμπεδοκλής: ο έχων έμπεδον κλέος, σταθερή δόξα, ο μόνιμα ένδοξος 

Ζ
Ζήνων: Ζευς 
Ζαχαρίας: αυτός που θυμάται 
Ζηνοβία: αυτή που ζει τη ζωή

Η
Ήβη: ισχύς
Ηρώ:
Ηρωδίων: ήρωας
Ηρώδης: ήρωας 
Ηράκλειος: ο πολύ δυνατός
Ηλίας: είναι ο Θεός μου
Ηλέκτρα: λαμπρή, φωτεινή
Ησαΐας: σωτηρία του Θεού
: ρίχνω, εκτοξεύω φωνή, ωδή
: και δοτός
Ηώ: χάραμα, αυγή 

Θ
Θαλής-Θάλεια: ανθηρός
Θεωνάς: κοντά στο Θεό
Θεοδόσιος-α: ο δοσμένος στο Θεό
Θεόδωρος-α: δώρο του Θεού
Θεοφύλακτος: αυτός τον οποίο φυλάει ο Θεός
Θωμάς: δίδυμος
Θεολόγος-ία: αυτός που μιλά για το Θεό
Θεράπων: θεραπευτής
Θεοδότης: ο Θεός δίνει 
Θεμιστοκλής: δόξα της δικαιοσύνης
Θεοφάνης: φανέρωση του Θεού

Ι
Ιωάννης-α: ευνοημένος από το Θεό
Ιανουάριος: Ιανός
Ιάσων: θεραπευτής
Ιουνία: Ιούνιος,
Ιουστίνος: δίκαιος
Ιλαρίων: χαρωπός 
Ιούδας: παινεμένος
Ιεζεκιήλ: ο Θεός δυναμώνει 
Ιππόλυτος: αυτός που λύνει τα άλογα 
: αυτός που κρατά τα άλογα
Ίρις: λυγαριά
Ιφιγένεια: από ισχυρό γένος
Ιουλία: Πέμπτη 
Ιωακείμ: ο Θεός σταθεροποιεί
Ιουλιανός: Ιούλιος
Ιωνάς: περιστέρι 
Ισσαάκ: γελαστός 
Ιάκωβος: αυτός που υποσκελίζει
Ιωσήφ-ίνα: πολύτεκνος
Ιγνάτιος: φωτιά 
Ιερώνυμος: ο φέρων ιερό όνομα
Ιορδάνης: εκροή
Ισμαήλ: ο Θεός ακούει

Κ
Καλλιρρόη: η καλλίρροη, η με άφθονα νερά
Καλυψώ: αυτή που καλύπτεται
Κάρολος: δυνατός άντρας
Κασσάνδρα: αυτή που υπερέχει
Κίμων: ο έχων σκούρο καφέ χρώμα
Κλέαρχος: ένδοξος άρχοντας 
Κλειώ: υπόληψη 
Κύρος: κύριος
Κύριλλος: κύριος
Κασσιανός-ή: ο φέρων περικεφαλαία
Κωνσταντίνος-ίνα: σταθερός
Καλλιόπη: ομορφομάτα
Καλλίνικος: λαμπρή νίκη 
Κοσμάς: κόσμημα
Καλλίστρατος: καλός δρόμος 
Κυριάκος-η: ο ανήκων στο Θεό 
Κυπριανός: χάλκινος 
Κλεοπάτρα: η από ένδοξο πατέρα
Κυβέλη: Κυβήβη, πιθανόν ανατολ. δάνειο

Λ
Λουκάς: ο καταγόμενος από τη Λουκανία
Λέων: λιοντάρι
Λαυρέντιος: δάφνινος
Λυδία: η καταγόμενη από την αρχαία ομώνυμη χώρα
Λύδα: γυναίκα
Λάζαρος: ο Θεός έχει βοηθήσει
Λουκία: λουκάνικο 
Λουκιανός: φωτεινός 
Λογγίνος: ρήτορας 
Λυκούργος: ο ως λύκος συμπεριφερόμενος
Λάμπρος: λαμπρός
Λατίνος: ο καταγόμενος από το Λάτιο
Λευκή: φωτεινή, λαμπρή 
Λάουρα: δάφνη, δάφνινο στεφάνι

Μ
Μελπομένη: τραγουδίστρια
Μενέλαος: αυτός που μένει με το λαό
Μαλαχίας: μαλακός
Μάξιμος: μέγιστος
Μάρκος: φιλοπόλεμος
Μεθόδιος: μεθοδικός
Μελέτιος: αυτός που δείχνει ενδιαφέρον 
Μαρίνα: θάλασσα 
Μαρίνος: ο θαλασσινός Μαγδαληνή: από τα Μάγδαλα-Πύργος
Μάρκελλος-α: υποκ.  
Μαρία: πικρή, ανυπότακτη
Μαρκιανός: ο υιοθετημένος 
Μιχάλης: ποιος είναι σαν το Θεό; 
Ματθαίος-ίλδη: δώρο Θεού
Μηνάς: αυτός που στέλνει μηνύματα 
Μελάνη-Μελανία: μελαχρινή 
Μιράντα: θαυμαστή
Μυρσίνη: μυρτιά
Μάγια: όχι πολύς, ανεπαρκής
Μαντώ: μάντις 
Μερόπη: θνητός άνθρωπος, βροτός
Μιλτιάδης: κοκκινωπός, στο χρώμα του αίματος
Μορφέας: μορφή
Μωυσής: βγαλμένος απ΄ έξω, σωσμένος(απ΄το νερό) (βιβλ. άποψη) 

Ν
Ναϊάς: πηγή, κρήνη
Νικηφόρος: θέλγει τη νίκη
Νήφων: νηφάλιος 
Νεφέλη:νέφος, σκότος
Ναταλία: λουλούδι
Νικήτας: νικητής 
Νεόφυτος: καινούρια βλάστηση
Νέστορας: αυτός που επιστρέφει ευτυχής
Νεκτάριος: γλυκός χυμός 
Νικόλαος: ο χαρίζων στο λαό 
Ναθαναήλ: ο Θεός έχει δώσει

Ξ
Ξένη: φιλόξενη
Ξενοφών: ηχεί παράξενα

Ο
: αντικείμενο οργής
Ορέστης: ορεινός και
και Ορέστης: ορεινός
Ορέστης: μετριόφρων 
Ονούφριος: σκεπτικός
Όλγα: ευτυχισμένη
Ολυμπιάς: βουνό, Όλυμπος
Όθων: πλούτη, περιουσία

Π
Πρισκίλλη: παλιά
Πάμφιλος: φίλος όλων
Πολύκαρπος: γόνιμος
Πηγή: πάγος
Πατρίκιος: πατέρας
Παύλος: μικρός
Πέτρος: λιθάρι
Προκόπης: προκομμένος
Παγκράτιος: πανίσχυρος 
Παρασκευάς,ή: προετοιμασία 
Παντελεήμων: τους πάντες ελεεί
Πρόδρομος: αυτός που προηγείται
Πελαγία: η πελαγινή, η πελαγίσια 
: ο ευρύστερνος 
Πανδώρα: η έχουσα όλα τα δώρα
Πάτροκλος: αυτός που έχει ένδοξο πατέρα
Περικλής: φημισμένος
Πηνελόπη: είδος πουλιού
Περσεφόνη: αυτή που προσφέρει αφθονία
Παυσανίας: αυτός που ανακουφίζει από τη θλίψη
Περσεύς: καταστροφέας
Πολυχρόνης: αυτός που ζει πολλά χρόνια
Πιλάτος: δόρυ, ακόντιο 

Ρ
Ρεβέκκα: παχουλή
Ρεγγίνα: βασίλισσα
Ραφαήλ: ο Θεός έχει θεραπεύσει
Ρωμανός: σφριγηλός
Ραχήλ: προβατίνα
Ρήγας: βασιλιάς 

Σ
Σίλβεστρος: ασημένιος
Συμεών: αυτός που έχει ακούσει το Θεό
Σαββίνος-α: αναπαυόμενος
Σεραφείμ: φλεγόμενος άγγελος 
Σίμων-ώνη: αυτός τον οποίο άκουσε ο Θεός
Σαμψών: ήλιος 
Σίλας: πράος 
Σωτήρης-ία: λυτρωτής
Σαμουήλ: όνομα του Θεού 
Σαλώμη: ειρήνη
Σοφοκλής: δοξασμένος, σοφός
Σταύρος: στύλος 
Σαββάτιος: αναπαυμένος 
Σέργιος: αυτός που του αρέσει ο περίπατος, το σεργιάνι 
: δυνατός 
Σεβαστιανός-ή: αποσυρόμενος 
Στυλιανός-ή: αστέρι και
Στυλιανός: στύλος 
Σύλβια: δάσος
Σάββας: Σάββατο 
Σπυρίδων-ούλα: ο εύπορος, που έχει πολύ σιτάρι
Στέφανος-ία: στεφανωμένος 
Σίσυφος: πανούργος

Τ
Τατιανή: αυτή που τακτοποιεί
Τιμόθεος: τίμα το Θεό
Τρύφων: φιλήδονος
Ταράσιος: ταραχοποιός
Τίμων: τιμημένος 
Τριαντάφυλλος-ιά: ρόδινος 
Τίτος: ο χαίρων σεβασμού 
Τερέζα: από το ελλην. θερίζω δηλώνοντας γονιμότητα και κατ΄ άλλους από το τοπωνύμιο Θήρα

Υ

Φ
Φαίδων: χαρούμενος, γελαστός
Φωκίων: φώκια
Φώτης-εινή: φανέρωση του Θεού
Φλαβιανός: ξανθός
Φιλοθέη: αγαπά το Θεό
Φιλήμων: φιλικός
Φεβρωνία: εξαγνισμένη
Φλώρα: λουλούδι
Φανούριος-ία: αυτός που φωτίζει, που φανερώνει
Φίλιππος: φίλος των αλόγων 
Φαίδρα: λαμπερή 
Φιλάρετος-η: φίλος της αρετής 

Χ
Χαράλαμπος-ία: αυτός που λάμπει από χαρά
Χρύσανθος-άνθη: χρυσό λουλούδι
Χριστόφορος: ο φέρων το Χριστό
Χριστίνα: χρισμένη 
Χαριτίνη: χαριτωμένη
Χρυσή: μαλαματένια
Χρήστος-ίνα: ο χρηστός, ο ηθικός 
Χαρίλεια: χάρις-δόξα
Χαρίλαος: χάρις του λαού

Ψ

Ω
Ωρίων: ώρα, φροντίδα

Πηγή: http://users.hellasnet.gr/tilefos/prosfores.tm

0 0 ψήφοι
Article Rating

Συνδρομή
Ειδοποίηση για
guest

0 Comments
Παλαιότερο
Νεότερο Περισσότερο ψηφισμένο
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
0
Θα θέλαμε τις σκέψεις σας, σχολιάστε.x