Όψιμες γραπτές πηγές συνδέουν ετυμολογικά τον πυρρίχιο με τον Πύρρο, την πυρά ή κάποιον Πύρριχο, Λάκωνα ή Κρητικό. Εμπνευστές του θεωρούνται οι Κουρήτες, η Αθηνά, οι Διόσκουροι ή οι Αμαζόνες. Άλλοι ένοπλοι χοροί της αρχαιότητας ήταν ο Καλαβρισμός στη Θράκη
Ετικέτα: Αθηνά
Tί ισχύει τελικά με το ΔΝΤ και με το ελληνικό χρέος
Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση για έναν λαό και μία χώρα από αυτήν, στην οποία οι ηγέτες και οι κυβερνήσεις τους συστηματικώς και συνειδητώς τους εξαπατούν και τους οδηγούν στην ολοκληρωτική καταστροφή. Δυστυχώς, μία τέτοια κατάσταση αντιμετωπίζουν η χώρα μας
Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία & Ελευθερία Της Βούλησης
Η Αφανής Πλευρά Του Φεγγαριού, Αυτά Που Δεν Διδάσκουν Στα Σχολεία Επειδή μια παλιά παροιμία λέει πως οι μονόφθαλμοι βασιλεύουν πάντοτε των τυφλών, το εξής κείμενο έχει έναν διττό σκοπό, να παρουσιάσει πολύ συνοπτικά κάποιες πολύ αξιόλογες πτυχές της αρχαίας
Ο θεός Πάνας, ο θεός των Αρκαδικών Βουνών…
Ο Πάνας (αρχ. Παν) είναι αρχαία ελληνική, ιδεατή, ανθρωπόμορφη και δευτερεύουσα θεότητα, που ήταν συνυφασμένη με την «πανίδα» της Φύσης, (άνθρωποι και ζώα) σε μια αμφίδρομη σχέση προστασίας, αλλά και προσωποποίηση της γενετικής δύναμης της ζωής. Συνδυάζοντας τον ανθρώπινο
Αναξίμανδρος
Η ΖΩΗ ΤΟΥ Ο Αναξίμανδρος γεννήθηκε στη Μίλητο το 547 π.χ. και ήταν γιός του Πραξιάδη και μαθητής του Θαλή. Όπως και ο δάσκαλος του, δεν ήταν μόνο φιλόσοφος αλλά μεγάλος αστρονόμος, μετεωρολόγος, γεωγράφος και βιολόγος. Ο Αναξίμανδρος είναι
Γέννηση, «θάνατος» κι «ανάσταση» του Θεού
Μέσα στην (Ενιαία) Θεία Πραγματικότητα, στην Ύπαρξη και στη Δραστηριότητα του Θεού, εκδηλώνονται οι δύο όψεις της εμπειρίας της Ζωής, η «Ζωή» και ο «Θάνατος». Είναι Δύο Όψεις της Ίδιας Πραγματικότητας, που μπορούν, σε «λεκτικό επίπεδο» να αντιμετατεθούν. Ζωή είναι
Το σύμβολο του Σταυρού και η ερμηνεία του
Ας μιλήσουμε για την γέφυρα μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Ας μιλήσουμε για το σημείο της γείωσης. Θα το κάνουμε αυτό, εστιάζοντας στο σύμβολο του σταυρού. Ο λόγος που θα το κάνουμε αυτό είναι γιατί θέλουμε να αποκρυπτογραφήσουμε πράγματα, που ίσως
Φιλλίς και Δημοφών. Ο μύθος της Αμυγδαλιάς
Η ελληνική μυθολογία μας διηγείται τον μύθο της Αμυγδαλιάς που κάθε χρόνο την άνοιξη φοράει τα λευκά της.. Μετά την λήξη του τρωικού πολέμου ο βασιλεύς της πόλεως των Αθηνών Μενεσθεύς ή Μενεσθέας σκοτώθηκε στην Τροία και τον διαδέχθηκε ο
Το αρχαίο δράμα: ένας σπόρος που ταξιδεύει στους αιώνες
Ο Γάλλος νομπελίστας συγγραφέας Αλμπέρ Καμύ είχε πει κάποτε πως, στη νεώτερη Ευρώπη, ο Σαίξπηρ αντιστοιχεί προς τον Αισχύλο, ο Μεσαίωνας προς την προσωκρατική φιλοσοφία, ο μεγάλος γάλλος συγγραφέας του κλασσικισμού Πιέρ Κορνέιγ προς τον Ευριπίδη, και, τέλος, ο εκπρόσωπος
“Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος”
«Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος, αυτάρ εμοί γένος ουράνιον, τόδε δ’ ίστε και αυτοί. Διψίη δ’ ειμί αύη και απόλλυμαι. Αλλά δότ’ αίψα ψυχρόν ύδωρ προρρέον της Μνημοσύνης από λίμνης». (Της Γης παιδί είμαι και του έναστρου Ουρανού• το γένος
Τι είναι Εσωτερική Μύηση
Κατά τη μύηση γίνεται η εσώτερη αναστοιχείωση του μύστη και μάλιστα λαβαίνει χώρα μία μεταλλαγή του έσω είναι του ανθρώπου, που αυτόματα παρουσιάζει έναν καινούριο νου, ένα «νουν ηλιοειδέστατον». Αυτή τη φράση δίνει ο Φίλωνας στο έργο του «Βίος του
Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ
Οι Έλληνες δεν μάχονταν για «ιδέες», «ιδανικά» και άλλες ιδεολογικοποιημένες (αυτ)απάτες, αλλά για απόλυτα καθορισμένες και χειροπιαστές σημασίες, όπως η πόλη – πατρίδα. Η τελευταία σε πλήρη αντίθεση με τον σημερινό συσκοτισμό της (βλ. «έθνος – κράτος») δεν ήταν μια